Γράμμα από την Λευκωσία Σεπτέμβριος 13, 2008 στο 5:54 μ.μ · Κατηγορία προσωπικά, σκέψεις Αγαπητοί μου φίλοι, Έφτασα το πρωί της Πέμπτης με την Cyprus Airways στη γλυκεία χώρα. Η πτήση ήταν ξεκούραστη και η διάθεσή μου ήταν ανεβασμένη παρά το πρωινό ξύπνημα. Ο καιρός εδώ

Δεν έχει νόημα να κοιτάζω πίσω πλέον. Η ώρα έφτασε. Επιβιβάζομαι. Άλλη δουλειά, άλλο σπίτι, άλλη πόλη, άλλη χώρα… ….ο δρόμος ξανοίγεται μπροστά μου. Αναλυτικά αύριο ή μεθαύριο. Μέχρι τότε ας σφυρίξουμε μαζί με τους Hightwaymen:

«Ηταν δυο φορές τα χρόνια μου. Αυτό είχε μια μαγεία για μένα. Δεν υπήρξε έρωτας, αλλά ένιωθα γεμάτος, συμπληρωμένος. Ηταν εξαιρετική γυναίκα. Της μιλούσα για μένα και για τα προβλήματά μου ξεχνώντας ότι είχαμε ερωτικές σχέσεις. Της μιλούσα για τη Μαρία, για την απογοήτευσ

Παίρνω τα όρη και τα βουνά σχεδόν κυνηγημένος από σελίδες βιβλίων και λέξεις και όνειρα. Κακά ξεμπερδέματα είχα όλες αυτές τις ημέρες και κυρίως τις νύχτες με τα φαντάσματα της πόλης και την πόλη των φαντασμάτων. Κουκούλες και γερμανικά καμιόνια, διαδρομές που άλλαξαν χρώ

Θυμάμαι την περασμένη δεκαετία έναν κύριο στα πρόθυρα της τρίτης ηλικίας -πρόεδρος, δήλωνε, των ιδιοκτητών θερινών κινηματογράφων- μόλις σκάει η άνοιξη να βγαίνει στις εκπομπές περί πολιτισμού και να διαμαρτύρεται για την δημιουργία πολυκινηματογράφων, για το κοινό που δεν

Ξαναδιαβάζω, σχεδόν μονορούφι «τα καημένα» του Μένη Κουμανταρέα, εκδόσεις «Κέδρος», Αθήνα 1978, β’ έκδοση. Πήγαινα ακόμη στο Λύκειο όταν το πρωτοδιάβασα, κοντεύουν τριάντα χρόνια τώρα. Ασύλληπτη μου είχε φανεί η γραφή του τότε, στην αρχή με δυσκόλεψε, γρήγορα την έμαθα

Μια φορά και ένα καιρό, ένας αετός πέταγε ψηλά στον καθάριο ουρανό. Αν και του άρεσε η αίσθηση της ελευθερίας που του έδινε το πέταγμά του, κουράστηκε από τις πολλές ώρες που βρισκόταν στον αέρα και είπε να ξεκουραστεί στην κορυφή ενός κακοτράχαλου βουνού. Έκανε λοιπόν μία

“Δυσαρεστημένοι από την Καθημερινότητα” 13 05 2008 “Είδες την τελευταία δημοσκόπηση;” με ρώτησε, “Δείχνει το 90% να είναι δυσαρεστημένοι από την καθημερινότητά τους”. Ήταν ένα ωραίο ανοιξιάτικο απόγευμα. Είχε συννεφιά και φυσούσε κι έτσι είχαμε καθίσει μέσα. Στο καλλίτερ

…ΓΑΪΔΑΡΑ κι επιστρέφει στον αφέντη της! Δεν πιστεύω στην εκδίκηση. Ούτε διορθώνει ούτε επαναφέρει ούτε χρήμα χαρίζει ούτε δόξα ούτε έλεος και συγχώρεση. Το καρφί βγαίνει, η τρύπα μένει. Και είναι χαμένος κόπος, χαμένη φαιά ουσία και χαμένος χρόνος να σχεδιάζεις να εκ

“Είδες την τελευταία δημοσκόπηση;” με ρώτησε, “Δείχνει το 90% να είναι δυσαρεστημένοι από την καθημερινότητά τους”. Ήταν ένα ωραίο ανοιξιάτικο απόγευμα. Είχε συννεφιά και φυσούσε κι έτσι είχαμε καθίσει μέσα. Στο καλλίτερο τραπέζι του Λέντζου: Στο βάθος, ακριβώς κάτω από τη

…που έχει ακόμη!

Ο Allu Fun Marx με κάλεσε να συμμετέχω σε ένα πολύ ωραίο μπλογκοπάιχνιδο. Τόσο ωραίο που ακόμα κι ο Γκρινιάρης δεν θα αρνηθεί την πρόσκληση. Οι κανόνες έχουν ως εξής: Εντάξει, με το πληκτρολόγιο σε είδαμε… Τα κουτσοκαταφέρνεις. Για να σε δούμε όμως και σε πιο κλασικά μέσα

Μερικές φορές όταν ανοίγω τη σελίδα είναι λες και περιμένω να βρω κάτι γραμμένο εκεί, από μένα αλλά δεν ξέρω με ποιο τρόπο ώστε να μην το γνωρίζω και να μου κάνω λέει έκπληξη. Ου γαρ έρχεται μόνον… Κόπωση, φόρτωμα, μειωμένες αντοχές. Μου φαίνεται έχει αρχίσει και με παίρνει

Στη συζήτηση “Μια σπουδαία και συνάμα παρεξηγημένη μουσική” που άνοιξε στο AVClub, κάποιος κος Meletov παραθέτει στα σχόλια αυτολεξεί το κείμενό μου για τον Πρόδρομο Τσαουσάκη. Δεν αναφέρει ποιος το έγραψε ή από πού το πήρε, στο τέλος όμως υπάρχει το url του μπλογκ μου. Αυ

Σε όλους τους φίλους του μπλογκ εύχομαι από καρδιάς Χριστός Ανέστη Ευτυχισμένοι, φωτισμένοι, χαρούμενοι. Ας είμαστε όλοι πάντα ανάμεσα σε ανθρώπους που μας αγαπάνε και μας νοιάζονται.

Δεν είμαι καλά. Ο μεταβολισμός μου έχει πλήρως απορυθμιστεί. Μεταβολίζω μόνο ιδέες και κείμενα. Πονούν κόκαλα, μάτια, αρθρώσεις, τένοντες (αυτό το γαμήδι, το λαπ-τοπ έχει διαλύσει τους καρπούς μου), τα πάντα. Ζαλίζομαι, έχω αϋπνίες, κουράζομαι εύκολα και από την άλλη είμα

Ρε τι γίνεται με αυτές τις γυναίκες.. Εχω μάθει στις σχέσεις μου με τις γυναίκες να είμαι ξεκάθαρος. Υπέρ του δέοντος ξεκάθαρος θα έλεγα. Και όταν λέω σχέση εννοώ την όποιαδήποτε είδους σχέση είναι αυτή. Εντάξει όχι απλά φιλική αλλά καταλαβαίνεις τι εννοώ. Αυτό που θέλω

Το μυαλό, όντας "εσωτερική θάλασσα", ξεβράζει σκουπίδια.. . Θυμάμαι κάποτε ένας από εδώ με είχε ρωτήσει "Ρε Fu, γιατί ποστάρεις στο blog σου μια φορά τα χίλια χρόνια..;;". Η απάντηση που του είχα δώσει τότε είναι ότι αν δεν έχω κάτι να πω.. απλά δεν λέω. Δηλαδή γράφω συν

Ακόμα και στην παραμυθένια Κέρκυρα, που βρίσκομαι από χτες, η άνοιξη δεν μπορεί να καλύψει την ανησυχία για το απογευματινό δείπνο των ηγετών του ΝΑΤΟ και την αναμενόμενη και προαναγγελθείσα άρνηση του έλληνα Πρωθυπουργού. Η ανησυχία είναι δείγμα ωριμότητας: Οι λαϊκιστικές

Αυτό που πραγματικά μ’ εξοργίζει στις ανθρώπινες σχέσεις, στις εργασιακές για να είμαι πιο συγκεκριμένη, είναι ο λανθασμένος τρόπος διαχείρισης τους. Απαιτεί μεγάλη προσπάθεια το να μπορείς να κρατήσεις τις ισορροπίες σ’ ένα εκ φύσεως εχθρικό περιβάλλον όπως είναι το ερ

Νομίζω ότι ο πρώην φίλος μου Γ.Α. θα γελούσε χαιρέκακα, αν έβλεπε την πρόσκληση που μου έδωσε η Σοφία: Πάντα μου καταλόγιζε ότι εν είμαι αρκετά “ακραίος”. Κατά κάποιο τρόπο έχει δίκιο: Από μικρή ηλικία είχα έντονη την αίσθηση του γελοίου. Αυτό με απέτρεψε -με προφύλαξε, θα

Μερικές φορές νιώθω πολύ πεσμένος και αηδιασμένος… Αυτή η πόλη δεν ξεπλένεται με τίποτα. Όσος ήλιος, όσες βροχές κι αν πέσουν. Θ’ αναπηδούν πάνω στα μάρμαρα, αλλά οι ψυχές μας θα παραμένουν σκονισμένες. Θα μουσκεύει ο κακοφκιαγμένος, μαύρος μπόγος πιο κάτω απ’ το σπίτι μ

Η εβδομάδα που πέρασε, αν και κουτσή λόγω της Καθαροδευτεριάτικης αργίας, είχε πολλή ένταση, κάτι που αποτυπώθηκε και στα κείμενα και τα σχόλια που αναρτήθηκαν στο Σημειωματάριο. Και η επόμενη εβδομάδα προβλέπεται εξίσου έντονη: Το Ασφαλιστικού ψηφίζεται, οι απεργίες-βασαν

Έφτασα στη Γενεύη Σάββατο πρωί. Κατάκοπος. Όλη νύχτα ταξίδευα με τραίνο από το Münster στο Duisburg. Έφτασα ξημερώματα –ίσα-ίσα για να προφτάσω την πτήση στις 7.10 της EasyJet για Πράγα κι από κει στις 12.20 για την Γενεύη. Κατάκοπος, ιδρωμένος, πεινασμένος. Και κάπως στεν

Δεν μπορώ να κάθομαι για πολλή ώρα. Δεν μπορώ να διαβάσω πάνω από πέντε σελίδες συνεχόμενα. Δεν βολεύομαι πουθενά. Εκνευρισμός και χούφτες Λοναρίντ για τον πόνο. Μπορώ και παρακολουθώ με ένα μάτι την τηλεοπτική μας αποβλάκωση. Οβερντόουζ. Ευτυχώς που τα παιδιά παίζουν και φ