Το σούρουπο έχει πάντα τη θλίψη ενός ατελείωτου χωρισμού κι εγώ έζησα σε νοικιασμένα δωμάτια, με τις σκοτεινές σκάλες τους που οδηγούνε άγνωστο που με τις μεσόκοπες σπιτονοικοκυρές που αρνούνται, κλαίνε λίγο κι ύστερα ενδίδουν και τ άλλο πρωί αερίζουν το σπίτι απ τους μεγάλ

Το σούρουπο έχει πάντα τη θλίψη ενός ατελείωτου χωρισμού κι εγώ έζησα σε νοικιασμένα δωμάτια, με τις σκοτεινές σκάλες τους που οδηγούνε άγνωστο που με τις μεσόκοπες σπιτονοικοκυρές που αρνούνται, κλαίνε λίγο κι ύστερα ενδίδουν και τ άλλο πρωί αερίζουν το σπίτι απ τους

Το αυθεντικό χειρόγραφο των «Γάμων του Φίγκαρο» Αγνωστο μέχρι στιγμής έργο του Μότσαρτ βρέθηκε σε βιβλιοθήκη της Γαλλίας. Ο επικεφαλής του Διεθνούς Ιδρύματος Μότσαρτ, στο Σάλτσμπουργκ της Αυστρίας, Ούλριχ Λάισινγκερ, δήλωσε πως πέραν πάσης αμφιβολίας η μονή αυτή σελίδα γ

Το κουδούνι της εξώπορτας, χτυπούσε επίμονα, εγώ αργοπορούσα ν ανοίξω, απολαμβάνοντας όπως πάντα την αγωνία μου. Όταν άνοιξα ένας νέος στεκόταν έξω. "Είσαι ο Αρθούρος Ρεμπώ απ΄τη Σαρλεβίλ, είπα - τί θέλετε ;" "Κινδυνεύουμε κι οι δύο" μου λέει. Όμως εγώ δεν έδωσα σημασία. Συ

Μεγάλα ηλιοβασιλέματα του άφησαν τόση λάμψη στα μάτια, που η γλώσσα του είναι άχρηστη. ------------- Λειβαδίτης Τάσος

Ποιος ξέρει τι θα συμβεί αύριο, ή ποιος έμαθε ποτέ τι συνέβη χτες, Τα χρόνια μου χάθηκαν εδώ κι εκεί, σε δωμάτια, σε τραίνα, Σε όνειρα Αλλά καμία φορά η φωνή μιάς γυναίκας καθώς βραδιάζει μοιάζει Με το αντίο μιας ηλικίας που τελείωσε Κι οι μέρες που σου λείπουν, ώ Φεβ

Αλλά γιατί καμιά φορά στεκόμαστε στη μέση ενός αγνώστου δρόμου Ή μπροστά σ’ ένα παλιό σπίτι. Τι μας θυμίζουν; Ποιόν Αναζητούμε; Κι άλλοτε κάτω από μια γέφυρα ή πίσω από μια κουρτίνα νιώθεις Να ζείς πιο αληθινά – Πράγματα που θα εξοφλήσεις κάποτε με τη ψυχή σου. Ώσπου ένα

Ιδιογράφως… Για τη συλλογή χειρογράφων σημειωμάτων των blogger http://autographcollectors.blogspot.com/ Δε με προσκάλεσε κανείς, αλλά εγώ προσκαλώ όλους όσους διαβάσουν αυτό το post να στείλουν κι αυτοί το δικό τους. (μεγαλοψυχία να σου πετύχει) ~ από battusai στο Μάιο

Ποιος ξέρει τι θα συμβεί αύριο, ή ποιος έμαθε ποτέ τι συνέβη χτες, Τα χρόνια μου χάθηκαν εδώ κι εκεί, σε δωμάτια, σε τραίνα, Σε όνειρα Αλλά καμία φορά η φωνή μιάς γυναίκας καθώς βραδιάζει μοιάζει Με το αντίο μιας ηλικίας που τελείωσε Κι οι μέρες που σου λείπουν, ώ Φεβ

ο εικαστικός καλλιτέχνης Χάρης Κοντοσφύρης Κιβωτός...