City Life...Και νεύρα νεύρα νεύρα! Η εβδομάδα που πέρασε ηταν ιδιαίτερα νευραλγικη έχω να πω. Πέρα απο τη νευρωση στομαχου που ακομα με ταλαιπωρει, ο γιατρός που με εξετασε στα επείγοντα έπαθε εμμονή μαζί μου (ντοινγκ!) με αποτελεσμα να με βιασει τοσο πολυ συναισθηματικ

Ένα απόσπασμα, το πρώτο μάλλον κεφάλαιο, από το μυθιστόρημά μου "Δεύτερη Ζωή", το οποίο θα κυκλοφορήσει εκτός απροόπτου από την Εμπειρία τον Οκτώβρη, σας δίνω σήμερα. Κάποιοι λιγοστοί άτυχοι είχαν την ευκαιρία να το διαβάσουν στο μπλογκ με τα διηγήματά μου προτού το διαγρ

Αναζητούμε το καβουκι μας, το σπίτι μας, επειδη ενα παρόμοιο κομμάτι σάρκας μας πέταξε στη ζωή... Πως αντέχουμε να ταξιδευουμε..;Πως αντεχουμε να πεταξουμε τη σκόνη του χρόνου και να προχωρήσουμε καθαροί; Προχωράμε καθαροί..; H λερωνόμαστε περισσότερο στη περιπλάνηση μα

Έφτασε λοιπόν η ώρα. Που πρέπει να αναμετρηθώ με τους φόβους μου και τα θέλω μου. Να σφιξω τα δόντια και να τυλίξω το χοντρό κόκκινο κασκόλ στον λαιμό μου. Δεν θα αναμετρηθουμε στα μαρμάρινα αλώνια.. Θα αναμετρηθούμε σε αίθουσες αεροδρομίων με τα διαβατήρια μας. Εκεί πο

Περπατούσα στη Κηφισιά. Είχε πολύ κρυο. Αλλα ειχε και αυτα τα ομορφα δεντρα με τα πλατια φυλλα, τα οποια ειχαν πεσει κατω κι ετσι κιτρινα ηταν πολυ ομορφα...Φθινοπωρινη εικονα αλλα γλυκια και ομορφη.. Σε 11 μερες θα αποχαιρετησω οτι αγαπώ. Οχι δεν φευγω ακομα...θα φυγε

Βλέπω τα πάντα να κινούνται. Να μεταβάλλονται, να αλλάζουν. Στο σύνταγμα στολίσανε την πλατεια.. Απέναντι άνοιξε το Public - μαπα ειναι btw πλαίσιο και πάλι πλαίσιο Ο Καρβέλας έβγαλε καινούρια τραγούδια εχουμε θρησκεια κι οχι νοσοκομεια -τον πάω αλλα τον θεωρώ λίγο δήθεν-

Έχουμε κουραστεί. Απο την αποσταση απο τα προβληματα που προκυπτουν απ όλα. Αλλα αγαπιομαστε γαμωτο..το ακουω στην φωνη σου δεν νομιζω να εχω π ε σ ε ι τοσο ε ξ ω!!! Σε τετοια θεματα ευτυχως ή δυστυχως ποτε δεν επεσα εξω... Κατι μεσα μου παντα μου φωναζε οτι κατι παει στραβ

Επιθυμία, πόθος, πάθος, κάτι τέτοιο τέλος πάντων μιας και οι λέξεις δεν αποδίδουν με ακρίβεια τις σκέψεις μερικές φορές. κυρίως οταν είναι σκόρπιες, και οι λέξεις και οι σκέψεις, ακόμα περισσότερο οταν δεν είναι πια κανεις εκει για να τις ακούσει, τις σκέψεις και τις λέξεις