Βρίσκομαι κομμένη, καρφωμένη και γραπωμένη στο εσωτερικό ενός κουτιού. Εδώ και μερικές μέρες δεν μπορώ με τίποτα να κοιμηθώ πριν τις 05:30 το πρωί. Το παθαίνω συχνά. Αυτή την Insomnia. Παλιά που δούλευα στις εφημερίδες με χτυπούσε η αϋπνία σε τραγικό βαθμό και διαρκούσε μέρ

Μου πέταξες με φόρα ένα μπουκάλι κι εγώ σου κάκιωσα. Αλλά όταν κοίταξα καλύτερα, είδα πως τούτο το γυάλινο δοχείο δεν ήταν σαν όλα τα άλλα. Μα μαγικό, με κρυμμένες ευχές μέσα του. Και πολύ σ’ευχαριστώ γι’αυτό, Μαλινάκι. Παιχνίδι λοιπόν, μετά από πολύ καιρό. Πάνω που σκεφτόμ

Να θυμηθώ να περάσω από τις βιτρίνες σήμερα το απόγευμα. Σκέψη και βιτρίνα. Συναίσθημα και βιτρίνα. Επιθυμία και βιτρίνα. Άλλες με χρώματα άπειρα, αμέτρητα, ατελείωτα. Άλλες με λέξεις, γλώσσες και διαλέκτους με τόσο μεράκι και πείρα καμωμένες, που επιτρέπουν σε όλα τα πλάσμ

Αχ, δύσκολη που είναι η ζωή εδώ στη ξενιτιά! Σοβαρά μιλάω. Ξαφνικά όλα μοιάζουν δύσκολα στην Τσιανγκ Μάι, αλλά μάλλον δεν πρέπει να παραπονιέμαι, μάλλον καλά την έχω. Το θέμα είναι ότι - κι αυτό είναι που πονάει - για πρώτη φορά μετά από αιώνες αναγκάστηκα να πάω στο οδοντ

Με το ένα μου χέρι μπλοκάρω τις δονήσεις της γης και με το άλλο ψηλαφίζω τα ξέφτια του ουρανού. Να κάνω τα μαγικά μου; Οοps, εκεί μου έπεσε λιγάκι παραπάνω μπογιά. Και τα χείλη μου μουτζουρώθηκαν. Σαν Άτλας αιστάνομαι. και Σα παιδί. άνοιξε τα χέρια σου, μέχρι να πονέσουν οι

Τα τελευταία 2-3 χρόνια έχω την απατηλή αίσθηση πως η Μαμά Χρόνος με δουλεύει και μου στέλνει τα γενέθλιά μου νωρίτερα. Είτε επειδή δεν είμαι ακόμη κατάλληλα προετοιμασμένη ψυχολογικά είτε επειδή θα ήθελα ένα μήνα ακόμη, βρε αδελφέ, για να πατήσω στο πιο πάνω, ηλικιακά, σκα

(Πηγή εικόνας: www.basehead.org) Ήθελα να γράψω για σχέσεις – πάλι- ή για σκέψεις. Αναρωτιόμουν αν έπρεπε να γράψω για φιλίες ή μοιχείες! Και κάπου στο δρόμο είπα να τα αφήσω όλα κι απλώς να χυθώ στο «χαρτί». Μίλαγα με μια καλή φίλη χτες στο τηλέφωνο. Μια καινούργια φίλη, π

Μου αρκώ! demon February 27th, 2008 (σε συνέχεια της συζήτησής μας) …. πάντα μου αρκούσα. Και πάντα κατάφερνα να με κάνω ευτυχισμένη. Πρώτη εγώ, μπορούσα να με κάνω να γελάσω, να ξεφύγω, να είμαι καλά. Την ανεξαρτησία μου, την ελευθερία μου με αυτή την έννοια, τη βάζω ως

Τους τελευταίους δύο μήνες δεν έχουμε σχέση. Απλώς κοιμόμαστε μαζί τα βράδια, ξυπνάμε δίπλα-δίπλα τυχαία, τρώμε που και που μαζί και ξεκαβλώνουμε επίσης παρέα. Δεν μπορώ άλλο. Όχι, μπορώ! Είμαι ανθεκτικό πλάσμα. ΔΕ ΘΕΛΩ!!! Πάρε μια απόφαση και θα τη σεβαστώ. Θες να χωρίσουμ

Αν πεθάνω θέλω να με πετάξεις στον αέρα, όσο πιο μακριά, όσο πιο ψηλά αντέχει η χούφτα σου. Θέλω να δώσεις νέα ζωή σε όλα μου τα όργανα, τα φθαρτά και χρησιμοποιημένα. Σε όλα, εκτός από το πράσινο μάτι μου. Αυτό, μην τολμήσεις να το κλείσεις. Γιατί θέλω να συνεχίσω να βλέπω

Happy hour… Έλα κόσμε, πάρε κόσμε… Έχω… κι από αυτό έχω καρδιά μου. Έμεινα χωρίς Internet τις τελευταίες, δεν ξέρω κι εγώ πόσες, ώρες. Οι γάτες μου, τα καμάρια μου, τα πλασματάκια τα αθώα που συμπληρώνουν σχεδόν 4 μήνες ζωής, μασούλησαν τα καλώδια. Κι εγώ απέμεινα να κοιτάζ

Διάλεξες από τα ασβεστωμένα σκαλοπάτια μια παραδοσιακή στάμνα με ρόδακες, και τη γέμισες προσεκτικά μέχρι επάνω. Τη φούσκωσες δάκρυα, αμαρτίες και μεταμέλειες… Αμέλειες. Αφού ροκάνισες το φαγωμένο κομμάτι ξύλου, προσπάθησες να το σπάσεις, να τ’ανοίξεις στα δυο και γρήγορα β

Πήρα το πιο τεράστιο μαχαίρι που βρήκα στην κουζίνα. Έστω, του ψωμιού είναι, τι να κάνω εγώ τώρα; Τοποθέτησα στον πάγκο το ειδικό ξύλο κι άρχισα με περισσή αφοσίωση να ψιλοκόβω. Στην αρχή σε πολύ μικρά τετράγωνα και μετά άρχισα να μεγαλώνω τα κομμάτια. Κι όπως έβλεπα το στή

Σήμερα έχει τα γενέθλιά του ένας πολύ ξεχωριστός και πολύ δικός μου άνθρωπος. Ένας άνθρωπος που, χωρίς να το γνωρίζει, μου έχει δώσει ήδη, σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, μεγάλα μαθήματα, αλλά και έναν απίστευτα σημαντικό θησαυρό. Ένα πλάσμα που κάθε μέρα με ανέχεται και

Χρόνια πολλά - 2ο κλειδί Filed under: Bubbles, Internet — Tags: blogosfaira, άπειρο, επέτειος, ηλεκτρονικό ημερολόγιο, ιντερνετική ζωή, ιντερνετικός, κορμί, μάτι, μπλογκόσφαιρα, πλάσμα, σώμα, ψυχή — demon @ 1:30 am Μα είναι δυνατόν να ξέχασα την επέτειό μου; Εννοώ, την επ

Εξουθενωμένη Πονάει όλο μου το σώμα. Οι πατούσες μου. Η μέση μου. Το σβέρκο μου. Μέχρι και τα μάτια μου που κοιτάζουν πού πατάνε. Πεινασμένη Δε γουργουρίζει ακριβώς το στομάχι μου το άδειο. Το σκέφτεται. Μια θυμάται ότι έχει να φάει από χτες και διαμαρτύρεται και μια απέχει

Σιγά που δε θα έγραφα εγώ γατοκείμενο. Πριν από ελάχιστες μέρες απόκτησα δυο κατάμαυρα γατιά. Ετών: 2 1/2 μηνών! Και η αλήθεια είναι πως είχα ξεσυνηθίσει να έχω μωρά. Γιατί τα τελευταία 10 χρόνια και βάλε, έχω φορτώσει τις γάτες μου στους γονείς μου, βορείως. Που σημαίνει π