Κρατούσε όσο πιο σφιχτά άντεχε εκείνες κει τις ζωντανές φυσαλίδες που αναπηδούσαν πάνω στον σκληρό κορμό. Κοιτούσε με τόσο ζήλο μέσα τους και περίμενε να καθρεφτίσουν ξανά και ξανά τα χρώματα της ίριδας. Δεν τολμούσε να περπατήσει, να κουνηθεί. Ούτε να ανασάνει καλά-καλά, μ

(Πηγή εικόνας: giverny-impression.com) Δεν έχω κέφι σήμερα. Η ψυχή μου μεταμορφώθηκε σε κοιμισμένο νούφαρο και ξάπλωσε πάνω σε φυσαλίδες γυάλινες. Ταξίδεψε τόσο μακριά από μένα. Ετοιμαζόμαστε με τον άντρα για την τελευταία, μεγάλη μας μετακόμιση. Αυτής της σεζόν, τουλάχιστο