Πάντα πληβείος αγνώστου ονόματος... Τί είχα φταίξει; Φωνή σαρκασμού στόμα του παρελθόντος αδυσώπητο... Μόνον η τύψη, η ουλή στο πρόσωπο της μαύρης λήθης Λίγες δεκάρες... Οι ασήμαντες λέξεις του τρομαγμένου. ΓΙΩΡΓΟΣ Κ. ΑΝΥΦΑΝΤΗΣ

Στο σκληρό χώμα ένα αυλάκι νερό πάντα ο χρόνος Οι ζητωκραυγές πεταμένα κόκκαλα στο σκύλο χρόνο Γύψινες μάσκες τρέχουμε στο σκοτάδι. Θα ξημερώσει; Πάνω στο φύλλο ένα κομμάτι λάσπης: Η απάντηση Άγρυπνος νεκρός καθισμένος στο χώμα, αυτόπτης μάρτυς ΓΙΩΡΓΟΣ Κ. ΑΝΥΦΑΝΤΗΣ

Μεγάλες λέξεις, αναμμένα μέταλλα. Σφυρί του στίχου... Τα ποιήματα μοιραίες συναντήσεις με τ ανείπωτο. ΓΙΩΡΓΟΣ Κ. ΑΝΥΦΑΝΤΗΣ

Ι Σκοτεινός λόγος. Εκκρέμαται η ψυχή: Χθιζοί γαρ εσμέν ΙΙ Τις μου ο χρόνος; Πρόσωπον προς πρόσωπον και ιδού, ουκ ην ΙΙΙ Εν γη ερήμω, το ψηλαφητόν σκότος. Ψυχουλκούμενος IV Έκφοβος ειμί. Εν λύπη αμαρτίας, εις χουν θανάτου V Εν πλάνη ζωής επερωτών τους νεκρούς, το μέλ

Timid as a bird. My lips just hold the name: Immortality An evening sky: The woods were painted the mystic green The web of life Time’s sublimest target You and I tonight “Time is over” The vulture screamed At the setting sun. Miles and miles East of eternity The la

Κλειστά βλέφαρα, διψώντας για ουρανό: Νήδυμος ύπνος Λίγο πριν φέξει, ο δρόμος των θαυμάτων, ο ένδον κόσμος Ηχούν καμπάνες στην αμφίστομη μνήμη. Χάλκινος ύπνος. Ο άλλος ύπνος. Ο δίχως όνειρα. Αμετακλήτως ΓΙΩΡΓΟΣ Κ. ΑΝΥΦΑΝΤΗΣ

Όνομα νεκρής : Βαραίνει το μολύβι στο ψυχοχάρτι Ρόδο της μνήμης. Καίγεται το σκοτάδι, κερί που λιώνει. Ουκ έστιν ώδε! Στην πέτρα των αγγέλων το πικρό δάκρυ. Γυρίζει μόνος. Της θλίψης λυχναράκι, κάφτρα τσιγάρου ΓΙΩΡΓΟΣ Κ. ΑΝΥΦΑΝΤΗΣ

Ντυμένη με φως. Ακίνητη στο βράχο Οφθαλμαπάτη ΙΙ Γεμάτος θλίψη ο ξεχασμένος φάρος φεγγοβολούσε ΙΙΙ Λευκά στους βράχους Ακροβατούν της μνήμης: Θαλασσοπούλια IV Όνειρο βαθύ: Μεταξωτό πέλαγος Πέρα στη δύση V Στην υγρήν άμμο Το κέλυφος του χρόνου Λησμονημένο

ΤΑΞΙΔΙ Κανείς δε μας κουνούσε το μαντίλι κι έγερ...