Δημοσιεύθηκε από a8lios στο Απρίλιος 7, 2008 Πώπω, πάει βδομάδα από τότε που έγραψα τελευταία φορά. Ψιλοβαριέμαι, τρέχω κιόλας. Τέλος πάντων… Που λέτε, δεν είδα την προηγούμενη Τρίτη τα “Υπέροχα Πλάσματα”, αλλά κάποια στιγμή μέσα στη βδομάδα τα κατέβασα, αφού μου είχαν π

... τεράστιες!!! Τη λατρεύω, ζω για να τη θαυμάζω! Κάνω και καμιά αποτυχημένη ερασιτεχνική απόπειρα να Της μοιάσω, αλλά πού? Δεν πτοούμεθα όμως, οι προσπάθειες θα συνεχιστούν και αυτό είναι δέσμευση!

Παραμύθια αστρικά, παραμύθια θαλασσινά για βυθούς και ουρανούς, με φύκια, κασέλες και πάμπολλους αστερίες… Παραμύθια της ημέρας και του φεγγαρόφωτου… Παραμύθια του ματιού και των χειλιών… Παραμύθια πολύχρωμα και αρνητικά. Του άσπρου και του μαύρου. Ραβδιά που χύνουν σκόνη

… όταν τα φώτα μέσα στις κουφάλες των δέντρων είναι αναμμένα. Η ίδια πορεία κάθε μέρα. Ξεκινώ με το καλαθάκι μου περασμένο στο μπράτσο. Σκεπασμένο με το καρέ τραπεζομάντιλο και γεμάτο μανιτάρια. Καταπράσινα, γυαλισμένα λουστρίνια στα πόδια, μαύρο φορεματάκι του κουτιού και