Εσύ που κάθεσαι πάνω από το πνεύμα μου κάθε που έχει κεραυνούς και υφαίνεις νύχτες μανιασμένες, νύχτες επιθετικές, γκαζωμένες, φουρτουνιασμένες. Μπλε και πράσινο τα αγαπημένα μου χρώματα. Πράσινο το μάτι μου και μπλε ο αέρας που περνά μέσα από τον ουρανό για να πει το παραμ

Ιωάννα Καρυστιάνη «Κοστούμι στο χώμα» Ξανά στο αμάξι, για ένα σερί οροπεδίων και απόκρημνων ακτών με φόντο βουνά σαν γκρίζες σουρωτές φούστες που έπεφταν ως κάτω. Είναι κάτι δρόμοι που στρίβουν από δω, στρίβουν από κει, λες και αρνούνται να φτάσουν. Τους χτύπησε και η ζέσ

Ιωάννα Καρυστιάνη «Κοστούμι στο χώμα» Ξεραΐλα. Χωράφια θερισμένα, χωράφια χέρσα. Δέρματα που στέγνωναν σε απλώστρες, κρανία κριαριών στους συρμάτινους φράχτες, δυο μπλε βαρέλια αλυσοδεμένα στα κλαδιά μιας ξερής συκιάς, ένας σκύλος σε κεραμίδια, άλλος σκύλος σε μπαλκόνι με

Ιωάννα Καρυστιάνη «Κοστούμι στο χώμα» Ο Σήφης Ρουσιάς, αφού αθωώθηκε για το φόνο του άλλου Σήφη Ρουσιά, του ξαδέρφου του, πρόσεχε μην πάει από το χέρι του Μύρωνα, μικρού αδερφού του σκοτωμένου κουρέα, που πολλοί του βάζαν φυτιλιές, το χρέος παλιώνει μα δε λιώνει. Από εφτά

Ιωάννα Καρυστιάνη «Κοστούμι στο χώμα» Κύριε πρόεδρε, κύριοι δικασταί, κύριοι ένορκοι, η γιαγιά μου κατηγορήθηκε για εμπρησμό και φόνο εκ προμελέτης και αθωώθηκε, ο θείος μου δολοφονήθηκε, ο παππούς μου δολοφονήθηκε, ο αδερφός μου δολοφονήθηκε και εγώ είμαι στο εδώλιο για

Έχεις σκάσει ένα από τα πιο πονηρά σου βλέμματα… αυτό της άνοιξης. Σε κείνη την εκδρομή της Κυριακής με τις μηχανές, την Καθαρά Δευτέρα αλλά και κάθε μέρα που βγαίνουμε και περπατάμε, βλέπω τη φύση ξυπνητή, με πανέμορφες λυγερόκορμες αμυγδαλιές να σχηματίζουν ροζ δάση μπροσ

...Όλα μας τα βάσανα απ’ την αλαζονεία μας είναι. Χωρίς να το θες, άθελά σου, μου κέντριζες την αλαζονεία μου και με φούντωνες. Είναι του έρωτα κι αυτό. Η αλαζονεία είναι ο κύκλος της κόλασης. Καταβροχθίζει τον εαυτό της και αυξάνει. Στεφάνι φλόγινο, καλτσοδέτα που σφίγγει

...Να διαβάζω, να διαβάζω τη Βαμβουνάκη να λέει ότι, "Η μοναξιά είναι από χώμα", και να διαφωνώ. Να διαφωνώ εκκωφαντικά. Η μοναξιά δεν είναι από χώμα, από σάρκα και αίμα είναι: από σάρκα που πονεί και σπαράσσεται, από αίμα που ρέει και στραγγίζει το πνεύμα...

Ανατρέξτε στους συνδέσμους σε αυτήν την ανάρτηση