Έχω δύο φίλους. Όχι μόνο. Και άλλους δύο. Πολυ καλοί και οι τέσσερις. Οι δύο πρώτοι είναι πολύ καλοί και μεταξύ τους. Και οι δύο δεύτεροι. Θα μείνω στους πρώτους. Που λες, διαφέρουν. Μιλάμε για έρωτα. Και του Πλάτωνα και των ανθρώπων. Εκεί διαφέρουν πολύ αδερφέ μου. Στα ηχ

Είμαι παντρεμένος με μια γυναίκα που αγαπώ... Έχω την κορούλα μου... Η δουλειά μου είναι καλή... Όλα μου πηγαίνουν δεξιά... Είμαι πολύ ευτυχισμένος... Τίποτα δε θ’ άλλαζα στη ζωή μου... Με τα πιο πάνω λόγια παραμύθιαζε, άλλοτε, εμένα και τον εαυτό του κάποιος φίλος. Κάποιο

Οι προπτυχιακές σπουδές τελειώνουν, το πτυχίο πλησιάζει απειλητικά, και η ανάγκη να συλλάβω τι ακριβώς είναι αυτό που με φρικάρει αναζητά διεξόδους. Είναι η επιλογή του σωστού μεταπτυχιακού? Ελλάδας ή εξωτερικού? Ή μήπως, η επιλογή ανάμεσα σε δουλειά, μεταπτυχιακό, στρατό