Πριν ένα μήνα ακριβώς έλεγα ότι θέλω να ξαναπάω στο χωριό και να δω αν τα μελίσσια μου εκμεταλλεύτηκαν τον κισσό. Ω ναι! Αυτές τις μέρες που είχα και ελεύθερο χρόνο για εκδρομές, πήγα και στο χωριό για μερικές μέρες. Πέρσυ τέτοια εποχή δεν κατάλαβα διαφορά, αλλα φέτος τα

Κισσοί. Θυμάμαι κάποτε να μάχομαι ώρες με κάποιους απο αυτούς. Βλέπεις το δευτερεύον σπίτι στο χωριό, αυτό στο περιβόλι, κάποτε κινδύνεψε να γίνει δικό τους. Τραβαγες ενα κλαδι και ερχόντουσαν μαζι του πλάκες απο τη σκεπή. Ήσουν μέσα στο σπίτι και απο τα κενα στα σκεβρωμ

Ενας φίλος που μένει σε ένα απομονωμένο νησάκι της "άγονης" γραμμής, είχε και έχει μελίσσια. Την ασχολία αυτή την κληρονόμησε απο τον πατέρα του κι εκείνος με τη σειρά του απο τον παπού του. Το κατέχει το αντικείμενο, εμπειρικά, αλλα το κατέχει. Κάνει μάλιστα τιμιότατες

Κι έτσι γύρισα κι εγω απο τις πασχαλινές διακοπες... Η ανοιξη εφτασε σιγα σιγα και στα 860μ πανω απο τη θάλασσα, στο Χωριό στη Φωκίδα. Τα ελατάκια φτιάχνουν νεα κλαδάκια. Οι γνωστες σφήκες στη σκαλα μου, φτιάχνουν νεες φωλίες. Η ακακία μου που με τη βοήθεια των αν

χμ. μια ενδιαφέρουσα πληροφορία που έμαθα σήμερα, αφορά γενικά τους χειρισμούς μου αλλά και ειδικά το Φωκίδα project. Θυμίζω ότι πρόκειται για δυο και μόνο κυψέλες που εχω στη Φωκίδα και θυσιάζονται στο βωμό του κακού προγραμματισμού. Τα μελισσακια αυτα πηγαν εκει, με πρ

Είμαι στο χωριό... λογικά θα ανεβάσω το post την Κυριακή, που θα έχω internet. To Φωκίδα project παει καλά. Γενικά παρα τις προσπάθειες που έκανα δεν μπρορεσα να οργανωθω σωστά. Μαλιστα φέτος πηγα στο χωριο λιγοτερες φορες απ οτι αλλες χρονιες! Ετσι ενω ειχα θεσει ως στο

Πριν απο λίγο κανα - δυο μήνες, οταν πρώτο παρουσίασα τις κυψέλες της Φωκίδας όμως εξελίχθηκαν, ο Αxtapos έκανε μια λογική ερώτηση. Πως στηρίζω τα επικλινή καπάκια και πως ειναι αυτα στο εσωτερικό τους. Λοιπον οι κυψέλες ειναι απολυτα φυσιολογικές, όπως αυτες που χρησιμοπ

Aυτο που έμενε λοιπόν στην τελευταία επίσκεψη στο χωριό ήταν να βαλω τα πλαίσια απο τις 5αρες κυψέλες στις 10αρες. Ετσι κι εγινε. Μαζί μου ο κολλητός φίλος μου ο Κώστας. Μονιμος κάτοικος του χωριού και επίδοξος μελισσοκόμος. Δεν υπήρχε περίπτωση να με αφησει να κανω το παρα

Το μελισοκομείο της Φωκίδας έχει μείνει κάπου εδω: 2 πενταράκια, το ενα σχετικα αδύναμο το αλλο σχετικα καλο, περιμενουν τη βοήθεια μου για να προοδευσουν. Σε κανένα δεν ειχει αρκετο μέλι και στα δυο εχει αρκετη γύρη και το ενα μόνο εχει ικανοποιητικό πληθυσμο και γονο.

Φτάνουμε λοιπόν στο χωριό νυχτιάτικα. Δεν μου αρεσει να αφήνω κλειστα τα μελισσια ολη νυχτα. Σιγουρα ειναι επιπονο για αυτα και δεν θελω να ρισκάρω να παθει κατι η βασίλισσα. Σε αυτη τη φαση όμως δεν γινοταν αλλιως. Οποτε τα αφησα στο μπαλκόνι και τεσσερις ώρες μετα αρχισα

Στα τρια κυψελίδια έχω βάλει απο τα μέσα Απριλίου απο 5 πλαίσια απο άλλες κυψέλες, γεμάτα με μέλισσες. Περιμένοντας την απομακρυνση της απο τον Υμηττο Συγκεκριμένα σε μια επιθεώρηση που έκανα στις 13 Απριλίου στην Ερέτρια, παρατήρησα οτι ενα μελισσι ειχε φτιαξει βασιλικ

Τον τελευταίο καιρό, επειδή μπλέξαμε πολλοί μελισσοκόμοι στη μπλογκόσφαιρα, πυκνά συχνά η συζήτηση παει σε άλλα επίπεδα. Πράγματα που εμεις θεωρούμε δεδομένα, ειναι για άλλους δυσνόητα και ακαταλαβίστικα. Ουτε κι εγω νιώθω γνωστής του αντικειμένου σε τόσο μεγάλο βαθμό. Συμ

Το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε πήγα στο χωριό (Κροκύλειο Δωρίδας) Εκεί λοιπόν εκτός απο τις σφήκες που φωτογράφισα (δεν ξέρω τι ειδος ειναι ακριβώς) φύτεψα και μια Ακακία Κωνσταντινουπόλεως μετα τη βοήθεια και τις εξηγήσεις σας. Εκανα όμως κι το μεγάλο βήμα στο Φωκί

Το καλό πράμα αργεί να γίνει (και όπως πάμε θα αργήσει κι άλλο.. οπότε ελπίζω να βγει όντως τίποτα καλό στο τέλος :D). Όποτε έχω χρόνο φυσάει η βρέχει κι ο οποτε εχει ηλιο δεν εχω χρόνο. (δηλαδη τον πιο πολυ καιρο δεν εχω χρονο γιατι οι βροχες σπανίζουν πλέον αλλά εχουν ραν