Στην κυριολεξία κι εδώ που τα λέμε, ακόμη φτύνω. Fuck. Πήγα για… σφαγή χτες. Οδοντίατρο. Και υποβλήθηκα σε εξαγωγή δοντιού. Κι εκεί που νόμιζα ότι είμαι καλά και πως τελείωσαν τα βάσανά μου ανέλπιστα γρήγορα, αφού και μηχανή καβάλησα και στο τηλέφωνο μίλησα, τσουπ… να το αί

Βασικά δεν πολυγουστάρω να γράψω για το event, επειδή τώρα τελευταία πιάνω τον εαυτό μου, όταν δεν έχει περάσει κάπου καλά, να μη θέλει να επαναφέρει την ασχήμια. Το οποίο και σέβομαι. Υγιές μου ακούγεται, no; Παρόλα αυτά κι επειδή πάντα έχω γνώμη για τη Μουσική, ο τίτλος π

Εσύ που κάθεσαι πάνω από το πνεύμα μου κάθε που έχει κεραυνούς και υφαίνεις νύχτες μανιασμένες, νύχτες επιθετικές, γκαζωμένες, φουρτουνιασμένες. Μπλε και πράσινο τα αγαπημένα μου χρώματα. Πράσινο το μάτι μου και μπλε ο αέρας που περνά μέσα από τον ουρανό για να πει το παραμ

Καλό Σαββατοκύριακο, guys. Φεύγω, πάω ride. Τριήμερο μέχρι το Λεωνίδιο. Να μαζέψω ψίχουλα, συναισθήματα, το υλικό από το οποίο είναι φτιαγμένα τα σύννεφα και η απόλαυση. Τα λέμε τη Δευτέρα ξανά. Αν σκοπεύει κάποιος να έρθει Rock’em all festival, come forward. Don’t be shy!

Σε έχω φανταστεί 1-2 φορές μέχρι τώρα να λες στα μάτια μου πως θες να παντρευτούμε, περιμένοντας εναγωνίως και λιγάκι αμήχανα την απόκρισή μου. Τις προάλλες που γονάτισες με νόημα και θεατρικότητα για να μου ζητήσεις συγνώμη, την είδα τη στιγμή ζωντανή. Άρα υπάρχει, όχι; Κα

Ετοιμάζομαι να τραβήξω νέο χαρτί. Οπότε, φρόντισε να την έχεις ανακατέψει δίκαια. Άσε τον αέρα να ορίσει ποιο χαρτί θα ανέβει στα δάχτυλά μου κι αν θα έχει πρόσωπο ή γραμμένη επιθυμία το κέρμα. Φύσα πίσω σου να διώξεις τα ίχνη και τράβα από την αρχή τη χορδή. Ετοιμάζω αλλαγ

Προχτές πέρασα από το Mall. Βόλτα χορταστική, πολύβουη, φωτεινή. Γεμάτη πρόσωπα, βιτρίνες, αντικείμενα, αντικείμενα του… πόθου, ανάγκες, κυλιόμενες σκάλες, αέναη εναλλαγή. Κάποιος ακούραστα τοποθετούσε σλάιντ με κίνηση μπροστά στα μάτια μου. Κάθισα για γρήγορο φαγητό, παρατ

Καλημέρες. Πολλές και ανάλαφρα ζουμερές. Πως κοιμήθηκα; Σκατά. Ξύπνησα τόσες φορές, μες τον ιδρώτα, τον υπνωτισμένο λήθαργο, τη βαρύτητα της ζέστης. Σηκώθηκα στις 03, πήγα κατευθείαν στο ψυγείο κι έκλεψα από τις παγοκυψέλες ένα τετράγωνο παγάκι. Το ακούμπησα πάνω μου και με

«Άσε με να το διορθώσω. Εμείς είμαστε πιο σημαντικοί από αυτό!». - Είμαστε πιο σημαντικοί από τη ζωή μας;

σκέψεις και φιλέματα στο μυαλό να κατευνάσεις την ψυχή πριν αυτή προλάβει να σε ξεράσει στην επόμενη ζωή να προλάβεις. να κρύψεις. να καμουφλάρεις μια απέραντη θλίψη, που στις καλύτερες μέρες της μοιάζει με λιβάδι μες τη μαργαρίτα. να μαδήσεις. όχι πέταλα με μελιά γεύση, αλ

Έχω μελαγχολήσει. Στη δύση του ηλίου. Έχω θυμηθεί. Στην αστροφεγγιά. Έχω αποκοιμηθεί ερήμην μου. Στην κάπνα.

Βυθίστηκα στα σεντόνια των αναμνήσεων σήμερα. Ξάπλωσα για ελάχιστα λεπτά το μεσημέρι στο δωμάτιο. Άνοιξα τα πάντα διάπλατα και προσκάλεσα τον αέρα να χορέψει και να φωτίσει τα πάντα. Και ταξίδεψα πάνω στις τσαλάκες του υφάσματος, σα να ‘ταν ένα κομμάτι σκληρό φύλλο κι εγώ,

Ουάααααααααααααααα Δεν είμαι καλά. Αιστάνομαι σα να χαστουκίζω την ψυχή μου. Σκατά μέρα. Τόσο άσχημη είχα χρόνια να ζήσω. Άντε μήνες… Δε θέλω να στα γράψω τώρα αυτά. Ίσως αύριο. Γιατί τούτο το σακί χωρά πολύ βρισίδι μέσα του. Είναι η πρώτη φορά στον τόσο καιρό που γυρίζω σπ

Δέσε την κιμωλία σφιχτά ανάμεσα στα δάχτυλά σου και ξεκίνα να μαγνητίζεις στον μπλε βυθό αλογάκια της θάλασσας με τη βοήθεια από ζωντανό αγκίστρι. Όταν θα ‘ρθουν οι Απόκριες εσύ σε ποια στέγη του κόσμου θα πετάς, ντυμένος όνειρο; Κι όταν η Πρωτοχρονιά αποφασίσει ξανά να αλλ

Υγρή συννεφιά… Θαμπό φως. Φυλακισμένες ηλιαχτίδες. Και κάπου εκεί πίσω, πίσω από τον καπνό και τις στάλες από ήλιο, όλη η ουσία. Τα μυστικά. Η αντίληψη και συναίσθηση. Η blogosfaira έκλεισε σήμερα (4/7) 8 μήνες. Ευχηθείτε, ευχηθείτε μου!!! Πάρε το κλειδί, το τεράστιο, γεμάτ

Χτες είδα τον «Incredible Hulk», απογευματιάτικα, στα Village. Ο άντρας δεν καταδέχεται να πάει σε θερινό κινηματογράφο, λόγω της κακής ποιότητας εικόνας και ήχου, που έχουν αυτά τα σινεμά. Κι όταν πας να δεις action movie, ε, έχεις και κάποιες απαιτήσεις από την αίθουσα πρ

(Πηγή εικόνας: tund.deviantart.com ) Εσύ να πετάς σαΐτες μέσα στο οξυγόνο μου. Κι εγώ με τη βεντάλια στο χέρι να καπνίζω τον ήλιο και να χτενίζω τα λέπια των ονείρων της σελήνης. Εσύ να σκιτσάρεις τρύπες στο νερό της λίμνης με τους καρχαρίες για attraction. Κι εγώ να σημειώ

Η ψυχή σου να διανύσει χιλιόμετρα. Το μάτι σου να καταγράψει συναίσθημα κι ομορφιά. Τα δάχτυλά σου να πιάσουν χρυσά πέπλα. Τα μαλλιά σου να χαϊδέψουν αστερίες του αέρα. Το σώμα σου να σπρώξει πόρτες, βυθούς και κουφάλες δέντρων. Και τα χείλη σου να μυρίσουν ό,τι η φύση γενν

Σε κοιτούσα επίμονα, διαπεραστικά στα μάτια και σκεφτόμουν πόσο θα ‘θελα να μου πεις να μη φύγω. Κι εσύ γλίστρησες μέσα στη χούφτα μου τα κλειδιά του σπιτιού μου. Και μ’έσπρωξες ελαφρά προς την είσοδο. Πέρασα το βλέμμα μου μια τελευταία φορά μπροστά από το δικό σου. Έσκυψες

“Deception” κυρίες και κύριοι. Αυτό το έργο πήγα να δω με γυναικοπαρέα. Τρομάρα μου. Εμ, ήθελα κάτι σχετικά light και φυσικά για τη φάση, σε θερινό κινηματογράφο. Και κάπως έτσι βρεθήκαμε, κατόπιν δικής μου προτροπής νομίζω, στην Αίγλη του Ζαππείου για το «Deception», με Γι

Ναι, ναι, αυτό ακριβώς. Νομίζω πως θα εκραγώ. Λόγω θερμοκρασίας. Σιγά μην ανάψω κλιματιστικό. Δεν τα αντέχω. Και σίγουρα δεν αντέχω ούτε καν στην ιδέα, πως θα πρέπει να κλείσω όλα τα παράθυρα, για να δουλέψει αυτός ο διάολος. Οπότε… κάθομαι κι ανασαίνω τον λίβα που έρχεται

Το Μαλινάκι είχε δεν είχε, με έχωσε πάλι. Μου ζήτησε να διαλέξω 10 συν 1 πράγματα που με αφορούν και, είναι μεν άχρηστα, αλλά για κάποιο λόγο θέλει να τα αποτυπώσω. Δεν το πιάνω το νόημα όλου αυτού, αλλά καμιά φορά δεν υπάρχει και λόγος να το «πιάσω». Και είναι γνωστό πως μ

Πολύ μ’αρέσει η ιδέα, τελικά. Κάθομαι 02:46 κι ακούω μουσική. Nightwish για τώρα. Έχω κολλήσει με τη μελωδία του «Amaranth». Τέτοιο τίτλο δεν είχε χρησιμοποιήσει και η Enya; Η μάνα μου δε με εγκατέλειψε. Εγώ μπορεί να εξαφανίστηκα λιγάκι. Μπορεί και να έχασα τον κόσμο που μ

Τέλεια κεντραρισμένος! Ένας θεόρατος, σκοτεινός ήλιος καταμεσής του ταβανιού να ανάβει φωτιές στο μυαλό και την όρεξη. Εκεί, ακριβώς πάνω από τη βουνογραμμή, δίπλα από τα τρία σπίτια που αντικρίζω κάθε πρωί που ξυπνάω. Και τώρα, μισή ώρα μετά, που εγώ ακόμη μετρώ χιλιόμετρα

Να θυμηθώ να περάσω από τις βιτρίνες σήμερα το απόγευμα. Σκέψη και βιτρίνα. Συναίσθημα και βιτρίνα. Επιθυμία και βιτρίνα. Άλλες με χρώματα άπειρα, αμέτρητα, ατελείωτα. Άλλες με λέξεις, γλώσσες και διαλέκτους με τόσο μεράκι και πείρα καμωμένες, που επιτρέπουν σε όλα τα πλάσμ