Του cirut «Βρε τον κερατά. Δεν είμαι ξενόφοβος, που να πάρει, αλλά μούχει σπάσει τα νεύρα. Έχει ένα μήνα εδώ έξω, με το Άστα τα Μαλλάκια σου και τα Κύματα του Δουνάβεως. Και είναι φάλτσος, ο μπαγάσας. Απαράδεκτος. Κι αυτό το βιολί!». Μπορεί ο ίδιος ο Μάρκος, μεγαλοεργολάβο

Νέα προσθήκη στη σελίδα του Blog “download e-books”! To αγγλικό βιβλίο για επίδοξους writers e-books “30 Tips for E-book” πήρε τη θέση του στο e-ράφι μας και περιμένει να το… “κατεβάσετε”! Λία Γκασούκα

Ο πρώτος ελληνικός Online Swipe File για Κειμενογράφους ( Copywriters), και κάθε ενδιαφερόμενο που εργάζεται στον τομέα της Διαφήμισης , έρχεται σύντομα στο NεοΈλληνες WeBlog! Παραμένοντας πιστή στη νοοτροπία του προσωπικού μου blog- ελεύθερη πρόσβαση στην πληροφορία και κ

Του cirut Ήταν πολύ νέα και όμορφη. Ούτε είκοσι πέντε. Είχε τη χάρη του νερού που κυλάει. Κελάρυζε ανέμελη με τη φίλη της. Ένα καφέ, όμορφο μαγαζί, σε αλέα του μεταπόλεμου, Αθήνα 1950. Ήταν κομψή, με μαλλιά σκαλωτά, μοδάτα, σαν τις Αμερικάνες ντίβες των περιοδικών. Οι δυο

Του Cirut Όσοι την είδαν, την περιέγραψαν με τα ίδια λόγια, σαν να ήταν συνεννοημένοι. Πανύψηλη, πανέμορφη, μαλλιά μακριά μαύρα, λιγνή με ένα μακρύ, μαύρο, μεσάτο αντρικό παλτό. Μα κανείς δεν ήξερε το όνομα της. Το πραγματικό της δηλαδή. Άλλωστε ποτέ δεν το πρόφερε, εδώ στ

Του cirut H Φεβρωνία Ασημοπούλου έζησε μια μακρόχρονη και θυελλώδη ερωτική ζωή, που κατέληξε στο γάμο της. Όταν την άφησε ο άντρας της για την καλύτερη της φίλη, δεν έκλαψε λεπτό μήτε μαύρισε το συκώτι των υπολοίπων φιλενάδων της, μόνο έκανε μια σημαντική ανακάλυψη. Ανακάλ

Παίδες και κόρες, Έχω την τιμή να σας παρουσιάσω ένα καινούριο θεματικό μπλογκ, τη μικρή καλύβα: http://zervaspanos.wordpress.com/ Εκεί θα ανεβαίνει ό,τι καινούριο ετοιμάζω  και θα συγκεντρωθούν σιγά σιγά, αφού ξαναδουλευτούν, όσα κείμενα, ποιήματα, θεατρικά κλπ βρίσκονται

Εξαρχής διευκρινίζω για τους αμύητους ότι δεν πρόκειται για τη γέννα του Θανάση μου (άλλωστε το γιό μου τον λένε Αριστείδη) αλλά για τη «Γέννα» του ευγενούς μπλόγκερ Θανάσημου [ονομ. Θανάσημος (ο) ] ο οποίος είχε την ευγενή καλωσύνη να την αφιερώσει στους καλυβίστες - και

Ένα αφήγημα του cirut *  -Πείτε μου λοιπόν…. -Τι θέλετε να σας πω; Αν μου άρεσε; Υπέροχο ήταν… -Όχι, δεν ρώτησα γι’ αυτό… Γιατί με κοιτούσατε σαν μαγνητισμένος στο μπαρ. Ξέρω ότι δεν μετράω τόσο για έναν πιο νέο από μένα άντρα. Μη φοβάστε… Η αυτοπεποίθηση μου είναι υγιής…

Στη μια, γράφει η σκουπίτσα   Γεια σου φιλενάδα, Μόλις τέλειωσα μια στοίβα από τις «γνωστές» και, πριν πιάσω την επόμενη, είπα να σού γράψω δυο λογάκια, μιας και μας πετάξανε τόσο μακριά τη μια απ’ την άλλη (τι λέει η Κάρπαθος; Θα βγει ο χειμώνας ή θα γυρίσεις πίσω ως μετα

I spend most of my time reading these days, and that’s only because I’ve just finished with the writing of a couple of novellas. The only thing that remains to be seen is whether they’ll be published anywhere in the near future. Anyway, I’ve been reading a lot of Japanese

I didn’t write to you for quite some time now, but that’s only because my life in Cyprus tends to be quite different than that in Thailand; more boring actually. Since coming back my energy has dropped to half all the way; meaning: I write half as much as I used to write in

It looks like that for the first time in years I came to know what “A writer’s block” is all about. I haven’t been able to write anything for a few days now, but I can’t really say that it bothers me. The thing is that I’ve probably “burned” myself up. What do I mean by th

As my days in Chiang Mai are fast coming to the end I’ve started thinking that I should extend my stay here for at least two more weeks. I haven’t made up my mind yet though. The thing is that while here I have my life completely under control and can work without much tr

Ακόμη μια εφαρμογή για το iPhone που ήταν πιο πιθανό να την δούμε μετά την κυκλοφορία του SDK έκανε την εμφάνιση της. Αναγνώριση γραφής στο iPhone ! Προς το παρόν η εφαρμογή είναι σε beta μορφή άλλα και πάλι είναι σε αρκετά καλή κατάσταση. Τι κάνει τώρα αυτή η εφαρμογή ? Σα

Αν και η Τυχαία Εισοδος δεν έχει βρει τον δρόμο της ακόμη, εδώ και κάποιο καιρό σκέφτομαι πολύ έντονα την συνέχεια και κάνω πλάνα επί μπλε χάρτου για ένα δέυτερο βιβλίο που σκοπός είναι να γραφτεί ως το φθινόπωρο (το πρώτο ντραφτ του τουλάχιστον). Στο πλαίσιο αυτό, και γι

20060521094023 — FRA, Frankfurt am Main, Germany Cloudland. Misty outside. Protected—away from you, unsheltered, I watch the air shiver at the warm touch of an airplane. The same airplane that someone sometime it might deprive from the warm touch of his beloved ones and may

Γράφω γιατί δε μπορώ να κάνω αλλιώς. Γιατί αλλιώς θα πνιγώ. Σ’ αυτό εδώ το blog… και στ’ άλλο… Κοντεύουν σιγά-σιγά δύο χρόνια. Ψέματα, ένας χρόνος και μισός είναι… Πώς λέμε «Είσαι ένας βλάκας και μισός;» Ή καλύτερα «Ένας ψεύτης και μισός;» Έτσι ήταν κι αυτός χρόνος: ένας

Πως να γράφω σε γραμμές οριζόντιες την θωλούρα του απομαγνητισμένου μου σπαθιού; Πώς να τολμήσω σε μέρες γήινες να μετρήσω πόσες μακριά σου έχω ξοδέψει, σκοπέ μου, όνειρο φτιαγμένο απ’ άργυρο, να εικάζω πως την θολή σου εικόνα την φυλάττουν ξωτικά; Κάτι φωτεινό, με νήματα ψ

Σπάνια διαβάζω κάτι τόσο αληθινό. Κάτι, που να με αγγίζει τόσο. Οι επιλογές μας άλλωστε συχνά μιλάνε για μάς καλύτερα από μάς…

Καντάδα δίχως μπαλκόνι, Εικόνα λειψή, Σαν το Φάντασμα του Κάντερβιλ, Ζητά πέλαγο σε παιδιά με δαίμονες, Θάλασσες, λασπουριά, κι αστέρια, Όλα μαζί ανακατώθηκαν, Και το Φάντασμα του Κάντερβιλ, Στην άβυσσο του χάνεται, Με μπογιές παιδιού ζωγραφίζει, Σεντόνια, την αγάπη του να

Τούτη τη στιγμή, για μια στιγμή, θαρρώ πως ο θόρυβος π’ απ’ έξω ακούστηκε, είστε ‘σείς, που τσακώνεστε ένα Σαββατιάτικο πρωινό– στη μέση ενός ηλιόλουστου Δεκεμβριανού Σαββάτου, με τον ήλιο ν’ αντηχεί στο φρεσκοσφουγγαρισμένο πάτωμα, κι η τηλεόραση να λάμπει απ’ την πληθώρα

At work, the infamous microkitchens that have all the free goodies are re-filled by stewards, who are mainly Latinos, or at least Spanish-speaking. It appears that I just made two of those Latino stewards very happy. I got a San Pellegrino water bottle from the fridge, but

Every time I am ill, I feel I might be ill for an abnormal, prolonged, period of time, I think that I might have been infected by the Human Immunodeficiency Virus. And I am terrified. I vividly recall almost fainting, upon reading statistics, and other morbid numbers. I was

Inch by inch, like a ninja at night, slowly, as you walk, about a thousand miles your mind recalls. At each city, the City you love, you learn, void of everything you keep track, you look back. On a quest for your life, to feel “here”, somewhere less austere, somewhere to a