Monday, November 10, 2008 ΙΔΑΝΙΚΕΣ ΦΩΝΕΣ ΚΙ ΑΓΑΠΗΜΕΝΕΣ ΛΟΝΔΙΝΟ Ποια εντύπωση θα μας έκανε άραγε αν ακούγαμε τη Βιρτζίνια Γουλφ (φωτογραφία) να διαπιστώνει πόσο απαίσια μυρίζουν οι κατώτερες τάξεις; Μπορεί κανείς να απαντήσει σε αυτό το ερώτημα, καθώς και σε πολλά

Κάθεστε μια παρέα, περίπου 7-8 άτομα. Μιλάτε για περιπέτειες/γεγονότα που συνέβησαν σε σας επειδή κάποιος άλλος έκαμε ένα λάθος. ΌΣΟ ΧΡΟΝΩΝ και να’σαστε, 7,13,18,25,31 κτλπ κτλπ, πάντα θα γίνει η ίδια κουβέντα. Πάντα κάποιος θα το κάμει. Μιλά η Μαρία στην παρέα για μένα,

Τα μάγια λύθηκαν. Ας πέσει η αυλαία. (Νύχτα πικρή, της αδικίας νύχτα. Δυο δωμάτια, δυο κόσμοι, ένα φεγγάρι. Μισό. Σαν τις ψυχές τους. Μ’ ένα πέπλο σιωπής τους έχουνε σκεπάσει. Δυο άνθρωποι μισοί απ’ τη συνήθεια. Ερωτηΐς. Ποτέ δεν κάπνισε, μα τούτη την ώρα το ‘χε ανάγκ

επειδή τα δάση και οι δασικές εκτάσεις είναι κοινή φυσική κληρονομιά, επειδή το υγιές και προστατευμένο φυσικό περιβάλλον είναι κοινωνικό κεκτημένο και διαπραγμάτευτο δικαίωμα, σας καλούμε τώρα να προβείτε στο αυτονόητο: 1. Άμεση ολοκλήρωση της διαδικασίας οριοθέτησης του Ε

Είναι τόσο γομάρια που δεν βλέπουν τίποτα μπροστά τους... Μονίμως μεθυσμένοι και εθισμένοι στο κυνήγι μιας καρέκλας αναπαυτικής... Κυβερνούν άνθρωποι που είναι έτοιμοι να τσακίσουν και τον πιο αθώο για την προσωπική τους φιλοδοξία... Να δουν κατάματα τον απλό κοσμάκι...; Πα

«Ο ασθενής έχει το δικαίωμα του σεβασμού του προσώπου του και της ανθρώπινης αξιοπρέπειάς του.» (σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 47 του Ν. 2071/ 1992) «Να γίνουν εξαίρεση οι αλμπάνηδες ρε παιδιά, όχι ο κανόνας...» (Αμαλία Καλυβίνου, 1977-2007) Από την ηλικία των οκτ

του είπε, χαϊδεύοντας τον στα μαλλιά . “Ρε μάνα θα πάω βόλτα με τα παιδιά από τον σύλλογο. Έχω να τους συναντήσω μέρες. Δεν θα αργήσω.” Τον αγκάλιασε αλλά δεν τον φίλησε. Στα εικοσιδύο του χρόνια δεν άντεχε τα χάδια και ακόμη περισσότερο τα φιλιά από την μάνα του. Αυτή είχε