Γιατρέ μου, οι γάτες μου σεληνιάστηκαν… τελείως. Εδώ και δυο μέρες, συμπλέουν με τα υγρά, τη στάθμη και το μαγνητισμό του φεγγαριού. Μιλάνε, γκρινιάζουν κι απαιτούν ασταμάτητα. Στήνουν καρτέρι έξω από τις μπαλκονόπορτες από τις 07:00 και, έτσι και οσμιστούν κινητικότητα μες

Βρίσκομαι κομμένη, καρφωμένη και γραπωμένη στο εσωτερικό ενός κουτιού. Εδώ και μερικές μέρες δεν μπορώ με τίποτα να κοιμηθώ πριν τις 05:30 το πρωί. Το παθαίνω συχνά. Αυτή την Insomnia. Παλιά που δούλευα στις εφημερίδες με χτυπούσε η αϋπνία σε τραγικό βαθμό και διαρκούσε μέρ

Αχ, ζέστανα κι άλλο το βλέμμα μου. Έβαλα τέντα. Εκρού απέξω, κρεμ από μέσα. Και τώρα, κάθε πρωί που ξυπνώ, αντί να βλέπω την ασπρίλα του νοσοκομείου να λούζει σαλόνι και γραφείο, αντικρίζω μια κίτρινα ζεστάδα να χοροπηδά πάνω στα έπιπλα, τους τοίχους, το παρκέ, τα λουλούδια

Νομίζω πως αρρώστησα. Ή απλώς ασθενώ και δε θέλω να το παραδεχτώ. Νάτη πάλι η ομοιοκαταληξία … Ξύπνησα χτες… ε, τα είπαμε. Έκανα το γαλατάκι μου, έπαιξα με τις γάτες, κάθισα να δουλέψω αλλά που. Το πράσινο μάτι μου δεν έλεγε να μείνει στην οθόνη. Πηδούσε σα παρδαλό στρουμφά

Καλή μέρα Άρχοντα Ουρανέ. Δηλαδή τώρα πλάκα μου κάνεις; Σκαρφίστηκες όλο αυτό το μισάωρο –και ούτε- χαμό βροχής, για να με σηκώσεις από το κρεβάτι; Κατά τις 09:00 άνοιξαν οι ουρανοί κι εγώ μέσα στη νύχτα μου, έβαλα παντελονάκι και φανελάκι και ξεχύθηκα στη βεράντα. Τις γάτε

Σήμερα ντύθηκα γελωτοποιός. Φόρεσα πανιά, μαντίλια και σημαιάκια ανύπαρκτα. Μπούκαρα στην κουζίνα, σήκωσα μανίκια και κέφι και είπα να πλύνω τη χύτρα από χτες. Μου είχες φτιάξει fuck-ές (κοινώς φακιές, αλλά έχει πλάκα να στο λέω έτσι). Τις οποίες, παρεμπιπτόντως, κάνεις τέ-

Τι μαλακίες είναι αυτές; Ε; Να περιμένω για το μηχανάκι 1 ώρα για βενζίνη; Πριτς. Ε, δεν το περίμενα από μένα αυτό. Να στηθώ για καύσιμο. Κι όχι τίποτα άλλο. Αλλά τη μία ώρα δεν την έφαγα στην ουρά. Όχι βέβαια. Μηχανάκι είμαι. Τη σπατάλησα, γιατί μέσα σε όλα, η ΔΕΗ είχε δια

«Είμαστε σ’ένα καινούργιο σπίτι με ένα κουδούνι, δυο ονόματα επάνω του με μια καρδούλα, δυο γάτες, δυο γραφεία και μια κοινή ζωή. Όλα θα τα έχουμε, αρκεί να είμαστε και οι δυο σε μια σελίδα!»… Αυτό μου είπες σήμερα και με έστειλες, πάλι! Έχε γεια Ηλιούπολη. Άντε στα κομμάτι

Ετοιμάζομαι να δω το Moto GP που γίνεται στην Ιντιανάπολη, Αμέρικα Big so fuckin’ big city! Και μετρώ 2 μερούλες ακόμη μέχρι να έρθει πρωί-πρωί ο μεταφορέας με το ωραίο του το φορτηγό, να πάρει τις κούτες, τις σακούλες, εμένα, τον άντρα και τις γάτες μας και να μας πάει στο

Οργάνωσα γυναικοπαρέα για απόψε. Λίγες κι εκλεκτές, αφού οι άλλες… εκλεκτές δεν ευκαίρησαν. Σε άλλη στιγμή θα γίνει και αυτό. Βιάζομαι τώρα. Πάω να κάνω ένα ντουσάκι, να βαφτώ ελάχιστα, να ντυθώ κάπως, να καβαλήσω τις ρόδες μου, μάλλον να πάρω το μετρό αντί να κάνω όλη τη δ

Help… I need a vet, or my pills or… my cat back! Από τότε που γεννήθηκα είχα πάντοτε γάτα. Είχε η μητέρα μου πριν με γεννήσει, από παιδί έφερνα στο σπίτι και πάντα τις λάτρευα, δενόμουν μαζί τους, τις εκπαίδευα, νοιαζόμουν. Και πάντα, πλην μίας φοράς, κεραμιδόγατες. Πανέξυπ

Έδωσα ρέστα σήμερα και η μέρα δεν έχει πάει ακόμη για ύπνο. Που σημαίνει ότι μπορεί να το παρακάνω… κι άλλο! Μου ήρθε η περίοδος. «Καλά» μέχρι εδώ; Είναι από κείνες τις μέρες που αιστάνομαι κάπως. Λίγο ασταθής, λίιιιγο έτοιμη να εκραγώ –αλλά αυτό κι αν είναι σύνηθες-, λίγο

Συνήθως εκεί πηγαίνουμε για να σαβουριάσουμε, με αλκοόλ κυρίως, μια και το κρασί του είναι πειραγμένο και με έναν αλλόκοτο τρόπο… εθιστικό! Μέχρι να ξυπνήσεις την επόμενη μέρα!!! Ε λοιπόν, εκεί μας μάζεψες. Ένας-ένας σου ήρθαμε με δωράκια, αγκαλιές και την ευχή μας, την οπο

Το δίνω απόψε σε όσους βλέπουν την ψυχή τους… Don’t talk to strangers από Dio φυσικά!

Μαδάω νωχελικά το μυαλό μου και παλαντζάρω μεταξύ του «είμαι εδώ» και του «λείπω»! Προσπαθώ να αγγίξω τα πλήκτρα των δαχτύλων μου κι όμως γλιστρούν τόσο φυσικά, που υπνωτίζομαι και προχωρώ παρακάτω. Και να μιλήσω δε θέλω, να φανταστείς. Να αρθρώσω την ακουστική μου. Προτιμώ

«Πίστεψε σε παρακαλώ πως έρχονται επιτέλους για εμάς τα καλύτερα… Γιατί μ’αγαπάς και σ’αγαπώ. Και καμιά φορά ΑΥΤΟ είναι αρκετό». Έχω φορτώσει στο Μιντιακό Πίθηκο το «The king for a thousand years», the king for a million dreams των Helloween κι αφήνω να μου βγει κάθε πρίμα

(Πηγή εικόνας: gracemagazine.wordpress.com) Σήμερα πέρασα μέσα από την πόλη μου. Είδα αίματα πάνω στα χέρια ενός νεαρού που έσκασε με το TDM του πάνω σε ένα πορτοκαλί αυτοκίνητο. Μια γκόμενα που της ήρθε να περάσει κάθετα το δρόμο, χωρίς αύριο. Γυναίκες στο τιμόνι… Σκισμένο

Τελείως καβλωμένη, τελείως ενθουσιασμένη, τελείως μέσα στα νερά μου, τελείως συντονισμένη με το μουσικό σύμπαν. Η ταλαιπωρία και τα αρνητικά μπορούν να περιμένουν. Θα σου τα πω μετά. Για τώρα, πάρε: 5.000 δεν είμασταν ή παραπάνω τελικά; Μια εντυπωσιακότατη σκηνή –για τα ελλ

Στην κυριολεξία κι εδώ που τα λέμε, ακόμη φτύνω. Fuck. Πήγα για… σφαγή χτες. Οδοντίατρο. Και υποβλήθηκα σε εξαγωγή δοντιού. Κι εκεί που νόμιζα ότι είμαι καλά και πως τελείωσαν τα βάσανά μου ανέλπιστα γρήγορα, αφού και μηχανή καβάλησα και στο τηλέφωνο μίλησα, τσουπ… να το αί

Καλό Σαββατοκύριακο, guys. Φεύγω, πάω ride. Τριήμερο μέχρι το Λεωνίδιο. Να μαζέψω ψίχουλα, συναισθήματα, το υλικό από το οποίο είναι φτιαγμένα τα σύννεφα και η απόλαυση. Τα λέμε τη Δευτέρα ξανά. Αν σκοπεύει κάποιος να έρθει Rock’em all festival, come forward. Don’t be shy!

Προχτές πέρασα από το Mall. Βόλτα χορταστική, πολύβουη, φωτεινή. Γεμάτη πρόσωπα, βιτρίνες, αντικείμενα, αντικείμενα του… πόθου, ανάγκες, κυλιόμενες σκάλες, αέναη εναλλαγή. Κάποιος ακούραστα τοποθετούσε σλάιντ με κίνηση μπροστά στα μάτια μου. Κάθισα για γρήγορο φαγητό, παρατ

Καλημέρες. Πολλές και ανάλαφρα ζουμερές. Πως κοιμήθηκα; Σκατά. Ξύπνησα τόσες φορές, μες τον ιδρώτα, τον υπνωτισμένο λήθαργο, τη βαρύτητα της ζέστης. Σηκώθηκα στις 03, πήγα κατευθείαν στο ψυγείο κι έκλεψα από τις παγοκυψέλες ένα τετράγωνο παγάκι. Το ακούμπησα πάνω μου και με

Υγρή συννεφιά… Θαμπό φως. Φυλακισμένες ηλιαχτίδες. Και κάπου εκεί πίσω, πίσω από τον καπνό και τις στάλες από ήλιο, όλη η ουσία. Τα μυστικά. Η αντίληψη και συναίσθηση. Η blogosfaira έκλεισε σήμερα (4/7) 8 μήνες. Ευχηθείτε, ευχηθείτε μου!!! Πάρε το κλειδί, το τεράστιο, γεμάτ

Χτες είδα τον «Incredible Hulk», απογευματιάτικα, στα Village. Ο άντρας δεν καταδέχεται να πάει σε θερινό κινηματογράφο, λόγω της κακής ποιότητας εικόνας και ήχου, που έχουν αυτά τα σινεμά. Κι όταν πας να δεις action movie, ε, έχεις και κάποιες απαιτήσεις από την αίθουσα πρ

Η ψυχή σου να διανύσει χιλιόμετρα. Το μάτι σου να καταγράψει συναίσθημα κι ομορφιά. Τα δάχτυλά σου να πιάσουν χρυσά πέπλα. Τα μαλλιά σου να χαϊδέψουν αστερίες του αέρα. Το σώμα σου να σπρώξει πόρτες, βυθούς και κουφάλες δέντρων. Και τα χείλη σου να μυρίσουν ό,τι η φύση γενν