Labels: 0, rip-wrap, the journey, κλιψ, το κοκκινο σπιτι

γυρισμα στο περτουλι, χαραμα Labels: locations, the journey, οφφ, το κοκκινο σπιτι

μαλλον δεν ημουν εκει. σε αλλο νερο θα βουρτσιζα τα δοντια μου. και σε αλλο θα επλενα την κουπα μου. σε αλλο νερο επεπλεε η οθονη του υπολογιστη μου. και το καλωδιο σαν νεροφιδο, εψαχνε το βουνο που ηταν πανω σε ενα αλλο βουνο που ηταν πανω σε ενα αλλο βουνο κι ολα τα βουνα

γιατι ουρλιαζες δεν μου πες ποσο θα θελα να τρυπουσα την ψιχα απ το ψωμι αυτο, με μια οδοντογλυφιδα και να το νιωθες στο χερι σου. ειμαι στον παραδεισο. στη θεση σου, ειναι ενα ασπρομαυρο σκυλι. ακομη κι αν δεν ειχα σπλαχνα, στομα, φωνη, κεφαλι... αν δεν υπηρχα, με καποι

τα λουλουδια κανουν ο,τι κανει το νερο. εννεα δισεκατομμυρια χρονια ειχα να μυρισω το γρασιδι. Labels: the journey, οφφ, το κοκκινο σπιτι

a room to let ποιο τραγουδι θα ελεγες εαν δεν ειχες λαχανιασει; ποιος θα γερασει πιο πολυ; σημερα ενωσα δυο γεφυρες Ευκολα με ολες τις προθυμες λεπτομερειες του σωματος και του ονοματος σου για κοιταξε με ξεχασαμε τον πολυτιμοτερο μου τενοντα στο πανδοχειο για κοιτα

ο λεβεντομαλακας Στο βουνο, οταν μας ακουν που διασκεδαζουμε, νομιζουν οτι κινδυνευουμε. Ετσι θα βγηκε και η φραση. Παντα πηγαινα πισω απο τους φιλους μου. Σημερα οι φιλοι μου ειναι πισω μου κι εγω ακολουθω εναν ψηλο, αδυνατο, κοκκινομαλλη... - Λεβεντομαλακα! φωναζει α

ριβερς σαηκολοτζι reverse σαηκολοτζι θα πει αντιστροφη μετρηση. θα πει το σπανιο χιονι που κατουρησε ο Θεος. θα πει τα ματια λειτουργουν και καθιστα. Ετσι εξηγησα το πρωτο μου βυζι στα δυο παιδια μου. Φωλιες μυρμηγκιων, φτερες στις πλατες των πουλιων και ορειβατικα τηγα

-Ενα παιδι στην ηλικια σου -ποσο εισαι εσυ; -Εικοσι τρια -Α, οχι εκεινος ηταν στα τριαντα. Τουστρωνα δω χαμω μια κουβερτα κι ουτε που σκεπαζοντανε. Καθαρη την εστρωνα, καθαρη την εμαζευα. Labels: the journey, οφφ, το κοκκινο σπιτι

ωστε απο δω πηδουν οι γλαροι [απο βολο, βερλιγκα. στο αυτοκινητο.] εστηνα αντικατοπτρισμους για σενα πεθαμενα λιμανια τα τάιζες με τα βηματα σου επινοησα μια γιορτη για καθε ημερα να σου λεω Χρονια πολλα καθε μερα σε αυτο το σπιτι που μοιαζει με στομαχι σε αυτο το τε

παντα μου δινεις το και της ερημιας μην ξυπνας μην ξυπνησεις παρασυρονται ονομαστικα οι αγαπημενες μου εκπτωσεις μεμαθες να μην ακουω τον καταρραχτη με γαριδακια μες στα αυτια και το παυσιπονο στομα σου Labels: the journey, το κοκκινο σπιτι

πρωτα ειδα το συννεφο ή πρωτα ειδα το δεντρο; το δεντρο ειναι το συννεφο; το συννεφο ειν το δεντρο; οι κηποι των βραχων οι βραχοι των κηπων οι κηποι των βραχων οι βραχοι των κηπων οι κηποι των βραχων Labels: the journey, το κοκκινο σπιτι

στα ονειρα μου, τα χερια μου ειναι ψωμι κι εκεινος τα δινει στα αλογα Labels: the journey, το κοκκινο σπιτι

ακους το νερο που παγωνει; σαν σκλαβοι, αυριο θα το σπρωχνουμε Labels: the journey, το κοκκινο σπιτι

catching up Φρακτο, Δραμα [14 μερες μεσα στο δασος ] τα βραχια βουλιαζουν... βουλιαζουν βουτουν τα πουλια κι ολα βουτουν και βουλιαζουν βυθιζονται οι βραχοι τα πουλια η τσιμεντενια προβλητα χυνεται σε σκεπαζει η επιφανεια του νερου... παραμιλουν τα μαλλια μου για σενα

οι φωτεινες σηραγγες οδηγουν σε χαλασμενες γεφυρες εσυ με ταΐζεις λουλουδια κι εγω σου δειχνω νεκρα ζωα θα κρυβομαστε σε λαγουμια και θα μεγαλωνουμε σαν βουνα μεσα στη γη η φωνη μου, δυο χρονια μεγαλυτερη εκεινης, μικρη... ταχυδρομει την ευχη μου ακουσα την ηχω μου πο

η συνενοχη του φωτος ειχα βγαλει τα ρουχα μου και περπατουσα στο δασος γυμνος με το ενα χερι εδιωχνα τα κουνουπια, τα μυγακια, τις πεταλουδες και με το αλλο κρατουσα τον πουτσο μου που καθε πρωι σηκωνεται πριν απο μενα επειδη σε ονειρευομαι το χωμα νωπο, το γρασιδι μουσ

18.05.08, φαραγγι του βικου, πηγες βοϊδοματη το ισιο ολολευκο ξημερωμα μας γυρω στις εξι παρα χωρις πολλα φιλια μοναχα εγω στεγνωνα ηχους .η ανασα μου σφυριζε κι εσυ μουρμουρουσες νωριτερα - οχι κατι που θα πιστευα - βγαλαμε γλωσσα στην απομονωση αρχηγοι της απωλειας

11.05.08 στο δρομο για το φαραγγι ξυπνησα μεσα στον βυθο γυρω μου αστεριες πνιγηκα αμεσως -αν ημουν διαφανος θα εμοιαζα με ενυδρειο και θα με εβαζε ενας ξενος στον διαδρομο του σπιτιου του. το περιεργο φως μου θα φωτιζε τα βραδια τις πατουσες του. τα ποδια του τα ξαπ