Δεν έχει τέλος η ταλαιπωρία των επιβατών στην Αθήνα, αφού μετά την 24ωρη απεργία των εργαζομένων στο Μετρό την προηγούμενη Τρίτη, ακολουθεί αυτή τη Δευτέρα 3 Νοεμβρίου τετράωρη στάση εργασίας από τις 12:00 έως τις 16:00 των εργαζομένων σε Μετρό, ΗΣΑΠ και Τραμ. Οι εργαζόμενο

Χιλιάδες επιβάτες που χρησιμοποιούν καθημερινά ή περιστασιακά το μετρό θα ταλαιπωρηθούν αύριο, αφού οι εργαζόμενοι προχωρούν σε 24ωρη απεργία. Σύμφωνα με δηλώσεις του προέδρου των εργαζομένων Μάκη Αραβιάδη, η απόφαση για την απεργιακή κινητοποίηση ελήφθη γιατί η διοίκηση δε

Ακινητοποιημένοι θα παραμείνουν οι συρμοί του μετρού κάποιες ώρες από τις 17 έως τις 25 Οκτωβρίου, λόγω των στάσεων εργασίας των εργαζομένων, οι οποίοι διαμαρτύρονται για τη μη υπογραφή της νέας Επιχειρησιακής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας του 2008. Συγκεκριμένα: - Το Σάββατ

In poetry the intellectual must be fused with the sensuous to bring out gratifying meanings. A deep, inner music is the soul of poetry with emotion being the heart of any poem! Truly fine poetry must be read aloud. A good poem does not allow itself to be read in a low voice

Προβλήματα στις μετακινήσεις με τα μέσα μαζικής μεταφοράς αναμένεται να αντιμετωπίσουν οι Αθηναίοι την Πέμπτη, λόγω στάσεων εργασίας σε Τραμ, Ηλεκτρικό, Μετρό και λεωφορεία του ΟΑΣΑ. Οι συρμοί του Μετρό και του ΗΣΑΠ θα ακινητοποιηθούν από 12.00 - 16:00, ενώ το Τραμ δεν θα

Τίναξα την στάχτη απ’ το πρώτο τσιγάρο της μέρας κι αφού αρμένισε για λίγο στον αέρα πήγε και κάθισε σε μια ελληνική σημαία που ‘χει ξεμείνει από την 25η Μαρτίου στο μπαλκόνι του κάτω ορόφου. Ο χθεσινοβράδυνος αέρας είχε τυλίξει όλο της το πανί γύρω απ’ τον ιστό κάνοντας τ

Αυτό ήταν λοιπόν. Πιάσαμε πάτο. Το σύστημα κατάρρευσε και αδυνατεί όχι ν αναπαραχθεί αλλά ούτε καν να προστατεύσει τους οργανικούς εκπροσώπους του. Ξέρετε, αυτούς τους σοβαροφανείς, γραβατωμένους κυρίους Τίποτε, που αφού διέγραψαν μιαν «λαμπρή» σταδιοδρομία ιδεολογικού δω

Το θηρίο είναι εδώ. Κι ο μικρός όμως επίσης! Ξεδοντιασμένο, γελοιοποιημένο, εκτεθειμένο, απ όλες τις πάντες το θηρίο, πλην όμως παντοδύναμο. Εφόσον το τρέφει ο αρχέγονος φόβος του πλήθους. Ανθρωπάκια ξέπνοα, παρά τις ακαδημαϊκές τηβέννους και τους υπουργικούς θώκους, κοιτ

Και αι γυναίκες γεγόνασιν άνδρες Ξέρξης Ξεχειλίζει πια ο ηρωισμός στην ούγια των γεγονότων και στο περιθώριο των εικόνων. Οι πρωταγωνιστές των ημερών εντυπωσιάζουν το κοινό της Αρένας που ξετρελαμένο κοιτάει το θεωρείο του Αυτοκράτορα. Συγκεκριμένα, τον αντίχειρά Του. Πο

Θε μου, τι κουφάρια ξέβρασε η επιβίωση Κική Δημουλά ...Ο Βασίλης Ανδρεόπουλος να μου διηγείται το πώς κουβαλούσε μιαν ολόκληρη μέρα στις κατωφέρειες του Ελικώνα τον ξυπόλητο Μάνο Χατζιδάκι, εκείνον τον μαύρο Δεκέμβρη. Και να μου αναγνωρίζει, ένα ένα, τα πορτρέτα των «Εν

Η ποίηση είναι εκείνος ο εαυτός μας που δεν κοιμάται ποτέ... Γ. Σαραντάρης «...Εσύ πήγαινες μπροστά κι εγώ σε ακολουθούσα· εσύ μ έμαθες πως η μέσα μας φλόγα, αντίθετα με τη φύση της σάρκας, μπορεί όλο και να φουντώνει με τα χρόνια. Γι αυτό σ έβλεπα και σε καμάρωνα, όσο γ

Η σύγχρονη ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια συνεχίζοντας την ατελείωτη προσφορά της στην σημερινή κοινωνία, μας ενημερώνει... "Οι στάσεις στο σεξ είναι αρκετές, και όπως σε όλα θέματα που άπτονται της ανθρώπινης σεξουαλικότητας, εξαρτώνται από την ψυχολογία, τον συναισθηματισμό και

Σκέφτομαι ένα χαρτοπαίχτη να μου λέει : παίξε λίγο ακόμα, παίξε τί έχεις να χάσεις ; Του λέω : ωραία η ασπίδα να σου κλείνει όλη την θέα από την πόρτα πως θα περάσεις ; Σκέφτομαι τις πόλεις που μου λέγαν : μείνε λίγο ακόμα, μείνε πού θες να φτάσεις ; κι απαντούσα : έχω ήδη

Ένα μεσημέρι γυρνώντας απ΄το σχολείο στο σπίτι, χτύπησα το κουδούνι όμως η πόρτα δεν άνοιξε. Ήμουν εφτά χρόνων και κάτι τέτοιο δεν είχε συμβεί ποτέ ξανά: ποτέ η μάνα μου δεν έλειπε από το σπίτι τέτοια ώρα. Εκείνη τη φορά όμως δεν ήταν εκεί. Δοκίμασα στο διαμέρισμα της κας Μ

Προχθές, μια κατά τ’ άλλα συμπαθεστάτη κοπέλα έτυχε να βρίσκεται για λίγο στο πηγαδάκι που είχαμε σχηματίσει γνωστοί και φίλοι, όταν στρεφόμενη προς το μέρος μου ρώτησε: - Χαίρεστε που γεννηθήκατε άνδρας; Είχα πιεί αρκετά για να απαντήσω κάνοντας ένα αποτυχημένο λογοπαίγνιο

Οι δεξιώσεις σε εκθέσεις και γκαλερύ είναι το βασίλειο του “σμολ τοκ“. Προχθές, μια κατά τ’ άλλα συμπαθεστάτη κοπέλα έτυχε να βρίσκεται για λίγο στο πηγαδάκι που είχαμε σχηματίσει γνωστοί και φίλοι, όταν στρεφόμενη προς το μέρος μου, ρώτησε: - Χαίρεστε που γεννηθήκατε άνδρα

Σήμερα είναι Τετάρτη, έτσι δεν είναι; Τετάρτη 28 Νοεμβρίου 2067… Ποτέ δεν πίστευα οτι θα τα κατάφερνα να ζήσω τόσο, περισσότερο κι απ’ τους δύο μου παππούδες! Ο ένας πέθανε στα 72, επιστρέφοντας ένα μεσημέρι απ’ το καφενείο. Πριν περάσει το κατώφλι του σπιτιού, αισθάνθηκε μ

Πολύ πριν ο άνθρωπος κάνει την εμφάνισή του, ζούσαν στην γη μαζί οι αριθμοί και τα γράμματα, ξένοιαστα, όπως ξένοιαστα ζουν τα πουλιά και τα δέντρα. Οι αριθμοί δεν χρειαζόταν να μετράν και τα γράμματα δεν χρειαζόταν να σχηματίζουν λέξεις. Τη μέρα τους την περνούσαν ξαπλωμέν

H πλατεία ήταν στολισμένη με ζεστά χρώματα που σε καλωσόριζαν. Άνθρωποι καλοζωισμένοι με μάγουλα αναψοκκοκινισμένα, τρώγαν γαλέτες και πίναν ζεστό μηλόκρασο κουβεντιάζοντας όλο έξαψη σχέδια για την βραδυνή τους έξοδο. Κι ας είχα μεγαλώσει σε τούτα τα μέρη, είχα έντονα την α

Το πρωί η κουζίνα έμοιαζε βομβαρδισμένη. Χθες το βράδυ είχαμε καλεσμένους για φαγητό. Πολλούς καλεσμένους. Παντού πιάτα, ποτήρια…κι ο Ζίμενς, το ψυγείο και καλός μου φίλος, με τον οποίο η κουβέντα είχε πάρει ξανά περίεργα μονοπάτια, εν όσω έπινα τον πρώτο καφέ της μέρας. -

An jenem Tag im blauen Mond September Still unter einem jungen Pflaumenbaum Da hielt ich sie, die stille bleiche Liebe In meinem Arm wie einen holden Traum. Und über uns im schönen Sommerhimmel War eine Wolke, die ich lange sah Sie war sehr weiß und ungeheuer oben Und als i

Περιμένουν στην ουρά, αλλά δεν μπορούν ν’ αλλάξουν. Περιφέρονται στην πόλη, αλλά δεν μπορούν ν’ αλλάξουν. Κάνουν βόλτες όλη νύχτα στους δρόμους, αλλά δεν μπορούν ν’ αλλάξουν. Μισούν ολόκληρο τον πλανήτη, αλλά δεν μπορούν ν’ αλλάξουν. Κερδίζουν ελάχιστα χρήματα κι όμως… δεν

Ήταν γύρω στις 2-3 τα ξημερώματα χθες βράδυ όταν κατέβηκα στην κουζίνα. Κάθισα σ’ ένα σκαμπό, άνοιξα μια μπύρα, έσυρα κοντά μου το τασάκι κι άναψα τσιγάρο . - Τί τρέχει; ρώτησε ο Ζιμενς, το ψυγείο μου και καλός φίλος. - Ένα κακό όνειρο… απάντησα. Όχι κανένας ιδρωμένος εφιάλ