Είμαι στο Bay μου. Μάχουμαι να κάμω ενδοφλέβια αντιβιοτικά ενός που τους αρρώστους μου και ακούω τον να μου φωνάζει που απέναντι. Η φωνή του ίσhια που ακούεται. Αν δεν ήταν ησυχία στον θάλαμο εν νομίζω ότι εν να τον άκουα. Γυρίζω βλέπω τον. Αγωνίζετουν να σηκώσει το χέρι τ

Η ώρα είναι 4 και 22 το πρωί τοπική ώρα Αγγλίας. Τα νεύρα μου κουρέλια. Τα μάτια μου ΤΟΣΑ με μαύρους κύκλους και κόκκινες φλεβίτσες. Θα έπρεπε να τώρα να έκοφκα ξύλα κανονικά. Είμαι και ντάουν με ένα γέριμο κόλτ έχει 2 μέρες, η μούττη μου φουντάνα κατακόκκινη. Ας εν καλά

...Είναι εδώ! Λίγο νωρίς φυσικά. Τι ζέστη είναι και αυτή...Μου έχει λείψει αφάνταστα το πιο κάτω σκηνικό... Αθήνα, αργά το βράδυ καθημερινής...Να έχει προηγηθεί μία μέρα τρεχάματος πάνω κάτω στην πόλη και την σχολή, μέσα στην αφόρητη ζέστη και το καυσαέριο, την βαβούρα και