Τι είναι η αγάπη?...Τι ειναυτό, τι είναυτοοοο... Η πλοκή είναι επιπέδου Κιούμπριχ... Και με μεγάλες αλήθειες.. Που φέρνουν απροσδόκητα αποτελέσματα... τα 3 και καλύτερα... ΤΖΟΥΛΗ.... ΠΑΡΤΟΝΕ!!!!

Συνήθως εκεί πηγαίνουμε για να σαβουριάσουμε, με αλκοόλ κυρίως, μια και το κρασί του είναι πειραγμένο και με έναν αλλόκοτο τρόπο… εθιστικό! Μέχρι να ξυπνήσεις την επόμενη μέρα!!! Ε λοιπόν, εκεί μας μάζεψες. Ένας-ένας σου ήρθαμε με δωράκια, αγκαλιές και την ευχή μας, την οπο

Η ρουμάνα Sandra Izbasa και η ρωσίδα Yelena Zamolodchikova αλληλοσυγχαίρονται για τις επιδόσεις τους στη γυμναστική και για κάποιο λόγο αυτη η Ολυμπιακή Ευγενής Αμιλλα προκαλεί παγκόσμιο ενδιαφέρον. Αν σας άρεσε αυτό το θέμα τότε ίσως σας ενδιαφέρουν και τα : Η φυλή του

Καλό Σαββατοκύριακο, guys. Φεύγω, πάω ride. Τριήμερο μέχρι το Λεωνίδιο. Να μαζέψω ψίχουλα, συναισθήματα, το υλικό από το οποίο είναι φτιαγμένα τα σύννεφα και η απόλαυση. Τα λέμε τη Δευτέρα ξανά. Αν σκοπεύει κάποιος να έρθει Rock’em all festival, come forward. Don’t be shy!

Το Μαλινάκι είχε δεν είχε, με έχωσε πάλι. Μου ζήτησε να διαλέξω 10 συν 1 πράγματα που με αφορούν και, είναι μεν άχρηστα, αλλά για κάποιο λόγο θέλει να τα αποτυπώσω. Δεν το πιάνω το νόημα όλου αυτού, αλλά καμιά φορά δεν υπάρχει και λόγος να το «πιάσω». Και είναι γνωστό πως μ

Δημοσιεύθηκε από satyrikon στο Ιούνιος 25, 2008 Η ΕΤΑΙΡΙΑ HEINZ ΔΙΑΦΗΜΙΖΕ ΤΗΝ ΜΑΓΙΟΝΕΖΑ ΤΗΣ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ, Η ΟΠΟΙΑ ΛΟΓΩ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΩΝ ΑΠΕΣΥΡΘΗ. ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΛΕΜΕ “Η ΜΑΝΑ ΨΑΧΝΕΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΤΗ ΜΑΝΑ”

Τέλεια κεντραρισμένος! Ένας θεόρατος, σκοτεινός ήλιος καταμεσής του ταβανιού να ανάβει φωτιές στο μυαλό και την όρεξη. Εκεί, ακριβώς πάνω από τη βουνογραμμή, δίπλα από τα τρία σπίτια που αντικρίζω κάθε πρωί που ξυπνάω. Και τώρα, μισή ώρα μετά, που εγώ ακόμη μετρώ χιλιόμετρα

Καλημέρες. Πολλές και ζουμερές καρδιά μου. Χτυπάς και σήμερα. Βλέπεις και σήμερα. Αγγίζεις και σήμερα. Ωραία. Είμαι καλά λοιπόν. Να σου μιλήσω ή έχεις δουλειά και σε απασχολώ; Μετράς μήπως τις χάντρες που περιμάζεψες τις τελευταίες ώρες στον ύπνο σου; Όταν φίλμαρες όνειρα κ

Γείρε δίπλα μου κοίτα μαζί μου τον ωκεανό πάνω από το κεφάλι μας τράβα την κουρτίνα και δώσε μου την υπόσχεση του φιλιού και του βλέμματος, της γραμμής εκείνης, που δε σταματά ποτέ της να ρέει!

Δεν ξέρω ποιος ρίχνει τα δικά μας τα ζάρια και πόσο ανώμαλος ημίθεος είναι, αλλά το πάμε κανονικά μονά-ζυγά εμείς. Κι έτσι, μετά τους γατοκαβγάδες μας, βουτήξαμε σε μελένιες πισίνες. Αρχίσαμε να συζητάμε, τις τελευταίες μέρες, για τις διακοπές. Μεγάλο κεφάλαιο. Εγώ, μέχρι π

Είναι μεταφυσικά αλλόκοτο. Τις τελευταίες μέρες βλέπω και βλέπεις απανωτά όνειρα κι εφιάλτες με εμάς! Και την επόμενη μέρα, διηγούμαστε τι είδαμε! Ενός είδους διαγωνισμός… Έχεις ξαπλώσει τώρα… Σ’ακούω να ροχαλίζεις ελαφρά. Είσαι πτώμα. Πόνεσαν οι γάμπες σου από την ορθοστασ

Φάτσα είσαι τελικά, το ξέρεις; Γλυκούλι πρόσωπο, ευχάριστο, τελείως μπεμπέ και μια μύτη, όλα τα λεφτά. Με ένα στρασάκι τοσοδούλι εκεί πάνω να αστράφτει και να τραβά το βλέμμα. «Πάρε το φεγγάρι» σου είπα κάποια στιγμή πριν καταπιώ το πράσινο υγρό. -«Κοίτα να δεις που τελικά

Είναι απίθανα γλυκό και διασκεδαστικό να ξυπνάς έτσι. Τουλάχιστον για όσο διάστημα είσαι αναγκασμένος να σηκώνεσαι τόσο πρωί, είναι ο δεύτερος καλύτερος τρόπος που μπορώ να φανταστώ. Να ξυπνάμε γελώντας! Ευτυχώς έχεις αντικαταστήσει τον τελείως βαρετό όσο και διαπεραστικό τ

Νομίζω πως δεν μπορούμε να συνεχίσουμε. Σας ευχαριστούμε που συμμετείχατε στο παιχνίδι. - “Μπορούμε να συνεχίσουμε… Ο ένας για τον άλλο”. - Μέχρι… πότε; - “Όσο πάει αυτή η ζωή. Είμαι μαζί σου. Είμαι για σένα”. Είμαι σπίτι. Έχουμε τσακωθεί. Ξανά! Εγώ περιμένω τι θα κάνεις;

Τα παράτησα όλα και ήρθα μέσα. Ήθελα τόσο πολύ να αγαπηθούμε. Ούτε αγκαλιά ούτε χάδια για απόψε. Σίγουρα όχι φιλί. Μόνο να κάνουμε έρωτα. Να εκτονωθώ. Να αναπνεύσω ξανά. Σε γράπωσα, έμπηξα τα νύχια μου στη γράμμωσή σου. Σε ψηλάφισα, έπαιξα με τις τρίχες σου, σε ξύπνησα, μου

Είπε: Θέ μου κουράστηκα. Έσκυψα στο αυτί της μητέρας μου. Μη λυπάσαι. Έβλεπα τον χρόνο να μας περιθωριοποιεί -συνένοχοι της ιστορίας μας, ή μόνοι; Μην κλαις. Δεν έκλαιγε. Είχε μια τάση να κουτσαίνει. Από τότε που έτυχε να αφορμήσει το παλιό κάταγμα, μιας νεαρής που σκό

Είναι η ώρα μου. Ε ναι λοιπόν, είναι η στιγμή να μαλακιστώ και εγώ, έτσι για αλλαγή. Ξεκαθαρίζω ότι γουστάρω απόλυτα τους άντρες. Για να μην υπάρχει παρεξήγηση. Και τις μηχανές, και τις σοκολάτες και το κρασί γουστάρω θα μου πεις, οπότε; Πάμε με γνώμονα το ότι μου αρέσουν τ

Έχω τα νεύρα μου. Ναι, ΠΑΛΙ! Στην περίπτωση τη δική μου, η κακή μέρα σίγουρα από το πρωινό ξύπνημα φαίνεται. Αρχίζω την κάθαρση-αυτοψυχανάλυσή μου, ευθύς αμέσως. Ξάπλωσα γύρω στις 08:00. Δε νύσταζα καθόλου, μα κρύωναν απίστευτα τα πέλματά μου και μου είχες λείψει. Είχα βάλε

Οφθαλμαπάτη της καρδιάς Filed under: Σαλιάρα — Tags: blogosfaira, sex, αγάπη, αγκαλιά, αέρας, άντρας, γυναίκα, έρωτας, ζευγάρι, ζωή, καρδιά, μουσική, μπλογκόσφαιρα, σάρκα, σύντροφος, σχέση, υποσυνείδητο, φιλί, φως — demon @ 11:56 pm Είναι περίεργο το πώς μπορεί να αλλάζει

μετά από μια πολύ ωραία βραδυά στο μαγαζί που δουλεύω πάω και γω το εργαζόμενο νιάτο για το καθιερωμένο after ποτό στο Sodade. Θαταν κάπου στις 4.30 όταν έφτασα. Και πάνω στο βίντεο του Αutomatic που αίμα έφτυσε γνωστός μουσάτος και εστέτ μπλόγκερ να παίζει σε 2 μαγαζιά ξα

.. σε κοιτούσα. ήθελες να κοιμηθείς τόσο πολύ. μα δε σε άφηναν τα μοιρολόγια. μοιρολόγια.. ..άκουγα μοιρολόγια από παντού. μοιρολόγια. κι ήταν πολλά. και πλησίαζαν. και γέμιζαν τον αέρα. και πλησίαζαν κι άλλο. κι άλλο. κι έφερναν και τη ζωή σου μαζί. την είδα! ντυμένη με

Αγγίζω την τραχιά σου παλάμη και περνάω τα δάχτυλά μου μέσα από τα δικά σου, όπως κάνεις εσύ όταν μου ξεμπλέκεις τα μαλλιά από το αγέρι. Ένα-ένα τα δάχτυλα κουμπώνουν στη σωστή θέση. Και γλυκά σφίγγουν το δέρμα σου. Το μάτι μου τυλίγει το αριστερό σου μάγουλο με απίστευτη τ

Ξύπνησα πριν από λίγο. Νόμιζα ότι θα είχε ξεμουδιάσει το σώμα μου, ότι θα είχαν ξεκοκαλώσει οι αρθρώσεις μου. Πίστευα ότι θα είχε επιρροή η αλλαγή ημέρας. Πέμπτη δεν έχουμε; Δεν έφυγε η Τετάρτη ακόμη; Πέμπτη με γέννησε η μάνα μου. Πέμπτη πήρα ζωή. Κι όμως, μυρίζεις το ίδιο.

Αφιερωμένο στον Μήτσο, να του περάσουνε οι κακοκεφιές

Its 1941. Robert E. Lee Prewitt has requested Army transfer and has ended up at Schofield in Hawaii. His new captain, Dana Holmes, has heard of his boxing prowess and is keen to get him to represent the company. However, Prew is adamant that he doesnt box anymore, so Captai