Και παραπέρα. Αλλά τις διακοπές μας μια φορά, τις φτάσαμε. Τις πετάξαμε στην αιώρα, καβαλήσαμε κι εμείς το θαλασσινό το δίχτυ και ψαρέψαμε κύματα και βυθούς, ηλιοβασιλέματα στο πουθενά και λευκά βράχια, λαξεμένα από νερό και ουρανό. Λίγο φύγαμε. Ελάχιστα, για την ακρίβεια.

Τελείως καβλωμένη, τελείως ενθουσιασμένη, τελείως μέσα στα νερά μου, τελείως συντονισμένη με το μουσικό σύμπαν. Η ταλαιπωρία και τα αρνητικά μπορούν να περιμένουν. Θα σου τα πω μετά. Για τώρα, πάρε: 5.000 δεν είμασταν ή παραπάνω τελικά; Μια εντυπωσιακότατη σκηνή –για τα ελλ

… κινήσαμε 7 καβλωμένοι καβαλάρηδες προς την άγρια, αφιλόξενη και χαλικοστρωμένη νότια Εύβοια… Εμ, δηλαδή δε μας φταίει σε τίποτα η διαδρομή ή οι δρόμοι, αλλά το γεγονός ότι στρίψαμε λάθος, με αποτέλεσμα να περάσουμε μέσα από χαλικόδρομους. Και οι μηχανές που είχαμε, πλην