Τι απαίσια μέρα… Χειμωνιάτικη τελείως. Ούτε καν φθινοπωρινή. Κι εγώ, κλασικά εικονογραφημένα, έξω. Πάνω στη μηχανή. Στα φώτα της Αττικής, του The Mall, της Ηλιούπολης, του Βύρωνα. Πήγα παντού. Πήγα και σήμερα. Ανώμαλη πρέπει να είμαι. Κάπου στην Κηφισίας είδα και την πορεία

Τελείως καβλωμένη, τελείως ενθουσιασμένη, τελείως μέσα στα νερά μου, τελείως συντονισμένη με το μουσικό σύμπαν. Η ταλαιπωρία και τα αρνητικά μπορούν να περιμένουν. Θα σου τα πω μετά. Για τώρα, πάρε: 5.000 δεν είμασταν ή παραπάνω τελικά; Μια εντυπωσιακότατη σκηνή –για τα ελλ

Προχτές πέρασα από το Mall. Βόλτα χορταστική, πολύβουη, φωτεινή. Γεμάτη πρόσωπα, βιτρίνες, αντικείμενα, αντικείμενα του… πόθου, ανάγκες, κυλιόμενες σκάλες, αέναη εναλλαγή. Κάποιος ακούραστα τοποθετούσε σλάιντ με κίνηση μπροστά στα μάτια μου. Κάθισα για γρήγορο φαγητό, παρατ

Υγρή συννεφιά… Θαμπό φως. Φυλακισμένες ηλιαχτίδες. Και κάπου εκεί πίσω, πίσω από τον καπνό και τις στάλες από ήλιο, όλη η ουσία. Τα μυστικά. Η αντίληψη και συναίσθηση. Η blogosfaira έκλεισε σήμερα (4/7) 8 μήνες. Ευχηθείτε, ευχηθείτε μου!!! Πάρε το κλειδί, το τεράστιο, γεμάτ

Τέλεια κεντραρισμένος! Ένας θεόρατος, σκοτεινός ήλιος καταμεσής του ταβανιού να ανάβει φωτιές στο μυαλό και την όρεξη. Εκεί, ακριβώς πάνω από τη βουνογραμμή, δίπλα από τα τρία σπίτια που αντικρίζω κάθε πρωί που ξυπνάω. Και τώρα, μισή ώρα μετά, που εγώ ακόμη μετρώ χιλιόμετρα

Επί 6 μήνες ζω τη δική σου ζωή. Επί 6 μήνες υπάρχω στη δική σου ζωή. Ξέρεις, να, έχω αφήσει τα πάντα. Για εμάς, ναι. Γιατί πάντα ένας είναι μπροστά, κι ένας ακολουθεί. Ένας ορίζει κι ένας διορθώνει. Ένας εισπνέει κι ένας εκπνέει! Όσο αντιυλιστής κι αν είναι κανείς, χτίζει π

Νάτη η βελόνα που με τρύπησε. Την είδες; Την ψηλάφισες; Την άφησες να σου τρυπήσει κι εσένα το δέρμα; Να σου στάξει λευκό αίμα από τα σωθικά; Πριν μια ώρα, ο εαυτός μου με ξύπνησε. Με σήκωσε από το κρεβάτι. Με έστειλε να πλύνω τα χέρια μου. Λες και αναμένω κάτι. Κάτι που θα

Αλλά τι να κάνεις, οι υποχρεώσεις τρέχουν. Δεν προλαβαίνω να γράψω τπτ και σπανίως προλαβαίνω να δω τα blogs που με ενδιαφέρουν. Που να πιάσει και καλοκαίρι..... Ελπίζω να περάσατε καλά ούλοι και να τιμήσατε τον Σουβλακέα τον Μέγιστο δεόντως. ....... Αν θυμάστε προ μηνώ

φορολογικη παντα γουσταρα να ψωνιζομαι στις διακοπες μου στη ροδο. προφανως επειδη καπως ετσι ειχα συνηθισει να κανω πριν ερθω στην αθηνα οπου ολα ηταν πιο ευκολα κι εγω μεγαλυτερος. σε ποσοστο [και σε σχεση με τον πληθυσμο της] μπορει η σμαραγδενια σκατουπολη να εχει κα

Οι ιδανικοί και οι αναντικατάστατοι έχουν όλοι ημερομηνία λήξης.

Από τις ειδήσεις του in.gr σήμερα. Με έκτακτο δρομολόγιο της Ολυμπιακής θα φτάσει το Μ.Σάββατο το Αγιο Φως από τον Πανάγιο Τάφο των Ιεροσολύμων στην Αθήνα, με δαπάνη του υπουργείου Εξωτερικών. Η πτήση των Ολυμπιακών Αερογραμμών αναχώρησε από την Αθήνα για το Τελ-Αβίβ στις

ψιλο-γαμημενο μου ημερολογιο, Η Μαλού κουφαθηκε. Ανοιγω σακουλακια και δεν ερχεται. Γυριζω σπιτι το βραδυ και δεν γαβγιζει. Φωναζω: Μαλού; Μαλούουουου...; Κι ειμαι απο πισω της. Την αγγιζω στο πωπακι και ξαφνιαζεται. Αν την χαιδεψω, τα πισω ποδια της τρεμουν και παραπατα

Άσπρο-μαύρο. Σπάνια υπάρχουν χρώματα ενδιάμεσα. Όχι πως παντού γύρω μου δε βλέπω απίθανα φωτεινά και τέλεια μιξαρισμένα χρώματα. Όχι. Τα βλέπω! Αλλά στη μεταξύ μας απόσταση, υπάρχει ένα τεράστιο κενό αέρος, κενό. Τίποτα και πολλά πράγματα μαζί.  Από το άσπρο ως το μαύρο, πό

Μια ζωή… δες πόσο πολύτιμο είναι αυτό το ψάθινο κουβαράκι που από τόσο ξεκίνησε και κοίτα… Έχει γιγαντωθεί. Έχει πλέξει κι άλλες σελίδες πάνω του. Κι έχει γίνει ένα όμορφο, καθάριο, στρογγυλό τόπι με εκατομμύρια γραμματόσημα, ρίζες, κομμάτια, φλοίδες, ρινίσματα να το διαμορ

Η vvampirella που είχε προχτές τα γενέθλιά της (ΧΡΟΝΙΑ ΖΩΝΤΑΝΑ, ΛΑΜΠΕΡΑ, ΑΞΕΧΑΣΤΑ μικρούλα!) με προσκάλεσε σε ένα παιχνίδι που το ψάχνει το πράγμα. Μέχρι και σημειώσεις αναγκάστηκα να κρατήσω για να μπορέσω να αποδώσω τα μέγιστα. Από όσο κατάλαβα από τον εμπνευστή (equilibr

lisboa, march 08

(Πηγή εικόνας: www.change-management.com ) Πάρε, βγάλε, αφαίρεσε. Μη μου δίνεις άλλο. Όχι άλλο, να χαρείς. Σταμάτα το για λίγο. Τράβα το πόδι σου από το πεντάλ, κράτα το χέρι σου μακριά από το πρόσωπό μου, κλείσε το στόμα σου λίγο και γείρε το κεφάλι να δεις. Γείρε το ψηλά,

Δυο σήμερα, η αμφίβολη συνέχεια ο ένας ομιλών συχνά, σιωπηλός ο δεύτερος που αντιμετωπίζει την ημέρα λογικά κι ο πρώτος σαν την επανάληψη της σκέψης: είμαι ο άλλος Η φωτεινή δύναμη που έφερε τους δυο κοντά αρχίζει από το τίποτα και φτάνει εδώ: στο άκτιστο και υπαρκτό, πο

Κάθε ιδεολογικοποίηση του κόσμου στο πλαίσιο του ανθρώπινου πολιτισμού αποτελεί μια φονική απόπειρα κυριαρχίας. Δίχως τον φόνο δεν εννοείται ο ανθρώπινος πολιτισμός. Σε κάθε άλλη περίπτωση, η επιβίωση των ειδών και οι μεταλλάξεις τους υπακούουν σε φυσικούς και όχι "ηθικ

Έχω απλώσει μπροστά στη γυμνή μου αγκαλιά τα κοσμήματα που φόρεσα σήμερα. Μια ασημένια αλυσίδα με ένα ανάγλυφο πουλί και δυο αστερίσκους από αμέθυστο. Τον πολύ μικρό κρίκο που φοράω σχεδόν πάντα στο αφτί, στη δεύτερη τρύπα, με το διάφανο, φυσητό γυαλί σε σχήμα σπείρας. Τα κ

(Πηγή εικόνας: www.engadget.com) Μ’αρέσει όταν ξεχνιούνται και κοιμούνται τα φώτα. Όταν μ’αφήνουν μόνη με τον εαυτό μου, χωρίς καθρέφτες και λαμπερά περάσματα… - Πόσο μ’αρέσει όταν έχει blackout. - «Εμένα πάλι καθόλου. Χωρίς ρεύμα δε γίνεται τίποτα!» - Γκρινιάρικο στρουμφάκ

Σας έχω τη λύση λέμεεεεεεεεε. Τόσα χρόνια χαμένα σε διαπραγματεύσεις και εντάσεις. Τόσα χρόνια φοβίες και αναβολές για να μην υπάρξει πολιτικό κόστος και χαθούν οι επόμενες εκλογές. Γιατί δε με ρωτούσαν; Έχω και γι αυτό το πρόβλημα τη λύση. Η πρόταση του aeisixtir.blogspo