limani Αυτό  το τραγούδι άκουσα σήμερα μέσα σε ένα ταξί πηγαίνοντας από το ένα μάθημα στο άλλο “Μην τα παρατάς” λοιπόν από την Έλλη Κοκκίνου καινούργιο και λέει πολλά…

1 basnia Δεκέμβριος 3, 2008 σε 1:35 π.μ. αυτό το ειδικές πάντα μου ακουγόταν περίεργα. είτε σαν ικανότητες. είτε σαν ανάγκες. είτε σε ότι. είναι πολλές φορές που μας αποδεικνύουν ότι εμείς είμαστε οι ειδικοί. και αυτοί οι γενικοί. οι αρτιμελείς πρωτίστως στην ψυχή. και α

Ακρογιάλι Να κοιμηθούμε αγκαλιά… Να μπερδευτούν τα ονειρά μας….

Ενα ακόμη μπλογκοπαίχνιδο ολόφρεσκο…. Σκεφτείτε μια λέξη, γράψτε κάτι που θα σκεφτείτε εκείνη την στιγμή και μετά αναζητήστε ένα τραγούδι με την λέξη αυτή. Καλώ στο δύσκολο αυτό έργο τους ακόλουθους:  Αντώνιο,Φάβα, Μοναχικό Αστέρι τον Χάρη, τον Λάκη , την Ανατολή και όλοι ο

Ακρογιάλι Ακρογιάλι… Ετσι για να γυρνάμε λίγο πίσω και να αναπολούμε το καλοκαιράκι… Και φυσικά για μουσική υπόκρουση yiannis “LOVE IS ALL” Καλημέρες!

Ο κύριος(αν είναι αρσενικό) έχει λουράκι στο λαιμό του απ΄ότι βλέπω άρα δεν υπήρξε homeless μια ζωή…άντε λοιπόν κόσμε της λάσπης πάμε να βρούμε το αφεντικό του…! 3. renata - Νοέμβριος 3, 2008 Γιατί Sevial λίγοι είναι που τα παρατάνε έπειτα στο δρόμο, μόλις τα βαρεθούν ή

Και μια απορία, γιατί αναρωτιέμαι δεν μπορούν οι ωρομίσθιοι να απεργούν. Εδώ νομίζω ότι καταστρατηγούνται κάθε είδους δικαιώματα. Αλλά δεν έχω αλλή επιλογή. Οπότε σήμερα είτε ήθελα είτε όχι κρατούσα συντροφιά στους μη απεργούντες εκπαιδευτικούς, εφόσον μαθητές δεν υπήρχαν.

Μια μικρή απόδραση μέχρι την Πάτρα. Αυτές είναι μερικές από τις φωτογραφίες τις διαδρομής και φυσικά από τον ναό του Αγίου Ανδρέα. Μόνο αν βρεθεί μέσα σε αυτόν τον ναό μπορείς να νιώσεις ότι υπάρχει αυτή η ομορφιά της πίστης και η ηρεμία. Δεν μπορείς βέβαια να χαμογελάσεις

Και όταν δεν ξέρω γράφω πάντα περισσότερα… Αλλά τι… Τί  όμως τί;;;; Αλήθεια δεν ξέρω… Για να δούμε που θα με βγάλει αυτό το παιχνίδι σε άσπρο χαρτί… ή καλύτερα οθόνη. Η ζωή είναι στιγμές και εμείς μικρά και σημαντικά κομμάτια  πάνω σε αυτό το  πολύχρωμο πάζλ… Πέρνεις το

Δίχως Σχόλια

Παρασκευή μια μέρα πριν το Σαββατοκύριακο… Και εγώ μελανχόλησα… Ελπίζω μέχρι το πρωί να με έχει αφήσει αυτή η μελανχολία… Είναι δύσκολο να εξηγήσεις την μελανχολία… Έρχεται μόνη της και πάντα απρόσκλητη…

Ενας αγαπημένος φίλος του dailyscene μας έκανε προσφορά τις εντυπώσεις- φωτογραφίες από την Πόλη!!! Είναι από ότι φάινεται μια Πόλη, μαγευτική… Στο παλάτι δεν επιτρεπόταν η φωτογράφιση αλλά έκανε τον παπαράτσι. Η σκάλα είναι από κρύσταλο

Τι καλύτερο από μια βόλτα δίπλα στο κύμα την κυριακή… Ηταν πολύ όμορφα, ζήλεψα, ήθελα  να κάνω μπάνιο… Περιορίστηκα να ταξιδεύω με την φαντασία μου με το σκαφάκι που έκανε βόλτες… Λέτε να ήταν ο Πολικός;; ΠΑΡΑΛΙΑ ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ ‘Ενα Σ αγαπώ να ταξιδέψει ως εσένα….

Εννοείται πως όλα μπορούν να συμβούν, από το να χαλασει ο υπολογιστής και να νιώθεις χαμένη, προδομένη κτλ. Μέχρι να πέσεις και να γκρεμοτσακιστείς. Να πώ κι άλλα;;; Ο υπολογιστής το ξεπέρασε τελικά με δυο μνήμες που είχαν βγεί από τη θέση τους και χρειάστηκε θάρρος απ

Πρωτομηνιά!!! Καλό μήνα λοιπόν σε όλους! Οκτώβρης, δύσκολος μήνας αλλά τι να γίνει, μπορεί ο χειμώνας αυτός να είναι γλυκός και τυχερός. Είναι σαν να μας ψιθυρίζει ότι κάπου εκεί κοντά είναι και τα χριστούγεννα. Αστειάκι ήταν αυτό , σήμερα είδα ακόμα πολλούς να κάνουν μπά

Συννεφιασμένη Κυριακή…Τι συννεφιασμένη δηλαδή, βρέχει σιγά σιγά από το πρωί και δεν λέει να βαρεθεί και να βγεί λίγο ο ήλιος. Να φτιάξει και η διάθεσή μας βρε παιδί μου. Βέβαια αυτό μας κάνει να αναπολούμε τις ηλιόλουστες μέρες που κάναμε βόλτα στην παραλία και την μαρίνα

Λιμάνι Μετ από αυτήν την φωτογραφία αποφάσισα να  ασχοληθώ με την φωτογραφία σαν διαδικασία έκφρασης του στιγμιαίου συναισθήματος. Είναι αυτή η αίσθηση που σε κυριεύει όταν βλέπεις κάτι και θέλεις αυτό να μείνει σε μια φωτογραφία. Είναι η μοναδική στιγμή, την οποία προ

Δίχως Σχόλια

Όντως , ένας λαγός , ή ψάρι , που … ύστερα … Συγγνώμη , μου είναι σχεδόν αδύνατο να συγκεντρωθώ στα … σύννεφα … Το μυαλό μου , και όλες μου οι αισθήσεις , επικεντρώνονται σ’ αυτή την θεία μουσική …. που δεν έπρεπε να την βάλεις μέσα στο ποστ , αν πραγματικά ήθελες να “δουλ

Μα γιατί όταν πάμε σε γάμους μας δίνουν κουφέτα στις μπομπονιέρες; Και στις μπομπονιέρες πάει καλά, αντί για ρύζι να ρίχνουν κουφέτα που κολλάει; Σας παρακαλώ πείτε μου; Ετοιμάζομαι και εγώ σαν το καλό κοριτσάκι σήμερα να πάω σε ένα γάμο. Έβαλα τα καλά μου, προσπάθησα να

Δίχως Σχόλια

Δίχως Σχόλια

Εχθές ένας μίνι ανεμοστρόβιλος χτύπησε και την μικρή μας πόλη. Σε λίγα λεπτά… Στην κυριολεξία λίγα λεπτά…. Ο ουρανός έγινε μάυρος και άμμος και σκόνη εορείτο παντού.  Δεν μπορούσες να δεις τίποτα. Ημουν στο μαγαζί των δικών μου και έπρεπε να μαζέψουμε ότι ήταν έξω γιατί θα