Υπομονή είναι η ικανότητα να αποδέχεσαι ήρεμα και αδιαμαρτύρητα όσα σου συμβαίνουν εστιάζοντας στο τέλος της διαδρομής, όπου κάτι απίθανο περιμένεις να σου συμβεί καθώς θα τερματίζεις πρώτος, υπερήφανος και δικαιωμένος. Ουράνιες σάλπιγγες σε στρατιές από χείλη αγγέλων θα

Θα μπορούσε κανείς να βλέπει μονίμως πίσω απ’ τις λέξεις χωρίς να δίνει σημασία στο αρχικό τους νόημα, μόνο και μόνο για να δικαιολογήσει ‘κείνον που τις ξεστόμισε; Γιατί κάποιος να βρίσκεται αενάως αμυνόμενος, βλέποντας διαλλακτικά την ίδια του την αλήθεια απλά και μόνο

Πότε τόλμησα τελευταία φορά; …. δε θυμάμαι…πότε να ήταν… Ποτέ; Ποτέ. Ανήκω στη συνομοταξία των δειλών που κρύβεται πίσω από ένα βολικό προσωπείο ηθικής. Μιλώ και σκέφτομαι τι θα πω… μην προσβάλλω κάποιο από τα ζόμπι που με ορέγονται καθώς περνώ από μπροστά τους. Θέλω να

Ανακάθισα ξαναμμένος στο κρεβάτι, ζεμένος θαρρείς μια απαίσια γεύση στο σβέρκο. Είχα μερικά λεπτά μέχρι ν’ αρχίσουν οι σειρήνες να ουρλιάζουν ξανά, κείνες οι επίπονες, απόκοσμες τσιρίδες που σηματοδοτούν το ξεκίνημα μια μέρας. Αν σας πω ότι μιλάω απλά για ένα ξυπνητήρι θ

Η λέξη ευγνωμοσύνη εφευρέθηκε από κάποιον άντρα που απεγνωσμένα προσπαθούσε να εκφράσει, με τα ελάχιστα μέσα που διέθετε η γλώσσα και οι εκφράσεις του προσώπου του, μερικές εκατοντάδες συναισθήματα, μικρότερα (όσο ένα στιγμιαίο ανατρίχιασμα στον κρύο αέρα) ή και πολύ μεγ

Φωτογραφικό μου μάτι Κουνάς το χέρι ζωγραφίζοντας έναν θλιμμένο αποχαιρετισμό στον αέρα. Στέκομαι κρύος και σκληρός μ’ ένα κόκκινο ψάρι να σπαρταράει στο στομάχι μου συνέχεια. Συνέχεια, συνέχεια, πόσο θ’ αντέξω άλλο; Κι ένας τηλεφακός μικρός που έχω χωμένο στο αριστερό

Δώδεκα λεπτά πριν χόρταινα με πορτοκάλια. Τώρα πεινάω για αγάπη, σοκολάτες και λουλούδια. Έλεγα ότι δε θα αλλάξω ξανά μέχρι που είδα την καλλίγραμμη παραίτηση, ημίγυμνη να ξαπλώνει στον καναπέ μου. Υγρά τα χείλη της μου λένε ότι με θέλει. Με λάγνο βλέμμα τραγουδώντας με

Δώδεκα λεπτά πριν χόρταινα με πορτοκάλια. Τώρα πεινάω για αγάπη, σοκολάτες και λουλούδια. Έλεγα ότι δε θα αλλάξω ξανά μέχρι που είδα την καλλίγραμμη παραίτηση, ημίγυμνη να ξαπλώνει στον καναπέ μου. Υγρά τα χείλη της μου λένε ότι με θέλει. Με λάγνο βλέμμα τραγουδώντας με

Κουνάς το χέρι ζωγραφίζοντας έναν θλιμμένο αποχαιρετισμό στον αέρα. Στέκομαι κρύος και σκληρός μ’ ένα κόκκινο ψάρι να σπαρταράει στο στομάχι μου συνέχεια. Συνέχεια, συνέχεια, πόσο θ’ αντέξω άλλο; Κι ένας τηλεφακός μικρός που έχω χωμένο στο αριστερό μου μάτι θα τραβάει φω

Η λέξη ευγνωμοσύνη εφευρέθηκε από κάποιον άντρα που απεγνωσμένα προσπαθούσε να εκφράσει, με τα ελάχιστα μέσα που διέθετε η γλώσσα και οι εκφράσεις του προσώπου του, μερικές εκατοντάδες συναισθήματα, μικρότερα (όσο ένα στιγμιαίο ανατρίχιασμα στον κρύο αέρα) ή και πολύ μεγ