οδός Αιόλου, Αθήνα, Οκτ. 2008

ΠΕΡΑΣΑΝ μόλις 6 μήνες από το download του πρώτου Service Pack για τα Windows Vista, όμως σύμφωνα με ξένες ιστοσελίδες η Microsoft έβαλε στόχο να διευρύνει τους ορίζοντές μας με το δεύτερο μεγάλο διορθωτικό patch για τα λειτουργικά της. Μοναδική εξαίρεση αυτή την φορά αποτελ

    Αυτές τις μέρες της οικονομικής καταιγίδας, που αδειάζει ταμεία και ταράζει ζωές, η αττική γη ζει εν παραλλήλω βίο ατάραχο, προμοντέρνο, μακριά από τα τρέχοντα, τους φόβους και τη δυσθυμία. Αλλά και κοντά. Από τις 3 Οκτωβρίου και έως τις 2 Νοεμβρίου το λείψανο του Αγί

Ο έντυπος λόγος φθίνει. Οχι· μετασχηματίζεται. Το Δίκτυο και τα new media σαρώνουν το κείμενο και την ανάγνωση. Οχι· τo Δίκτυο ανανέωσε το κείμενο και την ανάγνωση – τα πήγε σε άλλο επίπεδο, τα μετασχημάτισε, πάντως δεν τα σάρωσε. Η συζήτηση για το μέλλον του Τύπου, σε πε

H γυναίκα μου καμάρωνε τα φυτά της στη βεράντα, τα ονομάτιζε και διέτρεχε σύντομο ιστορικό παγετώνων, καυσώνων και βασάνων. Διέκρινα μιαν αδυναμία στα μυριστικά, στη λουίζα που έπιασε επιτέλους, στο δυόσμο, τα βασιλικά, σγουρό και πλατύφυλλο, το δεντρολίβανο και τη ματζου

Electric Alice (the video) Don’t the stars look good tonight Thought Electric Alice In the pale moonlight Don’t the moon look big and bright Thought Electric Alice In the pale moonlight I thing I hear a baby cry Thought Electric Alice as she passed by Makes me feel like I

Την περασμένη εβδομάδα, στην ημερίδα της Ελληνικής Ψυχαναλυτικής Εταιρείας για τον ναρκισσισμό, ανάμεσα σε καθ’ όλα σοβαρές, επιστημονικές εισηγήσεις, εγώ μίλησα για τον μετροσέξουαλ νάρκισσο, τον «μετρονάρκισσο» ― μια αφήγηση για τα σύγχρονα κοινωνικά ήθη, ανάμεσα σε κου

Το πρωί της περασμένης Κυριακής, Παγκόσμιας Ημέρας των Μουσείων, οι κάτοικοι των Αθηνών (Αθηναίοι;) μπορούσαν να επισκεφθούν ελεύθερα όλα τα μουσεία της πόλης, που θα ήταν ανοιχτά έως αργά το βράδυ. Ηταν δυνητικά μια γιορτή του πολιτισμού, της ιστορίας, της μνήμης, των τεχ

Μόλις ολοκλήρωσα το Update του Webz σε Wordpress 2.5.1. Όπως αναφέρουν και στο Wordpress.org πρόκειται για πολύ σημαντική αναβάθμιση καθώς διορθώνει ένα πολύ σημαντικό security fix και μαζί με αυτό άλλα 70 bug fixes! Δεν συνηθίζω να αναφέρω τις αναβαθμίσεις όμως η παρούσα α

Μπορείς να παρακολουθείς μια σύγκρουση και να μην πάρεις το μέρος κανενός; Ο πρόσφατος καβγάς περί ελληνικότητας, με αντίπαλους τον Κ. Γεωργουσόπουλο, αφενός, και τους Β. Λαμπρόπουλο, Αντ. Λιάκο, Στ. Γουργουρή, αφετέρου, με αμφίπλευρες λοιδορίες και πλούτο πολεμικής, μας

«Ποιος μας γηροκομεί / τη σήμερον ημέρα, / ψηστιέρα, καρβουνιέρα, / μούσα δεκεμβριανή. / Πολέμησα καιρό / σε όλα τα πεδία / και με τυφλή μανία / ξέσκιζα τον εχθρό. / Τώρα με χειρουργεί / η αλλήθωρη νεολαία, / μια τσογλανοπαρέα, / που κάνει κριτική.» Οταν το πρωτάκουσα, στο

Η Ομάδα της Mozilla, θέλοντας να μειώσει τον χρόνο αναμονής για την κυκλοφορία του firefox 3.0 δίνει βάση στο σχεδιασμό του κώδικα και τα bugfixes της νέας έκδοσης, παραμελώντας λίγο τα updates στην έκδοση 2.0. Στο πρόσφατο παρελθόν, πολλοί χρήστες έκαναν κίνηση προς τα πίσ

Μια γρίπη ρουτίνας μες στις γιορτές σε βυθίζει στον πυρετό, την κακουχία, τη συρρίκωνση. Ο κόσμος έξω λάμπει, θορυβεί, πηγαινοέρχεται. Εσύ μέσα, αποκομμένος, αδύναμος, θλιβερός. Καταπίνεις ματζούνια και προσδοκάς την ανάσταση· δηλαδή να ξαναμπείς στον κόσμο απύρετος και δ

Διασχίζεις την πόλη, νύχτα, οδηγώντας μοτοσικλέτα μες στην παγωνιά. Σε σπρώχνει ο χρόνος, ανάμεσα σε φώτα, κάτω από γιρλάντες χυμένες στον ουρανό, που τρέχουν ανάποδα. Διασχίζεις φώτα και σκουπίδια, σαβούρα που σωρεύεται αδιάκοπα ― αυτή είναι η πόλη. Κι η παγωνιά διαπερνά

Οι γιορτές είναι τα φώτα τους, η προσδοκώμενη θέρμη των τραπεζιών, τα ρεβεγιόν, τα στολίσματα των δρόμων και των πολυκατοικιών. Είναι οι άοκνοι σηματωροί στα μπαλκόνια, που αναβοσβήνουν οληνυχτίς, παλλόμενες αρτηρίες σκυθρωπών κτιρίων. Μα πιο πολύ γιορτές είναι τα ψώνια,

Δυο διαφορετικές συζητήσεις διασταυρώθηκαν πάνω μου τις περασμένες μέρες: Μια για την κοινή λογική και μια για τον θάνατο και την αγάπη. Μια συζήτηση για το common sense· για την ουσία του εργαλειακού λόγου, που έχει λύσεις για όλα, που δεν βλέπει μπροστά του άλυτα προβλήμα

Είναι μια από τις πιο κλασικές ερωτήσεις css που μου κάνουν από τη στιγμή που ξεκίνησα αυτό εδώ το blog. Πως κεντράρετε μια σελίδα οριζόντια είτε είναι fixed, δηλαδή έχει κάποιο συγκεκριμένο μέγεθος, είτε liquid, δηλαδή το μέγεθός της είναι σχετικό με το μέγεθος ενός ποσοσ

Η τίγρις της Κρεμόνα μεγαλώνει στην εργατική Ιταλία του ‘50-’60, μεθάει με το ροκ-εν-ρολ και την τζαζ, και γίνεται Η Φωνή των χρόνων του ηδονισμού και της χειραφέτησης, τραγουδώντας όχι την εξέγερση αλλά το πάθος, το σμίξιμο, τον χωρισμό, το τριπ του έρωτα. Τραγουδάει τον ε

Οι μεγάλοι κατασκευαστές καλλυντικών διαπιστώνουν ραγδαία αύξηση της κατανάλωσης προϊόντων ειδικών για άνδρες. Οχι είδη ξυρίσματος και άφτερ-σέιβ Ολντ Σπάις, αλλά άκρως εξειδικευμένα προϊόντα περιποίησης προσώπου, ενυδατικές κρέμες, αντιγηραντικές μάσκες, βάλσαμα για τα μάτ

― Πού πας καημένε; Το μάτι σπίθιζε, ειρωνικό ήδη. ― Μ’ έχουν καλέσει να φάμε να τα πούμε, δίστασα. ― Πού; ― Στην ταβέρνα Φ. ― οπισθοχωρούσα βήμα-βήμα. ― Α! Στα τηγανόλαδα! ― Παρντόν; ― Στα τηγανόλαδα, βρε! Στα νεοταβερνεία σε τρέχουν, με τα τηγανιτά προκατατεψυγμένα, με το

Μιλούσα με τον φίλο μου, ενός είδους αδελφοποιτό. Δεν μιλάμε συχνά, αλλά κάθε φορά συνεχίζουμε μια διακεκομμένη ανασκαφή, σε μεγαλύτερο βάθος, χωρίς προλόγους και εισαγωγές. Αρχίσαμε να μιλάμε για τους έφηβους γιους μας και καταλήξαμε στους έφηβους εαυτούς μας. Μιλούσαμε δι

Τον 19ο αιώνα είχαμε στόχο: να ελευθερωθούμε, να φτιάξουμε κράτος. Τον 20ό αιώνα είχαμε νέους στόχους: να μεγαλώσουμε τη χώρα, να χορτάσει ψωμί ο ελληνισμός, να εδραιώσουμε τη δημοκρατία. Τον 21ο αιώνα τι στόχους έχουμε; Ο φίλος που αράδιαζε τα παραπάνω, είχε έτοιμη μιαν απ

Τρώγανε τριγυρισμένοι από ζωγραφιές. Κατσικάκι στη γάστρα με γενναίο οίνο Νεμέας. Το παλιό αθηναϊκό δίπατο, σε κλιτύ λόφου αρχαίου, αγκάλιαζε τους ανθρώπους μες στη σιγαλιά του αργού απομεσήμερου, αγκάλιαζε τα ελαφρά λόγια τους, τα έργα τους, τη σκόνη του βίου και την παρηγ

December 31st, 2006 at 8:54 pm aimilia Πολύ επίκαιρο κείμενο,λόγω της χρονικής στιγμής… πόσοι άραγε περνάνε,από επιλογή, μόνοι αυτές τις μέρες έχοντας αναθεωρήσει τους παλιούς φίλους και όντας ασυντρόφευτοι!… Πράγματι έχει χαθεί το ερωτικό βλέμμα!..όλοι κυτάνε απλανώς π

Προσπαθώ να μαντέψω τους ανθρώπους πίσω από τα πάμφωτα μπαλκόνια. Ποιοι άναψαν τις πολυκατοικίες σαν κεράκια δεήσεως, σαν φαναράκια χαρμόσυνα, σαν μικρούτσικες ελπίδες; Ποιοι στέκονται πίσω απ’ τις κουρτίνες ήρεμοι και βλέπουν έξω; Ανθρωποι του μόχθου, μικροαστοί, μετανάστε