Πάντα έχω ένα λόγο πρόχειρο Και γιατί ανεβάζεις ποστ ; άστο άδειο Δύσκολο γλυκέ μου, πρώτα βγαίνει η ψυχή, μετά το χούι Φταίει κι ο Δεκέμβρης ; Ίσως κι αυτό Μα δεν μπήκε ακόμη Πώς δεν μπήκε, άκουσα τον Γαιτάνο σήμερα στο ραδιόφωνο Αυτός ανθίζει το Πάσχα Καλά λες , τότε ο Σ

Μπρος στο “London to Brighton” του 35χρονου Paul Andrew Williams, ο Ολιβερ Τουΐστ του 25χρονου Charles Dickens μοιάζει σαν νεραιδοιστορία. Κι ο Fagin σαν την Αγία Τερέζα μπρος στον –κάθε- Duncan Allen.   Η ταινία τσούζει, χειρότερα κι από ένα κιλό αλάτι πάνω σε ανοιχτά ράμμ

κατεβαίνουν χριστουγεννιάτικα -σιγά την οικονομική κρίση που χτύπησε τους εγγλέζους δηλαδή - από το τραίνο στο σταθμό της Μπρυζ και φτάνουν στην πόλη αφού πρώτα διασταυρώθηκαν με ένα τσούρμο χοντροκωλαράδες τουρίστες και πεντέξη τηλεφωνικούς θαλάμους που για καλή μας τύχη δ

Χ ούσσερλ: Λογικές έρευνες! Η φαινομενολογία είναι ένα φιλοσοφικό σύστημα , που έχει χρησιμοποιηθεί από τους κύκλους της φιλοσοφίας, τον 18ον αιώνα. Φαινομεναλισμός, φαινομενισμός ή φαινομενοκρατία. στις αρχές του προσδιορισμού του όρου, σήμαινε την απομάκρυνση της συνείδ

ΚΚΕ , ΣΥΡΙΖΑ και ΛΑΟΣ τάχθηκαν υπέρ της μηδενικής αύξησης στις βουλευτικές αποζημιώσεις, επικαλούμενοι και τη διεθνή συγκυρία. Οι τοποθετήσεις τους προκάλεσαν την αντίδραση του Θ. Πάγκαλου , που χαρακτήρισε «επικίνδυνη, αντεργατική και αντιλαϊκή» τη διαφωνία των άλλων κομμ

ι κακόγλωσσες λένε πως αντίθετα με το σουηδικό παγόβουνο που έκοβε βόλτες μέσα στο νερό για τρεις και τέσσερις ώρες (με τις θηλές κάγκελο βεβαίως βεβαίως) , ο λατίνος όχι μόνο φορούσε ολόσωμο μαγιώ (μπλιαχ) κάτω απ’ το φίνο μεταξωτό κοστουμάκι αλλά επηρεάστηκε τόσο απ’ το ψ

Όταν σε σημαδεύουν τρεις κάνες, δεν έχεις και πολλά περιθώρια ακόμη κι αν είσαι ο Τζον Γουέιν, έτσι δεν είναι ; Ή μήπως θα ‘πρεπε να πω “τρίκανο” ; Καλύτερα τρεις κάνες. Ακούγεται ορθότερο πολιτικά. Αλλιώς μπορεί να καταδικασθώ ερήμην για υφέρποντα σεξισμό κι αυτό είναι κάτ

Ακριβώς απέναντί από αυτό το πιάτο κάθεται η Σκάρλετ και πλάι αριστερά του η Ρεμπέκα Χολ. Πίσω από το πιάτο βρίσκομαι εγώ. Κατά έναν εντελώς παράδοξο τρόπο – όχι λόγο, δεν υπάρχει λογική σ’αυτό- ποτέ μια ξανθιά με ευρύχωρα πάνω διαζώματα (όχι τεχνητά ενισχυμένα) δεν πήρε θέ

Γυρνάς στην φωτισμένη άσφαλτο τη νύχτα, βάζεις στο πίσω κάθισμα (στο μπροστά δεν βάζω ούτε τον καλό μου εαυτό) o,τι φρούτο βγάζει ο μπαξές, μιλάς σε όσους θες, παίζεις το μουγκοθόδωρο σε όσους θέλουν σώνει και καλά να σε βλέπουν σαν μπάρμαν, βάζεις τις μουσικές που λαχταράε

Πεκ Σκοτ Τότε αναλογίζεσαι πόσο μακρύς και μοναχικός υπήρξε ο δρόμος της ζωής σου, παρόλο τον κόσμος τον πολύ τριγύρω. Στον δρόμο εκείνο που ξεκίνησες να βαδίζεις, δεν γνώριζες ούτε την αρχή, αλλά ούτε και το τέλος του. Στο διάβα του υπήρχαν ολόασπρες λαμπάδες, πυρωμένα ι

Πατριωτικοί λόγοι με αναγκασαν να υπομείνω ολοκληρη την εκπομπή-ο θεός να την κάνει- της ΕΤ3. Ομολογώ οτι δεν περίμενα να είναι τόσο χάλια…2 μιση ωρες γεμάτες με χορούς και ειρωνικά σχόλια της παρουσιάστριας…αυτό το Μάρνη απο πού βγαίνει? Εμαθα βεβαια για τα 50.000.000 τω

Δυό μέρες πάνω στη σέλα ήταν επώδυνες και για το σώμα και για το –καγχάστε ελεύθερα-πνεύμα μου. Απλωμένος στον καναπέ μετράω το ταβάνι από γωνιά σε γωνιά. Και ξανά πίσω.Το τηλέφωνο βροντάει αλλά είναι αδύνατον να διασχίσω τα τρία μέτρα που με χωρίζουν από μια φωνή, γνωστή ή

kkmoiris έγραψε 18 Σεπτέμβριος 2008 στις 7:04 μ.μ. @ maurochali , sorrow δε λέτε τίποτε.Κοντεύω να πνιγώ μέσα στα αντικαταθλιπτικά.Venceremos ! @ morfeas , ψύχραιμααααα.Να παρασύρεσθε αλλά χωρίς encore.Θα νομίσουν οι θεατές πως είναι στημένο. Σελιτσανος έγραψε 18 Σεπτέμβρι

. Η δύναμη Η αίσθηση της κυριαρχίας… Μόλις ο πολεμιστής κατακτήσει τον φόβο του και βάλει την διαύγεια στην σωστή προοπτική της, προχωρά με τα σίγουρα και εύκολα βήματα ενός ανθρώπου ,που ξέρει χωρίς αμφιβολία τον σκοπό στην ζωή του. Αρχίζει να περιβάλλεται από μια σίγουρη

Το άρθρο δημοσιεύτηκε Δευτέρα, 8 Σεπτέμβριος 2008 στις 12:03 π.μ. στην κατηγορία arte fovera, my own private hell, σινεφίλ. Μπορείς να παρακολουθείς τα σχόλια χρησιμοποιώντας το RSS 2.0 feed Μπορείς να αφήσεις ένα σχόλιο, ή trackback από το δικό σου site.

Bond James Bond : My name is James,…James Bond and… I don’t care ! Είναι συνήθως με παρέα, αλλά… μόνος αρκετά. Κοσμοπολίτης, ξέρει όλα τα καλά κρασιά και έχει ιδιαίτερες προτιμήσεις στα γαλλικά. Με ακριβά κουστούμια και μανικετόκουμπα. Πανάκριβα αυτοκίνητα που δεν φαίνεται

C lint Eastwood: Ο.... σιωπηλός καβαλάρης! Μόνος σε ένα εχθρικό σύμπαν, διασχίζοντας συνήθως μια έρημο , ή … μια ανθρώπινη ζούγκλα, συντροφιά με την μαγική ....ονειρική μουσική του Ennio Morricone δεν ελπίζει σε τίποτα, δεν φοβάται τίποτα , δεν πιστεύει σε τίποτα . Είναι ε

. Κ ίντο: Η νεκρανάσταση... μιας ‘νύμφης’, που αναζήτησε την ανεξαρτησία της και ξαναβρήκε... το λιονταράκι της.... μια Malaguena Salerosa σε ένα μεγάλο "Bang Bang".... Superman Dialogue Bill: Mommy is still angry at Daddy. B.B.: Why? Bill: Well sweety, I love Mommy, but

ή... κρατήστε τα μάτια σας ΟΡΘΑΝΟΙΚΤΑ! (κι όχι "ερμητικά κλειστά") [Που θυμήθηκε τώρα ο Χαμαιλέοντας μια ταινία του 1999?] Σας παρουσιαζω μία από τις πλέον αγαπημένες μου σκηνές ολόκληρης της ιστορίας του κινηματογράφου που έχει περάσει μπροστά από τα μάτια μου. Μια σκη

Α ργαλειός της Πηνελόπης: Ράβε… ξήλωνε… Αν κάποιος κοιτάξει την ζωή που ζουν σήμερα ο μέσος άντρας και γυναίκα θα μείνει αποσβολωμένος από τι πόσο τυραννικά πληκτική και μονότονη έχει γίνει η ύπαρξη του. Ο μέσος άνθρωπος γεννιέται πηγαίνει στο σχολείο, ίσως και στο πανεπι

Δ ακτυλίδι: Σύμβολο Αγάπης , Ένωσης και μαγικής Δύναμης . Ο Πλάτωνας ,ένας οραματιστής του 4ου αιώνα περιγράφει στην πολιτεία του το δακτυλίδι του Γύγη. Με τα λόγια του Γλάυκωνος: Για να γίνει φανερό ότι εκείνοι που ασκούν στην ζωή τους την δικαιοσύνη την ασκούν άθελα το