Στην κυριολεξία κι εδώ που τα λέμε, ακόμη φτύνω. Fuck. Πήγα για… σφαγή χτες. Οδοντίατρο. Και υποβλήθηκα σε εξαγωγή δοντιού. Κι εκεί που νόμιζα ότι είμαι καλά και πως τελείωσαν τα βάσανά μου ανέλπιστα γρήγορα, αφού και μηχανή καβάλησα και στο τηλέφωνο μίλησα, τσουπ… να το αί

Εκατό χρόνια θεατρικής μουσικής θα χωρέσουν στο αφιέρωμα που θα φιλοξενηθεί το καλοκαίρι στο Ηρώδειο διά χειρός και εμπνεύσεως Σταμάτη Κραουνάκη - Λίνας Νικολακοπούλου και με πρωταγωνιστές την... Εθνική Ελλάδας Ηθοποιών. Εκπρόσωποι από διάφορες αλλά και διαφορετικές γενιέ

(Πηγή εικόνας:  www.blueyze.us) σταγόνες ή δάκρυα; Είμαι ξαπλωμένη στο πάτωμα και προσπαθώ να θυμηθώ. Γιατί τσακωθήκαμε, τι μου λείπει, τι ξεστόμισες πάλι. Και κοίτα που δε θυμάμαι! Εκπληκτικό. Μέχρι πριν δυο ώρες ήμουνα όμοια ο Βεζούζιος, χωρίς τις πιτσίλες. Και τώρα… Το τ

Έχω απλώσει μπροστά στη γυμνή μου αγκαλιά τα κοσμήματα που φόρεσα σήμερα. Μια ασημένια αλυσίδα με ένα ανάγλυφο πουλί και δυο αστερίσκους από αμέθυστο. Τον πολύ μικρό κρίκο που φοράω σχεδόν πάντα στο αφτί, στη δεύτερη τρύπα, με το διάφανο, φυσητό γυαλί σε σχήμα σπείρας. Τα κ

Έχω βάλει το soundtrack από τον “Έμπορο της Βενετίας”, γραμμένο από την Jocelyn Pook, κι αφήνω τους πόρους μου να ανοίξουν διάπλατα και να ρουφήξουν, να εισπνεύσουν μουσική. Να καθαρίσουν από καυσαέριο, ηχορύπανση, στεναγμούς και ασχήμια. Το ψιλόβροχο που μέχρι πριν λίγη ώρ

Όλα είναι σπείρα, όλα γυρίζουν μέσα τους και έξω τους συνάμα, όλα επιστρέφουν και προχωράνε. Γι’αυτό και όλα είναι δύο. Αλλά το τέλειο απαντάται όταν μοιάζουν με ένα! Μια όμορφη αυταπάτη. Δύο μυαλιά είναι καλύτερα από ένα, μα όταν δυο καρδιές χτυπούν κι αιστάνονται σαν μία,

“Πόσο σ΄αγαπώ… επιθεώρηση” είναι το νέο έργο του Σταμάτη Κραουνάκη που ανεβαίνει με την ορχήστρα του και με τη Σπείρα-Σπείρα από χτές Πέμπτη στη Μουσική Θεατρική της Αθηναϊδας. Παίζουν και τραγουδούν οι Αργυρώ Καπαρού, Ελεάννα Καραντίνου, Ρούλη Καρασιλιώτη, Σταμάτης Κραουνά