Έναν πουλίν, καλόν πουλίν εβγαίν από την Πόλην
ουδέ στ αμπέλια κόνεψεν ουδέ στα περιβόλια,
επήγεν και-ν εκόνεψεν α σου Ηλί τον κάστρον.
Εσείξεν τ έναν το φτερόν σο αίμα βουτεμένον,
εσείξεν τ άλλο το φτερόν, χαρτίν έχει γραμμένον,
Ατό κανείς κι ανέγνωσεν, ουδ ο μητροπολίτης