Α ρε Χ. πού να το φανταζόσουν αυτό; Πριν από χρόνια μας έφερες εκείνη την κασέτα με το Feeling των Lightshine, που όλοι στο μικρό μας κοινόβιο το ακούσαμε και είπαμε ότι είναι ωραίο, αλλά εκείνο που μας είχε ενθουσιάσει, ρε συ Χ., ήταν το συμπληρωμα που είχες βάλει, εκείνη

Αμα σ αρεσε αυτός ο κύριος, κάνε κλικ εδώ, έχει καλούδι...

(στη φωτογραφία: Εγώ κι ένας φίλος μου, ονόματι Φραντς Κάφκα, πίνουμε μπίρες) Εντάξει, τραγικά ποζεράδικη φωτογραφία. Δεν βαριέσαι, μετά την τρίτη τέταρτη πέμπτη έκτη Kozel βγάζεις και χειρότερες... Μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση πάντως η γεύση αυτής της τσέχικης μπίρας. Κ

Καταρχήν να ξεκαθαρίσω ότι είμαι μεγάλη κότα. Νομικά μπλεξίματα δεν πολυγουστάρω. Κι επειδή τον τελευταίο καιρό πληθαίναν διάφορα σχόλια στο άλλο το μπλογκ, το Upkay, τα οποία υπονοούσαν ότι έχει αναφορά για πειρατεία για την πάρτη μου στην Αράιέιέι, τα οποία πιθανότα τα

ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ ΕΙΔΗΣΕΩΝ e-ΡΟΥΦΙΑΝΙ Του ασφαλι(σ)τη μας Πανου Συγκαμένου Θεσσαλονίκη ΗΡΩΙΚΗ ΔΙΑΣΩΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ (στην -στημένη- φωτογραφία: Το παρολίγον άτυχο βιβλίο, λίγο πριν τη στιγμή της διάσωσής του) Εσφιγγε ο κλοιός της ανακύκλωσης και ξεχείλιζε χαρτ

... αλλά τελικά αποφάσισα να μην το αναρτήσω, διότι τα lifestyle θέματα δεν μου πολυπάνε... Οπότε, αντί της μαλακίας που έγραψα και την έφαγε ήδη η μαύρη μαρμάγκα, δεν κάνετε καλύτερα ένα κλικ εδώ; Μιλάμε για σπουδαία, πολύ σπουδαία μπάντα, μπράβο στα παιδιά, με αφήσανε

Επειδή νυστάζω και βαριέμαι και ψιλοαφόδευσα για το αν θα βγει ή όχι ο Ομπάμας, κι επειδής μέχρι και ο Φρούσος (ποιος; ναι αυτός ο Φρούσος!) έβαλε γκολ στην Ιντερ, και ο Τζιώλης (ποιος; ναι αυτός ο Χασοτζιώλης έβαλε γκολ στη Βέρντερ) και επειδή γενικότερα δεν την παλεύω κ

Στεκόμουν στο πεζοδρόμιο, αρτι αφιχθείς στην αχαϊκή πρωτεύουσα, με την κρεμάστρα στο χέρι, περιμένοντας τον Π. να παρκάρει. Στην κρεμάστρα, κρεμασμένα τα καλά ρούχα που θα φόραγα την επομένη, στη βάφτιση. Κρεμασμένα στην κρεμάστρα δείχνανε πολύ καλύτερα απ ό,τι την επομέν

Το χω ξαναπεί: Οσο έχω κολλήματα, θα ιστολογώ. Αλλά αυτό το κόλλημα είναι εκτός τόπου και χρόνου. Με το βιβλίο, την ταινία, τη μουσική. My man, that reed there is a nice ladys nipple. [...] So the saxophone reed became one of Madonnas nipples and Deans playing began

Τι νομίζες; Οτι μόνο ο Πανίκας κάνει μαϊμουδιές; Αν δεν ξέρεις ποιος είναι ο μπούφος πάνω στη μηχανή, συνέχισε να διαβάζεις. Αν ξέρεις, φύγε απ τη σελίδα αυτή και τράβα κάνε κάτι πιο εποικοδομητικό... Κάθε χρόνο περιμένω με ανυπομονησία τις λίστες των δυσεκατομμυριούχων

Ενοχή και Μετάνοια (Εγκλημα και Τιμωρία ήθελα να βάλω, αλλά με πρόλαβε κάποιος συγγραφίσκος) Ο Δαβίδ Ευγένιος Εδουάρδου είναι μετανοημένος μεταμαρτωλός, μετακήρυκας μεταμιάς μεταβιβλικής μεταποκάλυψης. Ο ακροατής του, εν προκειμένω η αφεντομουτσουνάρα μου, είναι αθώος, ε

Ποιος ήταν αυτός που έλεγε ότι οι μεγαλύτερες αλήθειες κρύβονται μέσα στα αστεία; Χτες, τη στιγμή που κάτι οπορτουνιστές συμμετείχαν σε μια οπορτουνιστική διαμαρτυρία στην Ουρανούπολη, η Αλέκα βρισκόταν στο Γράμμο για να τιμήσει τον αγωνιστή του ΕΑΜ Πέτρο Κόκκαλη -και μπ

Στο εισαγωγικό σημείωμα του βιβλίου του "Ο γιος που δεν θα θέλατε να έχετε", ο Κώστας Κοντοδήμος (πάλι αυτός; ναι, πάλι, γούστο μου καπέλο μου και καουμποηλίκι μου) μεταξύ αλλων αναρωτιέται τι θα απομείνει στο μέλλον απ το πολιτισμό "μας" (τα εισαγωγικά στο "μας" τα βάζω

Είμαι αξιολύπητος σήμερα στη δουλειά. Κομμένος, άρρωστος, μυξιάρης, βήχω όταν μου μιλάνε,φτερνίζομαι όταν δεν μου μιλάνε. Το κεφάλι μου προσθέτει άλλα τόσα στα εκατό κιλά μου, και περιφέρομαι σαν ζόμπι, σε σημείο που κάποιος συνάδελφος ευθαρσώς με ρώτησε αν έχω πιει κάτι

Πρελούκο Διοποιήτι Then to this earthen Bowl did I adjourn My Lip to the secret Well of Life to learn: And Lip to Lip it murmurd -"While you live Drink!-For once dead you never shall return." Rubaiyat of Omar Khayyam Επήρα, σώμα φτιαγμένο από πηλό, την μποτιλια αγκαλιάΜα

Καλά μην το παίρνετε τοις μετρητοίς το πρώτο μισό του τίτλου του τραγουδιού. Αλλά, εφόσον θα βρίσκομαι σε έναν θαυμάσιο τόπο, θέλω να ελπίζω ότι τουλάχιστον το δεύτερο μισό του τίτλου θα το εφαρμόσω. Αποϊντερνετοποίηση μέχρι την Τρίτη λοιπόν... (καλά, εδώ που τα λέμε ο

«Αχ, είναι φορές που η ανθρώπινη ψυχή δεν μπορεί να αντέξει το άχθος όλου του ντουνιά, είναι φορές που, καθώς βάζουμε την κρέμα νυχτός, πνίγεται στο νιπτήρα ένας λυγμός, είναι φορές που οι λέξεις κείτονται νεκρές, δολοφονημένες απ’ το ρεβόλβερ του σημαίνοντος και του σημαι

Τότες που ήμουν ένα μικρό αμούστακο αγόρι, νιόβγαλτο στην αγορά εργασίας, κάπου το 2001, μη ρωτάτε πώς και γιατί, βρήκα στο διάβα μου έναν τύπο, από τους πολύ γνωστούς μιμιετζήδες στη Θεσσαλονίκη, ο οποίος εκείνη την εποχή διηύθυνε ένα περιοδικό ποικίλης ύλης. Δεν ξέρω πό

Τα αυγά του Μετρ Σίγουρα τους έχετε όλοι προσέξει, αυτούς που είναι βασιλικότεροι του βασιλέως. Λέει για παράδειγμα ο χι βουλευτής του ΠΑΣΟΚ: «Εμείς, όταν γίνουμε κυβέρνηση (σ.σ. εδώ γελάμε), θα ασκήσουμε κοινωνική φιλολαϊκή πολιτική». Με το πέρας αυτής της προτάσεως, ε

Τώρα εγώ ακόμη δεν έχω καταλάβει πώς βρέθηκα στη δουλειά με το βιβλίο αυτό -στην ελληνική έκδοσή του απ την Εστία- δίπλα στο πληκτρολόγιό μου. Ολα πήγανε στραβά και φαινότανε απ την αρχή: Αργησα να πάω στου χασάπη, ξέχασα να αγοράσω χαρτί υγείας, άργησα να πάω και για μπο

Αχκεναμουνακι (μόνο τα διεστραμμένα μυαλά θα θεώρησαν πως ο τίτλος έχει σχέση με κάποιο αιδοίο...) Αχ και να ήμουν εκεί, εννοώ βρε κουτά. Διότι ήμουν μικρός τότε (κι αδύνατος, αλλά αυτό είναι άνευ σημασίας). Η αφίσα είναι προσφορά του Big Brother. Περί ραδιοφώνου ο λόγο

Αλζο σπραχ ΠανωςΚ: Φοβάμαι εξαιρετικά τους νεοφιλελεύθερους, "δημοκράτες", "ανθρωπιστές", "αντιρατσιστές", αστούς πολιτικούς στοχαστές (sic) όταν αναφέρονται με κολακευτικά λόγια στους μετανάστες "που τόσο συνέβαλαν και συμβάλλουν στην ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας".

Κάπου είχα διαβάσει, δεν θυμάμαι πού, ότι κάποιος είχε πει, δεν θυμάμαι ποιος, ότι η ιδιοκτησία είναι κλοπή, επίσης κάπου είχα διαβάσει, δεν θυμάμαι πού, και κάπου το είχα ξαναγράψει σε αυτό το μπλογκ, δεν θυμάμαι πού, αλλά σίγουρα όσοι με γνωρίζουν καλά με έχουν ακούσει

Χτες στη δουλειά, καλός συνάδελφος προβοκάρει δύο συναδέλφισσες σχετικά με το ζήτημα της σεξουαλικότητας. Ακούω και κάνω ότι δεν ακούω το εξής συμπέρασμα μιανής: "Κοίτα να δεις, από προσωπική εμπειρία, μπορώ να σου πω ότι αυτοί οι άνθρωποι (για τους γκέι μιλούσε) είναι κα

Θα μπορούσα να σου εκμυστηρευτώ ότι είμαι ο μοναδικός άνθρωπος στη γη, που πήγε στο σινεμά να δει το The Dark Knight και αποκοιμήθηκε μακαρίως (όπως πριν από καμιά 12αριά χρόνια που γυρνώντας από το μαρμαράδικο αποκοιμιόμουν ακούγοντας Sepultura). Θα μπορούσα να σου πω αν