Σε έχω φανταστεί 1-2 φορές μέχρι τώρα να λες στα μάτια μου πως θες να παντρευτούμε, περιμένοντας εναγωνίως και λιγάκι αμήχανα την απόκρισή μου. Τις προάλλες που γονάτισες με νόημα και θεατρικότητα για να μου ζητήσεις συγνώμη, την είδα τη στιγμή ζωντανή. Άρα υπάρχει, όχι; Κα

Προχτές πέρασα από το Mall. Βόλτα χορταστική, πολύβουη, φωτεινή. Γεμάτη πρόσωπα, βιτρίνες, αντικείμενα, αντικείμενα του… πόθου, ανάγκες, κυλιόμενες σκάλες, αέναη εναλλαγή. Κάποιος ακούραστα τοποθετούσε σλάιντ με κίνηση μπροστά στα μάτια μου. Κάθισα για γρήγορο φαγητό, παρατ

«Άσε με να το διορθώσω. Εμείς είμαστε πιο σημαντικοί από αυτό!». - Είμαστε πιο σημαντικοί από τη ζωή μας;

Ουάααααααααααααααα Δεν είμαι καλά. Αιστάνομαι σα να χαστουκίζω την ψυχή μου. Σκατά μέρα. Τόσο άσχημη είχα χρόνια να ζήσω. Άντε μήνες… Δε θέλω να στα γράψω τώρα αυτά. Ίσως αύριο. Γιατί τούτο το σακί χωρά πολύ βρισίδι μέσα του. Είναι η πρώτη φορά στον τόσο καιρό που γυρίζω σπ

Σε κοιτούσα επίμονα, διαπεραστικά στα μάτια και σκεφτόμουν πόσο θα ‘θελα να μου πεις να μη φύγω. Κι εσύ γλίστρησες μέσα στη χούφτα μου τα κλειδιά του σπιτιού μου. Και μ’έσπρωξες ελαφρά προς την είσοδο. Πέρασα το βλέμμα μου μια τελευταία φορά μπροστά από το δικό σου. Έσκυψες

Το Μαλινάκι είχε δεν είχε, με έχωσε πάλι. Μου ζήτησε να διαλέξω 10 συν 1 πράγματα που με αφορούν και, είναι μεν άχρηστα, αλλά για κάποιο λόγο θέλει να τα αποτυπώσω. Δεν το πιάνω το νόημα όλου αυτού, αλλά καμιά φορά δεν υπάρχει και λόγος να το «πιάσω». Και είναι γνωστό πως μ

Δεν πρόκειται να ξανακάνω έρωτα… Δεν πρόκειται να ξαναδωθώ σε κανέναν… Θα παίζω θέατρο και θα είμαι ασφαλής. ~ You are dismissed from my life. Ελεύθερος!

Σκέφτομαι… πάλι… Όταν η ζωή σου είναι δύσκολη, δυσβάσταχτη, στριφνή, τι ακριβώς συμβαίνει όταν γίνεστε δύο; Γίνεται πιο εύκολη, μένει το ίδιο, γίνεται δυσκολότερη; Τι περιμένουμε όταν κάνουμε σχέση; Να μας διευκολύνουν τη ζωή; Να μας λύσουν τα προβλήματα; Περίμενα να με κάν

Τον κοιτούσα κάμποση ώρα. Η μορφή του, αποτυπωμένη πάνω στο μισόκλειστο παράθυρο. Καθρεφτιζόταν εκεί, ελάχιστα παραμορφωμένος κι εγώ απέμεινα να τον κοιτάζω. Οι κινήσεις του μικρές, κοφτές, αλλά όχι απότομες. Ούτε βίαιες. Απλές κινήσεις. Που πότε εξέφραζαν νευρικότητα, πότε

Δεν μπορώ να μη το γράψω αυτό. Είχα τύψεις ή κάτι τέτοιο. Πήγα στον άντρα και του είπα. “Ρε συ, μήπως πρέπει να το κατεβάσω το κείμενο που έγραψα;”. “Γιατί;”, με ρώτησε. “Γιατί εγώ γράφω για το πόσο όμορφη είναι η σημερινή μέρα και μετά από λίγο μαθαίνω πως όλη η Ελλάδα, σχ

Burn motherfucker, burn! Ο μόνος τρόπος για να είμαστε μαζί, είναι να μην είμαστε. Κι ο μόνος τρόπος για να με ανεχτείς, είναι να μην είμαστε μαζί, επίσης. Σκέφτομαι… τα περισσότερα ζευγάρια, παντρεμένα ή ακόμα και μη, κάνουν ό,τι μπορούν για να λείπουν από το σπίτι, ώστε ν

Μια χαρά! Μόλις βγήκες από το ντους, ξάπλωσες. Σε λίγο θα αρχίσεις να ροχαλίζεις… -«Τι θα έπρεπε να είχα κάνει δηλαδή;».

Δεν ξέρω ποιος ρίχνει τα δικά μας τα ζάρια και πόσο ανώμαλος ημίθεος είναι, αλλά το πάμε κανονικά μονά-ζυγά εμείς. Κι έτσι, μετά τους γατοκαβγάδες μας, βουτήξαμε σε μελένιες πισίνες. Αρχίσαμε να συζητάμε, τις τελευταίες μέρες, για τις διακοπές. Μεγάλο κεφάλαιο. Εγώ, μέχρι π

Ήταν καλύτερα όταν έλεγα ψέματα. Τα πράγματα ήταν πιο γαλήνια τότε… αυτή η φράση ηχεί εδώ και κάμποση ώρα στα αυτιά μου. ξανά και ξανά. Είχαμε έναν καβγά με τον άντρα. Ένας από τους πολλούς. Σιγά μη με ρουφούσε ποτέ η απάθεια, υποτονικότητα, δειλία του άντρα. Έκρηξη + Ηρεμί

Ναι μωρέ, τελικά έχεις δίκιο. Θες να ξέρεις πως είσαι Ok. Πως είσαι καλά. Φυσικά δεν έχεις πρόβλημα να πεις τα δικά σου, να παραδεχτείς πως σφάλλεις κι ότι φέρεις μερίδιο ευθύνης. Ναι, θες να έχεις. Θες να δίνεις. Θες να μπορείς να δεις. Όσο το δυνατόν περισσότερα πράγματα.

Επί 6 μήνες ζω τη δική σου ζωή. Επί 6 μήνες υπάρχω στη δική σου ζωή. Ξέρεις, να, έχω αφήσει τα πάντα. Για εμάς, ναι. Γιατί πάντα ένας είναι μπροστά, κι ένας ακολουθεί. Ένας ορίζει κι ένας διορθώνει. Ένας εισπνέει κι ένας εκπνέει! Όσο αντιυλιστής κι αν είναι κανείς, χτίζει π

Άσπρο-μαύρο. Σπάνια υπάρχουν χρώματα ενδιάμεσα. Όχι πως παντού γύρω μου δε βλέπω απίθανα φωτεινά και τέλεια μιξαρισμένα χρώματα. Όχι. Τα βλέπω! Αλλά στη μεταξύ μας απόσταση, υπάρχει ένα τεράστιο κενό αέρος, κενό. Τίποτα και πολλά πράγματα μαζί.  Από το άσπρο ως το μαύρο, πό

Ξημερώματα σπίτι κι εγώ πατούσα σαν τη γάτα κι έσερνα το σώμα μου προσεκτικά, μη ρίξει τίποτα, μην ακουμπήσει πουθενά, μην τρίξει η πόρτα πίσω μου. Σου άφησα ένα ραβασάκι μέσα σε ένα μικροσκοπικό γυάλινο μπουκάλι, πάνω στο γραφείο σου, μπροστά από το πληκτρολόγιο: «Καλημέρα

σε… 53 λεπτά demon April 17th, 2008 Είχαμε επέτειο σήμερα. Για την ακρίβεια ακόμη έχουμε… Είναι 23:07 τώρα, οπότε για τα επόμενα 53 λεπτά μπορείς να μας ευχηθείς, να χαμογελάσεις φαρδιά και, έστω, για το τρυφερό, ανόητο και παιχνιδιάρικο του πράγματος, να πεις δυνατά πόσο

Στο υπογράφω το στοίχημα ότι αυτή τη στιγμή ξέρω μία νεαρά εκεί έξω που σε μια βδομάδα το πολύ θα αρχίσει να αναρωτιέται. “Μα γιατί έφυγε;” Δύο στα δύο μέσα στον ίδιο χρόνο από δύο διαφορετικά άτομα. Γυναίκες που θέλουν την αποκλειστικότητα. Ποια αποκλειστικότητα; Του άντρα

Είδα πολλά σήμερα. Γέμισε το πράσινό μου μάτι εμπνεύσεις. Παπαρούνες, πετρόχτιστα σπίτια, χωριά γραφικά και όμορφα τακτοποιημένα, τρενάκια, απομεινάρια μνημείων, ραβασάκια αρχαίων, νεκρά μα και ζωντανή φύση, τον ήλιο να αναγεννάται μέσα από αναποφάσιστα σύννεφα. Ξεκίνησα τ

Βγήκαμε μια παρέα το Σάββατο: δυο γυναίκες δυο άντρες. Κι απλώς μου επιβεβαιώθηκε αυτό που είχα ψιλιαστεί πριν πολλά χρόνια. Το επάγγελμα που έχει επιλέξει κάποιος δεν είναι τυχαίο. Υποδηλώνει πολλά για σένα και μάλιστα 9 στις 10 φορές η δουλειά σου, αποκαλύπτει χίλια μύρια

(Πηγή εικόνας: www.basehead.org) Ήθελα να γράψω για σχέσεις – πάλι- ή για σκέψεις. Αναρωτιόμουν αν έπρεπε να γράψω για φιλίες ή μοιχείες! Και κάπου στο δρόμο είπα να τα αφήσω όλα κι απλώς να χυθώ στο «χαρτί». Μίλαγα με μια καλή φίλη χτες στο τηλέφωνο. Μια καινούργια φίλη, π

Οι περισσότεροι άνθρωποι είτε κάνουν σχέση για να νιώσουν ασφάλεια –οι γυναίκες το παραδέχονται τουλάχιστον-, είτε αν μη τι άλλο, αποκτούν αυτό το συναίσθημα όταν μπαίνουν σε μια «σοβαρή» σχέση. Ε λοιπόν εγώ δεν το έχω. Ναι, ποτέ μου δεν το είχα ανάγκη, χωρίς να το σνομπάρω

Ξέρεις πως είναι όταν περιμένεις και περιμένεις και περιμένεις από τον άλλο να κάνει κάτι. Κάτι. Να σε πάρει τηλέφωνο, να σου ζητήσει συγνώμη. Να εμφανιστεί στην πόρτα σου, ώστε να τα βρείτε. Να σε ακουμπήσει. Να σχεδιάσει μια έκπληξη. Να σου δείξει κάτι. Να σου πει κάτι. Ν