Η ΜΟΣΧΟΛΙΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ ΔΗΜΟ ΜΟΥΤΣΗ ΚΑΙ ΓΙΑΝΝΗ ΛΟΓΟΘΕΤΗ ΕΤΣΙ ΕΙΝ’ Η ΖΩΗ Μια φορά κι εγώ κοίταξα πίσω είπα να χαθώ να μη γυρίσω Έτσι είν η ζωή και πώς να την αλλάξεις άλλοι κλαίνε κι άλλοι γελάνε δηλαδή έτσι είν η ζωή και πώς να την ξεγράψεις πώς να την ξεγράψεις με

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΤΩΝΗΣ ΜΑΡΟΥΔΑΣ ΑΣ ΤΑ ΤΑ ΜΑΛΑΚΙΑ ΣΟΥ Άσ τα τα μαλλάκια σου ανακατωμένα άσ τα ν ανεμίζουνε στην τρελή νοτιά Τώρα που τα νιάτα σου είν ολανθισμένα Άσ τα τα μαλλάκια σου ανακατωμένα Τη γαλάζια θάλασσα κοίτα την πλατιά κι άστα ν ανεμίζουνε στην τρελή νοτιά Ά

ΤΡΑΓΟΥΔΑ Η ΔΗΜΗΤΡΑ ΓΑΛΑΝΗ ΒΡΟΧΗ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ Βροχή και σήμερα βροχή στη στέγη μας βροχή στη πόρτα μας ατέλειωτη βροχή κι εσύ στα σύνορα σ ένα χαράκωμα και γύρω ο θάνατος ατέλειωτη βροχή Εγώ στα σύνορα σε κάποιο γράμμα μου βαθιά στη χλαίνη σου γλυκά να σε πονώ Κι εσύ

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΔΡΟΣΙΝΗΣ ΑΝΘΙΣΜΕΝΗ ΑΜΥΓΔΑΛΙΑ Ετίναξε την ανθισμένη αμυγδαλιά με τα χεράκια της και γέμισ από τ΄ άνθη η πλάτη, η αγκαλιά και τα μαλλάκια της. Αχ, χιονισμένη σαν την είδα την τρελή γλυκά τη φίλησα της τίναξα όλα τ άνθη από την κεφαλή κι έτσι της μίλησα: «Τρ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ANGELO BRANDUARDI TANGO Come arance rosse assaporo i giorni ora che ho incontrato te. Dolce e profumata ora è la mia vita e per questo: grazie a te. Ora io cammino tra le rose e quando è sera accanto a te riposo. Non è mai tempo di versi tristi e non ve

"Kι όταν σου πούν να με πυροβολήσεις χτύπα με αλλού μη σημαδέψεις την καρδιά μου. Kάπου βαθιά της ζεί το παιδικό σου πρόσωπο. Δεν θάθελα να το λαβώσεις." "E quando ti ordinano di spararmi spara altrove non far fuoco al mio cuore. Nel suo profondo vive la tua immagine d

ΛΕΙΒΑΔΙΤΗΣ, ΤΑΣΟΣ (1922, 1988) Ο Τάσος Λειβαδίτης γεννήθηκε και πέρασε τα παιδικά του χρόνια στο Μεταξουργείο. Το 1940 γράφτηκε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, αλλά δεν ολοκλήρωσε τις σπουδές του, εξαιτίας της Κατοχής και της στράτευσής του στην ΕΠΟΝ. Την ίδια

Στα Μονοπάτια τουρανού να περπατάς της ομορφιάς τα μυστικά για να μαθαίνεις στη σιωπής την αγκαλιά, μοναχικό φεγγάρι, διαβάτης είσαι στη ζωή και μαθητής στη γνώση χαμόγελο ο ήλιο σου κι ο πόνος σου βροχή.

Στα Μονοπάτια τουρανού να περπατάς της ομορφιάς τα μυστικά για να μαθαίνεις στη σιωπής την αγκαλιά, μοναχικό φεγγάρι, διαβάτης είσαι στη ζωή και μαθητής στη γνώση χαμόγελο ο ήλιο σου κι ο πόνος σου βροχή.

Η ΝΕΝΑ ΒΕΝΕΤΣΑΝΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ ΟΔΥΣΣΕΑ ΕΛΥΤΗ ΤΟ ΜΑΓΙΣΣΑΚΙ Από τους χρόνους τους παλιούς τό χω βαθύ μεράκι να βγω στις πέρα θάλασσες να βρω το Μαγισσάκι Τ άπιαστο σαν αερικό στην εμορφιά του Μάης που αν κάνεις να τον μυριστείς αλίμονο σου -εκάης Έβγα έβγα Μαγισσάκι χτ

MIMI & RICHARD FARINA BOLD MARAUDER Well its Hi, Ho, Hey...I am a bold marauder. And its i, Ho, Hey... I am a white destroyer. For I will show you silver and gold and I will bring you treasure. I will wave a widowing Flag and I will be your lover. And I will show you

Χαρισμένο στην Έλενα Σταγκουράκη που βρισκόταν εκεί. Από τη συναυλία που έγινε στις 14 Αυγούστου 2008 στα Νοπήγεια των Χανίων προς τιμήν του Νίκου Ξυλούρη. Μουσική Χρήστου Λεοντή. Ποίηση Γιάννη Ρίτσου. Τραγουδάει ο Μανόλης Καρεφυλλάκης. Και κατόπιν η αυθεντική εκτέ

Ο TUDOR GHEORGHE ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ TUDOR ARGHEZI DE-ABIA PLECASEŞI De-abia plecaseşi. Te-am rugat să pleci. Te urmăream de-a lungul molatecei poteci, Pân-ai pierit, la capăt, în trifoi. Nu te-ai uitat o dată înapoi! Voiam să pleci, voiam şi să rămâi. Ai ascultat de gândul c

GIORGIO GABER LA NAVE La nave è come una nave ed essendo una nave è abbastanza normale che vada in mare. Il mare, comè naturale, è quasi perfetto, immobile e piatto sta lì sempre uguale. La nave ha anche un motore ed avendo un motore non sa dove va ma continua ad an

ΤΡΑΓΟΥΔΑ Η ROSA BALISTRERI (E LU SULI NTINNI NTINNI) ΚΑΝΕΙ ΕΤΣΙ ΜΙΑ Ο ΗΛΙΟΣ Κάνει έτσι μιά ο ήλιος και βγαίνει τον βλέπει ο κόσμος και πηγαίνει τον βλέπει ο κόσμος το πρωί και πηγαίνει Κάνει δυό ο ήλιος έν’-δυό μεσημέρι και πάει ο αφέντης λεφτά για να φέρει και πάε

GIORGIO GABER & SANDRO LUPORINI QUALCUNO ERA COMUNISTA Qualcuno era comunista perché era nato in Emilia. Qualcuno era comunista perché il nonno, lo zio, il papà. ... la mamma no. Qualcuno era comunista perché vedeva la Russia come una promessa, la Cina come una poesi

ALDA MERINI (1931) SONO NATA IL VENTUNO A PRIMAVERA Sono nata il ventuno a primavera ma non sapevo che nascere folle, aprire le zolle potesse scatenar tempesta. Così Proserpina lieve vede piovere sulle erbe, sui grossi frumenti gentili e piange sempre la sera. Fo

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο CLAUDIO VILLA LUNA ROSSA Vaco distrattamente abbandunato, luocchie sotto o cappiello annascunnute, mane inta sacca e bavero aizato, vaco fiscanna e stelle ca so asciute. E a luna rossa me parla e te... Io le domando si aspiette a me e me risponne: "si o

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ATAHUALPA YUPANQUI LOS EJES DE MI CARRETA Porque no engraso los ejes me llaman “abandonao”; si a mí me gusta que suenen pa´ que los quiero engrasaos. Es demasiado aburrido seguir y seguir la huella, andar y andar los caminos sin nada que lo entretenga.

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο FABRIZIO DE ANDRÈ LA GUERRA DI PIERO Dormi sepolto in un campo di grano non è la rosa non è il tulipano che ti fan veglia dallombra dei fossi ma sono mille papaveri rossi lungo le sponde del mio torrente voglio che scendano i lucci argentati non più i cad

Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ ΚΑΙ Η ΜΑΡΙΑ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ ΤΡΑΓΟΥΔΑΟΥΝ ΜΑΝΟ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙ ΝΙΚΟΣ ΓΚΑΤΣΟΣ Τ ΑΣΤΕΡΙ ΤΟΥ ΒΟΡΙΑ Τ αστέρι του βοριά θα φέρει η ξαστεριά μα πριν φανεί μέσα απ το πέλαγο πανί θα γίνω κύμα και φωτιά να σ αγκαλιάσω ξενητιά Κι εσύ χαμένη μου Πατρίδα μακρινή θα

Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΛΑΤΖΗΣ ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ ΜΑΝΟ ΛΟΪΖΟ ΠΑΠΟΡΑΚΙ Παποράκι του Μπουρνόβα και καρότσα της στεριάς, πόσα τάλληρα γυρεύεις στον Περαία να με πας; Κάθε νύχτα στ όνειρό μου σεργιανάω Άγιο Νείλο, Κερατσίνι, Κοκκινιά. Καπετάνιο, χρόνια ξέρεις πως πονάω μα δεν άνοιξες πανιά.

ΤΡΑΓΟΥΔΟΥΝ ΟΙ ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΑΔΕΣ ΤΣΗ ΖΑΚΥΘΟΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ Η ΦΑΡΜΑΚΩΜΕΝΗ Τα τραγούδια μου τα ’λεγες όλα, Τούτο μόνον δε θέλει το πης, Τούτο μόνον δε θέλει τ’ ακούσης· Αχ! την πλάκα του τάφου κρατείς. Ω παρθένα! αν ημπόρειαν οι κλάψες Πεθαμένου να δώσουν ζωή, Τόσες

Στα Μονοπάτια τουρανού να περπατάς της ομορφιάς τα μυστικά για να μαθαίνεις στη σιωπής την αγκαλιά, μοναχικό φεγγάρι, διαβάτης είσαι στη ζωή και μαθητής στη γνώση χαμόγελο ο ήλιο σου κι ο πόνος σου βροχή.

ΤΡΑΓΟΥΔΑ Η ΜΑΡΙΝΕΛΑ ΜΕ ΠΝΙΓΕΙ ΤΟΥΤΗ Η ΣΙΩΠΗ Πικρό το βράδυ σκυθρωπό αργεί να ξημερώσει στο σπίτι μέσα το κλειστό ερημιά έχει φυτρώσει Με πνίγει τούτη η σιωπή τούτη η στενοχώρια στο δρόμο να χουνε γιορτή κι εμείς να ζούμε χώρια Αυτό το βράδυ δεν μπορώ γωνιά να βρω ν