Πολλοί, ή όχι τόσο πολλοί εξ ημών επενδύουμε (μεταξύ τους κι εγώ δηλαδή) στο κοινωνικό χρηματιστήριο. Ξέρετε, είναι εκείνο το χρηματιστήριο όπου οι γνωριμίες, οι φιλίες, οι κοινωνικές σου συνδέσεις, οι σχέσεις, όλες αντισταθμίζονται από ένα αντίστοιχο αριθμό μετοχών, ανάλο

Η ρουτίνα είναι ένας κύκλος που γυρίζει. Περιέχει αυστηρώς ή περίπου αυστηρώς ορισμένα χρονικά περιθώρια για κάθε δραστηριότητα που μπορεί να εκτελέσει ένας άνθρωπος. Για μένα, συγκεκριμένα, η ρουτίνα δεν έχει τυχαία κυκλική δομή, αλλά αυτός ο κύκλος, ως άλλος τροχός, με δ

Όταν μιλάν απέναντι η γνωστή οικογένεια με τους γνωστούς φίλους, αισθάνομαι μια απίστευτη πολιτική ζεστασιά, σαν να μιλάνε για το δικό μου κόμμα, το δικό μου χώρο, σαν να έχουν μαζευτεί γύρω από το τζάκι και να αναλύουν τη γενεαλογία μου. Ο Σταμάτης, η Νίκη, η Αριάδνη (ποπ

Η σχέση μου με τη λογική, τους συλλογισμούς, τα μαθηματικά και με την πιθανολογία ήταν πάντοτε κακή. Η λογική μου φαίνεται κάτι αυτονόητο, οι συλλογισμοί μου ήταν πάντα αυθαίρετοι, τα μαθηματικά μου φαίνονταν ανούσια και η πιθανολογία απλά κουράζει το μυαλό μου χωρίς να βγ

Και “ο καιρός τρελάθηκε” και “οι εποχές άλλα αντ’ άλλων” και “δεν έχουμε πια άνοιξη ούτε φθινόπωρο” και αηδίες. Και “Χιόνι στην Αθήνα κάθε χρόνο”. Λες και πριν χτίσετε τα απαίσια κτήριά σας, την εποχή του Θεμιστοκλή δε χιόνιζε πού και πού στην Αθήνα. Λες και δεν περάσαμε μ

που δεν πρέπει να χάσετε αν την επισκεφτείτε. Διπλό ηλιοβασίλεμα στην οδό Λομβάρδου. Η οδός Λομβάρδου, στο Γκύζη, δεύτερη παράλληλη της Αλεξάνδρας, έχει προσανατολισμό Ανατολή-Δύση, και στην ανατολική της πλευρά δεσπόζει το γυάλινο κτίριο του Άρειου Πάγου. Όταν δύει ο ήλι

Ανταπόκριση του φίλου spinachpope από την μακρινή Ισταμπούλ: τουρκικα πάρα της φιλότιμες προσάθειές μου δεν έμαθα παρά τα απολύτως στοιχειώδη. Αλλά έμαθα τον εξής διάλογο σε άπταιστα πολωνικά -Καλημέρα, αν μ αγαπάς χύσε με στη μάπα -Σ αγαπώ, Χυνωωω η την παραλαγή -Σ αγαπώ

Κάπου έχω διαβάσει πως οι πολεοδόμοι του κέντρου των Αθηνών έφτιαξαν ένα νοητό τρίγωνο, το οποίο σχηματίζεται από τρεις πλατείες, την πλατεία Συντάγματος, την πλατεία Ομονοίας και μια τρίτη πλατεία εκεί όπου βρίσκεται η σημερινή Τεχνόπολη, η οποία όμως δεν κατασκευάστηκε π

Πάνω κάτω. Πάνω κάτω. Γελούσαμε. Το σκυλί. Χτες παρευρέθην σε ένα υπέροχο back to the 90’s party για τα γενέθλια μιας συμπαθέστατης φίλης φίλου, σε μια εξίσου υπέροχη ταράτσα ενός τερατώδους δήμου. Το ότι είμαι γεννηθείς 1989 φυσικά δε σημαίνει ότι έχω κάποια βιωματική ιδέ

Από τις πρώτες μου εμπειρίες με άτομα του “άλλου” φύλου, η Πανσέληνος (όπως εύστοχα παρατηρεί ο φίλος Δεοδόνος) με καταδιώκει και με τραβά σαν παλίρροια, σε σημείο που να την κυνηγάω μερικές φορές - ή τελοσπάντων να προσπαθώ να την εκμεταλλευτώ με κάθε τρόπο. Έχω καταλήξει

Στους Αμπελοκήπους Αθηνών, στη συμβολή των οδών Κορινθίας και Σεβαστουπόλεως, υπάρχει μια κυκλική πλατεία διαστάσεων 1,5 x 1,5 μέτρο που φιλοξενεί ένα και μοναδικό δέντρο, και συνήθως στο χώμα που την καλύπτει υπάρχει απλωμένη μια κίτρινη σκόνη. Αυτή η πλατεία λοιπόν, η πο

Ήμασταν μαζί με τον Κώστα. Όμαιμοι, είχαμε κολλήσει πληγές. Και με το Νίκο. Ο Νίκος βγήκε με απεργία πείνας, εγώ με εγγύηση. Ο Κώστας μόνο εμένα αγαπάει στον κόσμο. Ρε φέρτε τον Κώστα από τη Ρουμανία και θα βρούμε εδώ τι θα κάνουμε. Θέλω να φύγω από την Ελλάδα, θα πάω να π

Έχω πάρα πολλά να πω. Εχτές ήταν μια πολύ κακή ημέρα, αν και είχε κάποιες αναλαμπές. Κακό είναι γενικά το στήσιμο και η περιφορά άνευ αιτίας στο καυτό κέντρο των Αθηνών. Καλό είναι η παγωμένη λεμονάδα στο σκιερό καφέ παρέα με ντεντερνέ και Ντεμπισί. Κακό είναι το γεγονός ό

Το ίντερνετ τελείωσε.

σας γαμάει η Λαμπρινή. Μακάρι και οι δικές σας έγκυες μάνες να είχαν πεθάνει από “ατύχημα“. Υ.Γ.:Νομίζω πως όσο μεγαλώνω τόσο μπλόγκερ γίνομαι.

Ποιοτικό ραδιόφωνο για όλη την οικογένεια από τον Φώβο και την Αθηνά. Σημερινό θέμα: το κομμουνιστικό σύμφωνο του Κυότο. Ακούστε την Και εις ανώτερα.

Μετά από πειραματική δοκιμασία της έτοιμης μανιταρόσουπας της Knorr και της αντίστοιχης της Maggi κατέληξα στα εξής συμπεράσματα: Η μανιταρόσουπα της Knorr: Πλεονεκτήματα Έχει τις τρεις μερίδες που περιέχει σε ξεχωριστά φακελάκια - ξέρεις που αρχίζει η μία και πού τελειών

Εκεί πούμουν λοιπόν στη Θεσσαλονίκη στου δρόμου τα μισά, έρχεται ένας αναρχοφασίστας, παίρνει με τη βία το δυσλειτουργικό μου τετράδιο και γράφει ένα φουτουριστικό μανιφέστο. Εγώ τί να κάνω; Δεν του είπα τίποτα, γιατί ήξερα πώς θα προσβληθεί. Στο τέλος μου άφησε ένα αποτύπ

Ξαναζεσταμένο ψωμί που λέτε στην Κουμαριά. Ούτε καν στα κάρβουνα, στο φούρνο μικροκυμάτων χωρίς κανένα έλεος, πού να φας το λάστιχο μετά. Λες και δεν ξέρουν. Αλλά μια ζωή, τώρα θ’ αλλάξουν; Αν γεννηθείς καπιταλιστής, μια ζωή καπιταλιστής θα είσαι. Εμένα μου τα ‘λεγε ο Θοδω

Κατεβαίνει λοιπόν η Ρεματιά Χαλανδρίου έτσι όπως την κοιτάτε στα γκούγκλ μαπς, κατεβαίνει από την Πεντέλη, για την ακρίβεια ένας κλάδος από Μελίσσια κι ένας από Βριλήσσια, και ενώνονται στο Σεισμανόγλειο, και κατεβαίνει, περνάει μυστηριωδώς κάτω από την Αττική Οδό ακριβώς

Γαμώ το Χριστό και την Παναγία σας και όλους τους Αγίους να πάτε να δείτε την ταινία της Κωνσταντίνας Παντελίνας Βούλγαρη ονόματι “Valse Sentimentale” μη σας γαμήσω ότι έχετε και δεν έχετε. Για την ακρίβεια, δεν είναι και τόσο καλή ταινία. Για την ακρίβεια, γαμώ το Θεό μου

Μαζευόντανε οι γέροι και λέγανε ιστορίες για τα παληά. Αυτή είναι ιστορική αφήγηση. Δεν έχουμε μεις τέτοιο πράμα, μεις έχουμε ιστοριογραφία, πούναι έγκυρη και έγκαιρη. Και πάντοτες η εθνολογική προσέγγιση πρέπει να ξεπερνά την έκταση και ένταση του ευρωπαϊκού επεκτατισμού,

Τις τελευταίες μέρες δέχομαι πολύ σοβαρή κριτική και δριμύτατα σχόλια που αφορούν το εβραϊκό καθεστώς, την εβραϊκή θρησκεία και τις εθνικές συνήθειες που αφορούν τους έχοντες εβραϊκή καταγωγή. Γι’ αυτό αισθάνομαι πως πρέπει να ξεκαθαριστούν κάποια πράγματα που αφορούν τις

Μια μεγάλη ντουζίνα χρέος σταμάτησε το βούισμα στον αρχιεπίσκοπο· γι’ αυτό και σήμερα θα μιλήσω για το νέφτι που σχηματοποιείται μέσα από εκρρίσεις οστρακοειδών κονδυλοφόρων και καταλήγει σε ανιδιοτελή σάτιρα των τεκτονικών τεκταινομένων. Αυτά λοιπόν συχνά ακούγονται ως “ξ

Πόσο άραγε μπορείς να επιμηκύνεις τη χαρά; Ένα ουσιώδες φιλοσοφικό ερώτημα για τον σύγχρονο νέο του iPod και του ηλεκτρικού πορτοκαλοστίφτη. Ο διάσημος ψυχοτρόπος Bauhaus Bichtenstlieder (Μπάουχαουζ Μπίχτενστλήντερ) είχε πει στο βιβλίο του “Στο ταβάνι” πως η χαρά παράγεται