Σας παραδίδω σήμερα το δωδέκατο και τελευταίο από τα δήθεν παραμύθια μου. Ίσως και να το έχει ανεβάσει εδώ ξανά, δε θυμάμαι, αλλά αυτό δεν έχει καμία σημασία. Σημασία έχει ότι το αγαπώ ιδιαίτερα και κάποια στιγμή πρέπει να το ξαναπιάσω στα χέρια μου για να του δώσω νέα ζω

Μια παλιά μου ιστορία. Από τις πλέον αγαπημένες μου: «Παράξενο κορίτσι είν’ αυτό», αποφάνθηκαν οι χωριανές μόλις είχε γεννηθεί. Στα γεννητούρια δεν έκλαψε καθόλου, και τα μάτια της λάμπανε σα δυο πυρσοί, και όλους τους τρομάζαν. Μα, γαλήνιο έδειχνε παιδί και δεν έκανε ν’

τού Κρίτωνα Αθανασούλη Τώρα που τα ηφαίστεια κρύβουν τη φωνή τους, ο μήνας πέρασε σε μια στιγμή, η μια στιγμή ξεχύθηκε στον κάμπο να βοσκήσει τώρα μη με πυροβολήσεις. Μίλησα. Είπα την πρώτη μου χρωματιστή κουβέντα, τ αλφαβητάριο μιας χαράς σπουδάζω από προχτές, τώρα που

Από πολυουρεθάνη αντί για latex, πλάτους 64mm αντί για 56mm, διπλάσια τιμή, και κατά πολύ-μα-πολύ-πολύ λεπτότερα από τα συνηθισμένα προφυλακτικά, προτείνω τα durex avanti σε όλους τους λάτρεις του σεξ εκεί έξω. Τα Συνιστώ. Τα Επικροτώ. Μου Άλλαξαν τη Ζωή. Πίνω νερό στο Όνο