Η ανάρτηση αφιερώνεται στη Δανάη. PAUL ELUARD ΑΥΡΑ ΧΟΡΩΝ Αύρα χορών Σε δρόμο ατέλειωτον Τα βήματα των φύλλων ταχύτατα Τα σύννεφα να κρύβουν τη σκιά του. Με στόμα στη φωτιά της ερμίνας Με δόντια ωραία οι φλόγες Του κατακλυσμού χαϊδεύουνε χρώματα Τα μάτια σου να τρίβου

PAUL ELUARD ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ ΓΙΑ Ν’ ΑΝΑΠΑΡΑΣΤΗΣΩ ΤΟΥΣ ΠΟΘΟΥΣ ΜΟΥ Αγάπη μου για ν’ αναπαραστήσω τους πόθους μου Έπιασα κι έβαλα τα χείλη σου στον ουρανό που μίλαγες Απαράλλαχτα έτσι σαν άστρο Τα φιλιά σου μέσα στην ολοζώντανη νύχτα Και τον ολκό των μπράτσων σου ολόγυρά μου Σαν

PAUL ELUARD [ΣΤΑ ΓΟΝΑΤΑ Η ΣΤΑΓΟΝΑ] Στα γόνατα η σταγόνα στα γόνατα η οργή Η ύβρις φλεβοτομεί απειλεί ερείπια Τα καπρίτσια δεν έχουν άλλο τους τρελούς κορώνα Ζουν με υπομονή σε όλες τις χώρες όλων. Η οδός του επικίνδυνου θανάτου είναι φραγμένη Από τις αλαζονικές κηδείες

Η αγαπημένη Όρθια στέκει πάνω από τα βλέφαρά μου Και τα μαλλιά της είναι μέσα στα δικά μου Έχει το σχήμα των χεριών μου Έχει το χρώμα των ματιών μου Βυθίζεται μες στη σκιά μου Όπως λιθάρι μες στον ουρανό Τα μάτια της πάντ’ αγρυπνούν Και δε μ’ αφήνει πια να ησυχάσω Τα όνε

Στα Μονοπάτια τουρανού να περπατάς της ομορφιάς τα μυστικά για να μαθαίνεις στη σιωπής την αγκαλιά, μοναχικό φεγγάρι, διαβάτης είσαι στη ζωή και μαθητής στη γνώση χαμόγελο ο ήλιο σου κι ο πόνος σου βροχή.

PAUL ELUARD ΤΟ ΣΤΟΜΑ ΣΟΥ ΜΕ ΧΕΙΛΗ ΧΡΥΣΟΥ Το στόμα σου με χείλη χρυσού Δεν είναι εντός μου για να γελάει Και τα φωτοστέφανα λόγια σου Έχουν έννοιες τόσο τέλειες Που είμαι μες στις νύχτες των χρόνων, Στις νύχτες μέσα της νιότης και του θανάτου μου Και καρτερώ της φωνής

PAUL ELUARD Η ΜΟΝΑΔΙΚΗ Είχε μες στη γαλήνη του κορμιού της Μια μικρή χιόνινη σφαίρα χρώμα ματιού Είχε στους ώμους Μια κηλίδα σιωπής μια κηλίδα ολορόδινη Καπάκι στο φωτοστέφανό της καλά βαλμένο Τα χέρια της και εύκαμπτα τόξα και αοιδοί Τσακίζαν επιμελώς εκεί το φως Ετρ

PAUL ELUARD Η ΠΟΡΤΟΚΑΛΙΝΗ ΚΟΜΗ ΣΟΥ Η πορτοκάλινη κόμη σου μες στο κενό του κόσμου Ενώ μες στο κενό των βαριών υάλων της σιωπής Είναι ο ίσκιος όπου γυμνά τα χέρια μου αναζητούν    όλες σου τις ανταύγειες. Σχήμα έχεις καρδιάς χιμμαιρικό Κι ο έρωτάς σου μοιάζει στον χαμέ

Στα Μονοπάτια τουρανού να περπατάς της ομορφιάς τα μυστικά για να μαθαίνεις στη σιωπής την αγκαλιά, μοναχικό φεγγάρι, διαβάτης είσαι στη ζωή και μαθητής στη γνώση χαμόγελο ο ήλιο σου κι ο πόνος σου βροχή.

PAUL ELUARD JE TE L’AI DIT Je te lai dit pour les nuages Je te lai dit pour larbre de la mer Pour chaque vague pour les oiseaux dans les feuilles Pour les cailloux du bruit Pour les mains familières Pour loeil qui devient visage ou paysage Et le sommeil lui rend le

PAUL ELUARD L’AMOUREUSE Elle est debout sur mes paupières Et ses cheveux sont dans les miens, Elle a la forme de mes mains, Elle a la couleur de mes yeux, Elle sengloutit dans mon ombre Comme une pierre sur le ciel. Elle a toujours les yeux ouverts Et ne me laisse