Κοίτα αυτά τα καλογυαλισμένα κουμπάκια πώς σε κοιτάνε… Σκέτη γλύκα, τρυφερότητα, θαυμασμός, ανάγκη, μέλλον, παρουσία. Σου ψιθυρίζουν ότι σε αγαπούν. Πως να πεις εσύ μετά ότι αιστάνεσαι απογοήτευση; Απογοήτευση από αυτό… ; Πηγή εικόνας: anonymoustostrangers.deviantart.com

Έχω μπει σε μια σπηλιά, γεμάτη ιριδίζοντα χρώματα κι αντανακλάσεις του νερού πάνω στα πέτρινα τοιχώματα, και ψάχνω σπιθαμή προς σπιθαμή την επιφάνεια της γης. Ψάχνω για ανοίγματα, για θησαυρούς σκιερούς, για όνειρα, φως, ομορφιά. Ψάχνω την παλάμη που θα μου φυσήξει σκόνη αγ

Ξημερώματα σπίτι κι εγώ πατούσα σαν τη γάτα κι έσερνα το σώμα μου προσεκτικά, μη ρίξει τίποτα, μην ακουμπήσει πουθενά, μην τρίξει η πόρτα πίσω μου. Σου άφησα ένα ραβασάκι μέσα σε ένα μικροσκοπικό γυάλινο μπουκάλι, πάνω στο γραφείο σου, μπροστά από το πληκτρολόγιο: «Καλημέρα

σε… 53 λεπτά demon April 17th, 2008 Είχαμε επέτειο σήμερα. Για την ακρίβεια ακόμη έχουμε… Είναι 23:07 τώρα, οπότε για τα επόμενα 53 λεπτά μπορείς να μας ευχηθείς, να χαμογελάσεις φαρδιά και, έστω, για το τρυφερό, ανόητο και παιχνιδιάρικο του πράγματος, να πεις δυνατά πόσο

In poetry the intellectual must be fused with the sensuous to bring out gratifying meanings. A deep, inner music is the soul of poetry with emotion being the heart of any poem! Truly fine poetry must be read aloud. A good poem does not allow itself to be read in a low voice

Πόσο ειλικρινής είμαι με τον εαυτό μου; Σκεφτόμουν πώς να το διατυπώσω αυτό. Αν έγραφα σε δεύτερο ενικό, θα νόμιζες πως αναφέρομαι σε σένα. Ναι, σε σένα! Όχι μωρέ. Ας πούμε ότι μιλάω για μένα. Έτσι, αόριστα. Πόσο παίζω; Πόσο λέω αυτό που θέλω; Πόσο ξέρω τι θέλω; Πόσο είμαι

(Πηγή εικόνας: mrsbright.blogspot.com) ~ Είναι όμορφα! Είμαι όμορφη κι αστραφτερή πολύ. Είναι ζεστά. Κι αιστάνομαι την καρδούλα μου πιο ζωηρή! Είμαι σκανδαλιάρα, είμαι ελαφριά. Είμαι κόκκινη, έτσι για αλλαγή, και δε με ενοχλεί. Αν και το κόκκινο ποτέ δεν ήταν αγαπημένο χρώμ