Να μπω σε ένα σπίτι γεμάτο μυρωδιές από ρόδα και σαμπάνιες, θέλω. Να ακολουθήσω πέταλα χλωμά μέχρι τη βεράντα κι εκεί να με περιμένει αφρώδης οίνος γεμάτος καμπύλες και πλάνη… Να σβήσω το χρόνο με θρύμματα καθαρόαιμης σοκολάτας και να βυθιστώ σε καυτό νερό με φιτίλια και μυ

Με ξύπνησες σήμερα μ’ένα παραμύθι που μου ‘φτιαξες!!! Σε λάτρεψα. Κι εσένα και την ιστορία, και τους ήρωες που δημιούργησες με τα λαμπιόνια από τα φαναράκια μας, αλλά και το τέλος. Με σένα κι εμένα μέσα! Τώρα, κάθομαι και παίζω ένα παιχνιδάκι με χαρτιά στο computer και που

Ετοιμάζομαι να δω το Moto GP που γίνεται στην Ιντιανάπολη, Αμέρικα Big so fuckin’ big city! Και μετρώ 2 μερούλες ακόμη μέχρι να έρθει πρωί-πρωί ο μεταφορέας με το ωραίο του το φορτηγό, να πάρει τις κούτες, τις σακούλες, εμένα, τον άντρα και τις γάτες μας και να μας πάει στο

Ετοιμάζομαι για δεύτερη –και μισή μη σου πω- μεγάλη μετακόμιση. Αυτή τη φορά σημαίνουσα όσο και η μισή, που έγινε όταν επέστρεψα από Σαντορίνη, στο σπίτι του άντρα. Σπίτι είχα. Αμέ! Εξάρχεια. FOREVER. Η μισή μετακόμιση έγινε λοιπόν όταν επέστρεψα από το νησί του τυχοδιωκτισ

Κοίτα αυτά τα καλογυαλισμένα κουμπάκια πώς σε κοιτάνε… Σκέτη γλύκα, τρυφερότητα, θαυμασμός, ανάγκη, μέλλον, παρουσία. Σου ψιθυρίζουν ότι σε αγαπούν. Πως να πεις εσύ μετά ότι αιστάνεσαι απογοήτευση; Απογοήτευση από αυτό… ; Πηγή εικόνας: anonymoustostrangers.deviantart.com

Οι νεκροί ίσως μόνο δεν έχουν ανάγκη το χάδι, πάσης μορφής και φύσεως (και οι νεκροί και το χάδι) Την καλησπέρα μου

Σκεφτόμουν… τι απογίνονται οι συνήθειες, οι απολαύσεις, οι επιλογές, το παρελθόν όταν γίνεσαι ζευγάρι; Ναι, βάζεις προτεραιότητες. Όπως βάζεις και ισορροπίες. Και υποχωρήσεις. Αλλά μέχρι που αλλάζεις, για τη σχέση, για τον άλλο; Στεναχωρέθηκα πολύ σήμερα. Έγινε ένα μπλέξιμο

(Πηγή εικόνας: giverny-impression.com) Δεν έχω κέφι σήμερα. Η ψυχή μου μεταμορφώθηκε σε κοιμισμένο νούφαρο και ξάπλωσε πάνω σε φυσαλίδες γυάλινες. Ταξίδεψε τόσο μακριά από μένα. Ετοιμαζόμαστε με τον άντρα για την τελευταία, μεγάλη μας μετακόμιση. Αυτής της σεζόν, τουλάχιστο

Κάναμε ντους μαζί. Δεν ήταν προγραμματισμένο και σίγουρα δεν ήταν και το καλύτερό σου. Τόσο καιρό το λέμε. Μα σπίτι σου, το δωμάτιο του μπάνιου είναι τόσο μικρό και η μπανιέρα τόσο στενή που, ίσα που χωρά ένας άνθρωπος εκεί μέσα. Ο θεός του έρωτα τρύπωσε σήμερα μες τον πόλε

Δυο μέρες τώρα ακούω ακατάπαυστα Iron Maiden. Ως επί το πλείστον τελευταίες δουλειές. Έτσι, για να συμπληρώσω τη μουσική έξαρση που άναψε με τη συναυλία του Σαββάτου. Και τώρα, γυρίζω ολόκληρη τη ροδέλα της έντασης δεξιά, για να ηχήσει το «Thin line between love and hate»…

«Σ’αγαπώ»… της ψιθύρισε τόσο βαθιά στο αυτί, ώστε όλα της τα όργανα άρχισαν να κουνιούνται πέρα-δώθε, σα κλαριά, για να συνειδητοποιήσουν τις λέξεις. -«Θέλω να χωρίσουμε» σκέφτηκε εκείνη. Το είπε άραγε; Ποιος ξέρει; * Τόσο εξωπραγματικό είναι το ότι είμαστε μαζί. Σε κοιτάζω

Αποφάσισα να φωταγωγήσω το βασίλειό μου. Πήγα κι αγόρασα κεριά. Μιλιούνια! Ρεσώ και τετράγωνα, ψηλά και στρογγυλά, γυμνά και σε γυάλινες θήκες… Και τ’άναψα! Έτσι, μου τη βάρεσε και τα άναψα. Απόψε νωρίς-νωρίς. Έβαλα ένα πάνω στον εξωτερικό. Ένα ζερβά κι ένα δεξιά από την οθ

Σε έχω φανταστεί 1-2 φορές μέχρι τώρα να λες στα μάτια μου πως θες να παντρευτούμε, περιμένοντας εναγωνίως και λιγάκι αμήχανα την απόκρισή μου. Τις προάλλες που γονάτισες με νόημα και θεατρικότητα για να μου ζητήσεις συγνώμη, την είδα τη στιγμή ζωντανή. Άρα υπάρχει, όχι; Κα

“Deception” κυρίες και κύριοι. Αυτό το έργο πήγα να δω με γυναικοπαρέα. Τρομάρα μου. Εμ, ήθελα κάτι σχετικά light και φυσικά για τη φάση, σε θερινό κινηματογράφο. Και κάπως έτσι βρεθήκαμε, κατόπιν δικής μου προτροπής νομίζω, στην Αίγλη του Ζαππείου για το «Deception», με Γι

Σκέφτομαι… πάλι… Όταν η ζωή σου είναι δύσκολη, δυσβάσταχτη, στριφνή, τι ακριβώς συμβαίνει όταν γίνεστε δύο; Γίνεται πιο εύκολη, μένει το ίδιο, γίνεται δυσκολότερη; Τι περιμένουμε όταν κάνουμε σχέση; Να μας διευκολύνουν τη ζωή; Να μας λύσουν τα προβλήματα; Περίμενα να με κάν

Τον κοιτούσα κάμποση ώρα. Η μορφή του, αποτυπωμένη πάνω στο μισόκλειστο παράθυρο. Καθρεφτιζόταν εκεί, ελάχιστα παραμορφωμένος κι εγώ απέμεινα να τον κοιτάζω. Οι κινήσεις του μικρές, κοφτές, αλλά όχι απότομες. Ούτε βίαιες. Απλές κινήσεις. Που πότε εξέφραζαν νευρικότητα, πότε

Για να μπορέσω να συμβιώσω πρέπει να μετριάσω την εκρηκτικότητά μου. Για να μπορέσεις να συμβιώσεις (μαζί μου), θα πρέπει να κοιτάξεις και λίγο τριγύρω σου. Τις ανάγκες και την ύπαρξη των άλλων. Ξέρω πως οι άνθρωποι δεν αλλάζουν. Ή τουλάχιστον δεν αλλάζουν όταν το θέλουμε ε

Βρήκα στον περίπατό μου αυτή την πεταλούδα, χωρίς βούλες. Χωρίς το μυστήριο που έχουν οι περισσότερες πεταλούδες. Που πετάνε ανάμεσα στα μάτια σου κι εσύ το μόνο που λαχταράς είναι να μείνουν λίγο παραπάνω για να κλέψεις τη χορευτική τους κίνηση. Βρήκα κι εσένα κάποτε. Που

Γείρε δίπλα μου κοίτα μαζί μου τον ωκεανό πάνω από το κεφάλι μας τράβα την κουρτίνα και δώσε μου την υπόσχεση του φιλιού και του βλέμματος, της γραμμής εκείνης, που δε σταματά ποτέ της να ρέει!

Δεν ξέρω ποιος ρίχνει τα δικά μας τα ζάρια και πόσο ανώμαλος ημίθεος είναι, αλλά το πάμε κανονικά μονά-ζυγά εμείς. Κι έτσι, μετά τους γατοκαβγάδες μας, βουτήξαμε σε μελένιες πισίνες. Αρχίσαμε να συζητάμε, τις τελευταίες μέρες, για τις διακοπές. Μεγάλο κεφάλαιο. Εγώ, μέχρι π

Ξημερώματα σπίτι κι εγώ πατούσα σαν τη γάτα κι έσερνα το σώμα μου προσεκτικά, μη ρίξει τίποτα, μην ακουμπήσει πουθενά, μην τρίξει η πόρτα πίσω μου. Σου άφησα ένα ραβασάκι μέσα σε ένα μικροσκοπικό γυάλινο μπουκάλι, πάνω στο γραφείο σου, μπροστά από το πληκτρολόγιο: «Καλημέρα

For old time’S sake… demon April 12th, 2008 Κάποτε, θυμάμαι, δάκρυζα καμιά φορά μετά τον έρωτα. Μεγάλη η ένταση. Μεγάλη η ανακούφιση. Και η ενοχή, ότι αυτός που είναι ξαπλωμένος δίπλα μου δεν είναι παρά εραστής μου. Τώρα, έχω αποκτήσει σύντροφο. Και το σώμα που ξαπλώνει δ

Είναι μεταφυσικά αλλόκοτο. Τις τελευταίες μέρες βλέπω και βλέπεις απανωτά όνειρα κι εφιάλτες με εμάς! Και την επόμενη μέρα, διηγούμαστε τι είδαμε! Ενός είδους διαγωνισμός… Έχεις ξαπλώσει τώρα… Σ’ακούω να ροχαλίζεις ελαφρά. Είσαι πτώμα. Πόνεσαν οι γάμπες σου από την ορθοστασ

(Πηγή εικόνας: www.basehead.org) Ήθελα να γράψω για σχέσεις – πάλι- ή για σκέψεις. Αναρωτιόμουν αν έπρεπε να γράψω για φιλίες ή μοιχείες! Και κάπου στο δρόμο είπα να τα αφήσω όλα κι απλώς να χυθώ στο «χαρτί». Μίλαγα με μια καλή φίλη χτες στο τηλέφωνο. Μια καινούργια φίλη, π

Είναι απίθανα γλυκό και διασκεδαστικό να ξυπνάς έτσι. Τουλάχιστον για όσο διάστημα είσαι αναγκασμένος να σηκώνεσαι τόσο πρωί, είναι ο δεύτερος καλύτερος τρόπος που μπορώ να φανταστώ. Να ξυπνάμε γελώντας! Ευτυχώς έχεις αντικαταστήσει τον τελείως βαρετό όσο και διαπεραστικό τ