Ασχημα ξεκινησε αυτη η εβδομαδα. Κατα πασα πιθανοτητα ξεσπιτωνομαι και συντομα μαλιστα. Αλλα ας παρουμε τα πραγματα απο την αρχη. Μενω στο κεντρο της Αθηνας, σ ενα συμπαθητικο σπιτι, που ομως ειναι χτισμενο στο τελος της λογικης. Τζανκια, Αλλοδαποι απο την Ασια και την Αφρι

Την Πάρνηθα την κάψαμε. Την Πεντέλη, επίσης. Τι άλλο έμεινε; θυμίστε μου γιατί ξεχνάω. Ειλικρινά έχω χάσει πια την υπομονή, τα λόγια, την αισιοδοξία, τα πάντα μου. Ίσως αν αύριο ξυπνήσω, να δω ότι το ονειρεύτηκα. Αν το ονειρεύτηκα όμως... γιατί νοιώθω έτσι;