Με σένα, με το χρόνο, με το τίποτα. Με τις στιγμές που σε πλακώνουν τόσο άξαφνα και άτσαλα, όσο το χιόνι που κάθεται κάθε πρωινό πάνω στα βλέφαρά σου. Σε κοιτάζω και μου τσουλάς την αγωνία σου: σκέφτεσαι να τα παρατήσεις όλα. Μέχρι προχτές έβλεπα να έχεις φτιάξει έναν πρόχε

ΟΙ ΤΑΙΝΙΕΣ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ 22/11. Η εβδομάδα του σαδομαζοχιστή «Θυρωρού της νύχτας». Η επανέκδοση της ταινίας που γύρισε η Λιλιάνα Καβάνι 30 και πλέον χρόνια πριν επισκιάζει τις υπόλοιπες πρεμιέρες. ΤΟΥ Ι. ΖΟΥΜΠΟΥΛΑΚΗ 22/11. Η επιστροφή του «θυρωρού». Λιγοστές, περιέργως,

Βότσαλα καλογυαλισμένα σα ματάκια. Που πάνω τους ακουμπούν τα πλοκάμια του χρονογράφου. Μαγική ράβδος γεμισμένη με άμμο. Αλάτι. Νερό. Όστρακα θλιμμένα και σάπια. Ρίζες ουράνιες, βέλη του ήλιου και θάλασσα της σελήνης. Σέικερ. Shaker. Κλείδωσε ό,τι σου είναι πολύτιμο. Μέχρι

Για μιάν ακόμα φορά ανέβαλα το ταξίδι μου... Απόψε ηταν οι αναμνήσεις που δεν αφήσαν τ όνειρο ν ανοίξει τα φτερά του . Θα ζήσω απ αύριο ειπα , κι έσβησα το φώς . Θα ζήσω απ αύριο.

Πολύχρωμες πεταλούδες έχουν στεφανώσει το μέτωπό μου. Σαν κρίνα της νύχτας, ανοίγουν διάπλατα τα καμπυλωτά τους φύλλα, τινάζουν τις κεραίες τους και μου γνέφουν. (Πηγή photo: twistedphysics.typepad.com) Ένας χτύπος του ρολογιού, ένα ξημέρωμα, μια χάντρα του μοιρολογιού, έν

Ξύπνησα πριν από λίγο. Νόμιζα ότι θα είχε ξεμουδιάσει το σώμα μου, ότι θα είχαν ξεκοκαλώσει οι αρθρώσεις μου. Πίστευα ότι θα είχε επιρροή η αλλαγή ημέρας. Πέμπτη δεν έχουμε; Δεν έφυγε η Τετάρτη ακόμη; Πέμπτη με γέννησε η μάνα μου. Πέμπτη πήρα ζωή. Κι όμως, μυρίζεις το ίδιο.

Όλοι οι άλλοι είδαν ότι ήμουν θλιμμένη, εκτός από σένα… και μένα! Το είχα ξεχάσει ότι ήμουν. Κι εσύ… δεν το είδες ποτέ. Πες μου, η αγάπη αρκεί τελικά; Γιατί κάτι μου λέει πως δεν; Αν σ’αγαπώ και μ’αγαπάς όταν τελειώσουν τα χρήματα θα τραβά στην ανηφόρα; Κι όταν θίξω τον εγω