Κάτω από το νερό η πραγματικότητα αναδεύεται θα λέγαμε ευχάριστα. Χαϊδεύει την μεταμόρφωση που της χαρίζει το υγρό στοιχείο και φτιάχνει ρίζες σε όμορφες αναμνήσεις δίχως σκόνη. Κανείς δε γνωρίζει σε τι είδους λουλούδια ανήκουν τόσο όμορφα και συγκινητικά κοτσάνια. Κανένα

Καμιά φορά οι λέξεις κοχλάζουν μέσα μου. Η σωτηρία μου το χαρτί, η γαλήνη μου το στυλό, η ασφάλειά μου οι κόκκινες γραμμές του ορισμού – τα περιθώρια. Στις δύσκολες στιγμές το στυλό χορεύει ασταμάτητα, ανίκανο να σχεδιάζει γράμματα ανθρώπινα, κάτι που θα διαβαστεί και θα

(1) Εγώ δε ζω στο γκρίζο διαμέρισμα στο κέντρο της Αθήνας που με έχετε αφήσει να μαραίνομαι. Αν θέλετε να ξέρετε εγώ ζω σε μια πόλη που έχει φως ακόμα και όταν παντού αλλού είναι σκοτάδια, όταν ο ήλιος έχει φύγει μακριά και ο ουρανός σκοτεινιάζει κάνοντας τους τοίχους θέα