…διακηρύσσει ο αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος: http://www.enet.gr/online/online_text/c=112,id=86046848 Ας αφήσουμε κατά μέρος τα «ψιλά γράμματα», πόσο δηλαδή συνέβαλε η Εκκλησία (της Κωνσταντινούπολης) στην απελευθέρωση του έθνους - ή τα άλλα, πως χωράνε δηλαδή το «έθνος» των Ελλ

Δεν υπάρχει τρόπος να βοηθήσει κανείς ένα παιδάκι 4 ή 6 ετών να ξεπεράσει το σοκ που υφίσταται από το διαζύγιο των γονιών του. Ακόμη και παιδί σε μεγαλύτερη ηλικία αδυνατεί να κατανοήσει τον λόγο που χωρίζουν οι γονείς του. Αν είναι επιβεβλημένη η ανάγκη του διαζυγίου θα πρ

Η επιμέλεια του παιδιού Στην πατρίδα μας, σε περίπτωση διαζυγίου, συνήθως ο δικαστής ορίζει την επιμέλεια του παιδιού να την αναλάβει η μητέρα. Αυτό δεν είναι πάντα το καλύτερο για το παιδί, αλλά λόγω αδυναμίας της πολιτείας να ερευνήσει τις πραγματικές συνθήκες, ο δικασ

H σημερινή νοοτροπία παρουσιάζει τον άνδρα-πατέρα ως πολίτη δεύτερης κατηγορίας H σημερινή νοοτροπία που υπάρχει στην Ελλάδα, παρουσιάζοντας τον άνδρα-πατέρα ως πολίτη δεύτερης κατηγορίας μη έχοντα δικαιώματα παρά μόνο υποχρεώσεις καθώς και το παρωχημένο ιδιοκτησιακό καθ

Σκοτάδι! Δίπλα μου, γύρω μου, μέσα μου, βαθύ σκοτάδι, φαινομενικά αδιαπέραστο. Προσπαθώ να θυμηθώ πώς ήμουνα προτού σε γνωρίσω, αλλά οι εικόνες ξεγλιστρούν απ’ το μέσα μου βλέμμα, μού βγάζουν τη γλώσσα σαρκαστικά κι εξαφανίζονται. Ούτε καν την όψη μου δεν μπορώ να δω. Και τ

Μονόχνοτος είσαι, καλέ μου, μονόχνοτος. Μονόχνοτη κι εγώ. Τουλάχιστον όμως εγώ έχω ένα άλλοθι. Είμαι μικρή. Έχω τα μισά σου χρόνια. Εσένα, όμως, η δικαιολογία σου ποια είναι; Στ’ αλήθεια θέλω να την ακούσω. Όχι για να δικαιώσω εσένα, αλλά εμένα. Εμένα και την τότε επιμονή μ

Πλάνα αφηρημένα. Εσύ, να κάθεσαι στο γραφείο σου και να προσπαθείς να γράψεις κάτι σ’ ένα τετράδιο. Εσύ, μπροστά από την οθόνη του υπολογιστή. Εσύ, να συνομιλείς με κάποιον στο τηλέφωνο και να του πουλάς πνεύμα. Εσύ, να προσπαθείς μάταια να μαγειρέψεις και το γέλιο μου από

Το καλοκαίρι τελειώνει, πουλάμε καλοκαιρινά ποστς όσο όσο Η εισαγωγούλα είναι από μια φούγκα του Μπαχ σε ντο ελάσσονα, από το πρώτο βιβλίο του καλώς συγκερασμένου κλειδοκύμβαλου - στο τέλος όμως η καντέντσα είναι διασκευασμένη και κάνουν μια βροντερή 5η παράλληλη. Όσο γ

Η ιστορία μας ήταν διαφορετική... Μα, τι λέω τώρα; Διαφορετικές δεν είναι όλες οι ιστορίες; Αλλά να, Η ιστορία μας ήταν η δική μας... Η ιστορία μιας μεγάλης ψευδαίσθησης Και πολλών μικρών διαψεύσεων. Η ιστορία ενός μεγάλου πάθους Και των παρενεργειών του. Ω, δεν ξέρω τι λ

Για μια ακόμη φορά έφτασ’ η ώρα να φύγει. Αλλά να, δεν ξέρει πως να του το πει. Μοιράστηκαν πολλά οι δυο τους, Όμορφα λόγια, απέραντες σιωπές, Τσακωμούς αμίλητους και κρυφές μαχαιριές. Το τέλος, ωστόσο, όλο και πιο πολύ πλησιάζει, Το νιώθει σαν ανάσα στ’ αυτί της, Σα φωτι

Πάνω σ αυτό το κείμενο δούλευα, ή μάλλον ξαναδούλευα, αυτή τη βδομάδα. Πάει καιρός να γράψω κάτι καινούριο, αλλά μάλλον θ αρχίσω να το κάνω σύντομα. Μέχρι τότε απολαύστε ένα απόσπασμα από την εκδοχή 3 του "Σ Αγαπώ Απελπισμένα", που δυστυχώς σηκώνει ακόμη πολλή δουλειά. «.

Παρομοιάζω την πρόσφατη εμπειρία μου με την Κ σαν τον ανανά! Το σκεπτικό είναι ως εξής: Ο ανανάς είναι ένα εξωτικό εντυπωσιακό φρούτο που σου τρέχουν τα σάλια με το που το δεις. Συνειδητοποιείς όμως, αφού φας 1-2 ανανάδες, ότι δε δένουν με το στομάχι σου ρε παιδί μου. Ενώ

Ειρήνη μου, Δε σου έγραψα ποτέ, όσο επίμονα κι αν το ζητούσες, ένα γράμμα τον καιρό που ήμασταν μαζί, μα να που σου γράφω τώρα που έφυγες. Σου γράφω, αλλά δεν ξέρω τι να σου πω! Ή, ίσως ξέρω: μια μεγάλη συγγνώμη, ίσως! Δύσκολη, πολύ, είναι η ζωή μου δίχως την παρουσία σου,

Τους τελευταίους δύο μήνες δεν έχουμε σχέση. Απλώς κοιμόμαστε μαζί τα βράδια, ξυπνάμε δίπλα-δίπλα τυχαία, τρώμε που και που μαζί και ξεκαβλώνουμε επίσης παρέα. Δεν μπορώ άλλο. Όχι, μπορώ! Είμαι ανθεκτικό πλάσμα. ΔΕ ΘΕΛΩ!!! Πάρε μια απόφαση και θα τη σεβαστώ. Θες να χωρίσουμ

Έρχονται στιγμές αναγνώστη μου, που παρόλο που είσαι το υπέρτατο αρσενικό, ένας τεστοστερονικός Τζέγκις Χαν, δέχεσαι καίρια πλήγματα…. Όπως τότε που πήγατε χωριστά διακοπές, και έμαθες ότι ο μόνος που δεν την πήδηξε, ήταν ένας ξαδερφός σου από το Σικάγο… Τι κάνεις σε αυτή

Από σήμερα πολυαγαπημένοι μου αναγνώστες θα καθιερώσουμε μια μέρα όπου εσείς οι αναγνώστες θα γράφετε ένα θέμα το οποίο σας απασχολεί… Ήδη έχω δεχτεί 3991 αιτήσεις, τις οποίες και εξετάζω, ώστε να επιλεχθούν οι 3990 καλύτερες, (ναι mich, η δικιά σου θα απορριφθεί). Το blo

Κάθεται δίπλα του στο κρεβάτι και τον κοιτά, λίγο τρυφερά λίγο λυπημένα, καθώς κοιμάται, τον άντρα της. Αυτόν, δηλαδή, που ήταν ο άντρας της για τα τελευταία τρία χρόνια. Ήτανε σίγουρη όταν τον πρωτογνώρισε η Αλεξία ότι αυτός, ο Πέτρος, θα ήταν ο άντρας της ζωής της, ότι μ

Ναι είμαι ερωτευμένη. Και ναι, υπάρχουν στιγμές που με πονά. Αρκετές. Είχα καιρό να αιστανθώ έτσι. Το λαχταρούσα, το πεθυμούσα, το ζήλευα τριγύρω μου και μου το ευχόμουν. Και τώρα που το έχω, είναι φορές που με κάνει αλλόκοτη να φαίνομαι. Παράξενη, μελαγχολική, κυκλοθυμική

Σ’αρέσει να σε κυνηγάνε; Σ’αρέσει να σε παρακαλάνε; Να σε πιέζουν να μείνεις; Να σε πιάνουν από το χέρι και να σε γυρίζουν πίσω; Σ’αρέσουν αυτές οι υπερβολές; Οι θεατρικότητες; Σου αρέσει να το παίζεις γυναίκα; Να κάνεις παιχνίδια; Γιατί το ‘κανες αυτό απόψε; Ήμασταν τόσο κ

to dikeoma o anthropos na mathi to ti einai anthropos kai to ti einai i agapi na apoktisoume..dioti ola ta alla dikeomata....apo tin stigmi pou to paidi tha zei xoris ton enan i ton allon gonio..tote exase to ena kai anekpliroto dikeoma..pia..na zeisei san anthropos tin oi

Τη γνώρισα πριν από πολλά χρόνια, πριν από μια ζωή, και από την αρχή ήξερα πως αυτή ήταν η Μία, η μοναδική. Και δεν έκανα λάθος. Η Κ. είναι κοντά μου από τότε. Με συντροφεύει, πηγαίνει παντού μαζί μου, με ενθαρρύνει, με παρηγορεί. Χωρίς αυτήν οι μέρες μου θα ήταν αλλιώτικες

Παλαιότερα θεωρούσαμε το διαζύγιο απλά και μόνο ως τη νομική διάλυση του γάμου μεταξύ δύο ατόμων. Φαίνεται όμως ότι το διαζύγιο είναι μάλλον μία διεργασία που ξεδιπλώνεται για αρκετά χρόνια και αφορά τόσο το ζευγάρι, όσο και τα παιδιά. Αν και οι γονείς γίνονται πρώην σύζυγο