Πόσο μ’αρέσει να σκεπάζεται το κορμί μου από ψιχάλες. Πόσο μ’αρέσει να παρακολουθώ τις στάλες να κρεμιούνται απελπισμένες από υφάσματα τραχιά και μεταλλικές επιφάνειες, λίγο πριν, αποκαμωμένες, πέσουν τελικά στο τίποτα και χάσουν το θηλυκό τους σχήμα. Πόσο μ’αρέσει αυτή η θ

Έχουν δημοσιευτεί σε διάφορα blog τόσες και τόσες ομοιότητες για τον Χενκ Τεν Κάτε ώστε είναι να απορεί κανείς. Ποιος είναι αυτός ο Κάτε χαμαιλέοντας είναι πια; Θέλοντας να συνεισφέρουμε και εμείς στη δημιουργία ενός ακόμα αστικού μύθου παρουσιάζουμε μία ομοιότητα που έχει

Με σένα, με το χρόνο, με το τίποτα. Με τις στιγμές που σε πλακώνουν τόσο άξαφνα και άτσαλα, όσο το χιόνι που κάθεται κάθε πρωινό πάνω στα βλέφαρά σου. Σε κοιτάζω και μου τσουλάς την αγωνία σου: σκέφτεσαι να τα παρατήσεις όλα. Μέχρι προχτές έβλεπα να έχεις φτιάξει έναν πρόχε

Είναι σα να πιάνεις τις στάλες. Δε διαπερνούν ποτέ τα δάχτυλά σου. Δε χάνονται ποτέ μέσα στο δέρμα σου. Δεν αλλοιώνεται ποτέ το σχήμα τους, το δάκρυ τους. Έτσι, πέφτουν πάνω σου και μένουν πάντα εκεί. Αγγίζεις τις σταλαματιές και βλέπεις μέσα από τα γυαλάκια τους. Σαν πολυέ

Σ’ευχαριστώ Ευούλα που με τράβηξες στα χωράφια, μέσα στα αστέρια, κάτω από φωτορυθμικά τεχνητά και φυσικά, για να μυρίσω ξανά, από λίγο, την αμήχανη απόχρωση ενός πάρτυ! Σ’ευχαριστώ αγγελάκι που ενδιαφέρεσαι για τις λέξεις της ζωής μου. Της εμφανούς και μη. Σ’ευχαριστώ Μαλι

Ξενυχτώ φυλλομετρώντας φωτογραφίες. Άπειρες φωτογραφίες. Στιγμές που δεν κράτησαν. Στιγμές που απλώς πόζαραν στην ίδια τη στιγμή τους. Στιγμές που έκλεψαν την ομορφιά του κόσμου και την ντύθηκαν. Κοιτάζω αμέτρητες φωτογραφίες. Παιδιών, ζώων, λουλουδιών, κτιρίων, παραθύρων,

Το ΣΚΑΙ έχει μετατραπεί σε “σκιώδη” υπουργείο περιβάλλοντος. Τελευταίος στόχος; Το νερό του οποίου την ύπαρξη θεωρούμε αυτονόητη. Όμως δεν ειναι. Η κλιματικές αλλαγές ασκουν επιρροή και στα αποθέματα του νερού τα οποία μειώνονται χρόνο με τον χρόνο. Στο minisite του ΣΚΑΙ θα

(Πηγή εικόνας:  www.blueyze.us) σταγόνες ή δάκρυα; Είμαι ξαπλωμένη στο πάτωμα και προσπαθώ να θυμηθώ. Γιατί τσακωθήκαμε, τι μου λείπει, τι ξεστόμισες πάλι. Και κοίτα που δε θυμάμαι! Εκπληκτικό. Μέχρι πριν δυο ώρες ήμουνα όμοια ο Βεζούζιος, χωρίς τις πιτσίλες. Και τώρα… Το τ

στάλες γεννημένες, αγουροξυπνημένες, τσαντισμένες, αποφασισμένες. Γιατί κατεβαίνουν; Για να εκδικηθούν, για να δουν, να σαλέψουν στη γη, διαφορετικά; Γιατί ορμούν; Για να πιάσουν ψυχές, για να κλέψουν ρινίσματα οξυγόνου, καθαρού, για να πιάσουν καλή θέση; Πέφτουν από τον ου

Έχω περίεργη διάθεση σήμερα. Ξύπνησα βαριά, σαν αλυσίδα βαρυποινίτη. Άφησα το μεσημέρι να μου χτυπήσει την πόρτα. Να μου σηκώσει τα βλέφαρα. Να μου τεντώσει το σώμα. Ευτυχώς που είχες εσύ την καλύτερη των διαθέσεων, να παλαντζάρει λιγάκι το πράγμα. Με υποδέχτηκες με χίλια φ

Καιρό είχε να κάνει την εμφάνιση του στο blog μας κείμενο από την συγκεκριμένη κατηγορία. «…σαν μια σταγόνα νερό», λοιπόν και το ζευγάρι που σας παρουσιάζουμε αυτή την εβδομάδα είναι ο Χαβίτο του Αρη και η αμερικανίδα ηθοποιός Πάιπερ Περάμπο, γνωστή από την ταινία «Coyote U

Τα blog έχουν γίνει πια της μόδας. Αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό αφού κάθε τι που έρχεται στη μόδα γίνεται ευρέως γνωστό και αν αξίζει τότε μπορεί να μείνει στην επικαιρότητα. Σε αυτό το παιχνίδι μπαίνουν και μεγάλες εταιρείες. Στην Ελλάδα η εταιρεία του sport24.gr ξεκίνησ

Η στήλη πρώτα πρώτα θέλει να απολογηθεί γιατί την περασμένη εβδομάδα δεν ανέβηκε, εξαιτίας αρκετού φόρτου εργασίας… Τώρα όμως επέστρεψε δριμύτερη και μάλιστα με μια ομοιότητα που δεν έχει να κάνει μόνο με τα χαρακτηριστικά του προσώπου του, αλλά και με αυτά του χαρακτήρα τω

Ο ένας «χοντρός», παίζει μπάσκετ και γενικά είναι από τις πιο συμπαθητικές φυσιογνωμίες στον Ελληνικό αθλητισμό. Η άλλη «χοντρούλα», παίζει τένις και ειδικά μετά τον πολύ μεγάλο αγώνα που έδωσε στους Ολυμπιακούς της Αθήνας όντας τραυματισμένη, έγινε από τις φιγούρες που όλο

Συγχωρήστε μου την αυθαιρεσία και την αλλαγή του θέματος που έχει η στήλη, αλλά πραγματικά πρόκειται για κάτι πολύ αστείο αλλά ταυτόχρονα ελλεεινό. Που αναφέρομαι; Μα, βέβαια, στο πρωτοσέλιδο εφημερίδας στο οποίο από όσο φαίνεται, έχει γίνει μοντάζ. Την αφορμή μου την έδωσε

Την Κυριακή το μεσημέρι ήμουν στην πισίνα του ξενοδοχείου «Villa Kostis» στον Πόρο, είχα βγάλει την T.V. στο μπαλκόνι του δωματίου και έτσι όπως βουτούσα έβλεπα τον τελικό του «Roland Garros», ανάμεσα στον Ρότζερ Φέντερερ και τον Ράφαελ Ναδάλ. Ο Ελβετός από την πρώτη στιγμή