Τα βάλαμε τα κεφάλια μέσα ή όχι; Επιστρέψατε; Για να πάρω παρουσίες. Είχα καιρό να φτιάξω παιχνιδάκι κι έτσι, με ανάλαφρη, ΑΚΟΜΗ, διάθεση –γιατί θα βαρύνει οσονούπω- είπα να σκαρφιστώ θέμα σαν μπαλόνι. Δε θέλει σκέψη καμία, ούτε έρευνα, ούτε καν να σηκωθείτε από τη θέση σας

Μου πέταξες με φόρα ένα μπουκάλι κι εγώ σου κάκιωσα. Αλλά όταν κοίταξα καλύτερα, είδα πως τούτο το γυάλινο δοχείο δεν ήταν σαν όλα τα άλλα. Μα μαγικό, με κρυμμένες ευχές μέσα του. Και πολύ σ’ευχαριστώ γι’αυτό, Μαλινάκι. Παιχνίδι λοιπόν, μετά από πολύ καιρό. Πάνω που σκεφτόμ

Το Μαλινάκι είχε δεν είχε, με έχωσε πάλι. Μου ζήτησε να διαλέξω 10 συν 1 πράγματα που με αφορούν και, είναι μεν άχρηστα, αλλά για κάποιο λόγο θέλει να τα αποτυπώσω. Δεν το πιάνω το νόημα όλου αυτού, αλλά καμιά φορά δεν υπάρχει και λόγος να το «πιάσω». Και είναι γνωστό πως μ

Πολύ μ’αρέσει η ιδέα, τελικά. Κάθομαι 02:46 κι ακούω μουσική. Nightwish για τώρα. Έχω κολλήσει με τη μελωδία του «Amaranth». Τέτοιο τίτλο δεν είχε χρησιμοποιήσει και η Enya; Η μάνα μου δε με εγκατέλειψε. Εγώ μπορεί να εξαφανίστηκα λιγάκι. Μπορεί και να έχασα τον κόσμο που μ

Η Μολυβούπολη έκανε την έκπληξη. Ναι κυρίες και κύριοι. Αποφάσισε το φιλαράκι να ξεκουνηθεί κι επιτέλους να παίξει σε παιχνίδι. Εύγε παιδί μου, εγκρίνω. Α, και merci και για την πρόσκληση ε; Τι προστάζει το game; Να χρησιμοποιήσω τις λέξεις: Σοφία, παρεούλα, πρόθεση, σουπιά

Έκλεισα τα 7! Εφτά μήνες blogosfaira!!! Ω ναι. Το είχα ξεχάσει τελείως χτες πως σήμερα έχω επέτειο. Λες και το θυμόταν όμως το μυαλό μου, γι’αυτό και έκανα λόγο για ευχάριστα από σήμερα. Αυτό είναι. Να με εκπλήσσει ο ίδιος μου ο εαυτός. Για να μη βαριέμαι ποτέ… μαζί μου : )

… ή του ψυχισμού μου, πιο ορθά. Το Μαλινάκι μου ζήτησε να καταθέσω τα 3 παράδοξα του δαίμονα. Εμού δηλαδή. Κι εγώ τώρα σκέφτομαι: πλάκα μου κάνεις, έτσι; Το πολύ λίγο που με ξέρεις, σου φαίνομαι να μπορώ να κάνω οτιδήποτε άλλο παρά να απολαμβάνω και να… επιδεικνύω την ανωμα

με προσκάλεσε να… γράψω! Τι άλλο;! Ευφάνταστο ή πρακτικό, το θέμα το άφησε πάνω μου. Εκείνο που πρέπει να κάνω όμως σε τούτο το εμπνευσμένο blogo+παίχνιδο είναι, να γράψω σε ένα κομμάτι χαρτί -όλοι θυμόμαστε τι είναι αυτό, έτσι;-, κάτι, να το σκανάρω -εγώ ως γνωστή ανώμαλη

Η vvampirella που είχε προχτές τα γενέθλιά της (ΧΡΟΝΙΑ ΖΩΝΤΑΝΑ, ΛΑΜΠΕΡΑ, ΑΞΕΧΑΣΤΑ μικρούλα!) με προσκάλεσε σε ένα παιχνίδι που το ψάχνει το πράγμα. Μέχρι και σημειώσεις αναγκάστηκα να κρατήσω για να μπορέσω να αποδώσω τα μέγιστα. Από όσο κατάλαβα από τον εμπνευστή (equilibr

Μέρες τώρα σκεφτόμουν να φτιάξω ένα blogoπαίχνιδο για μια κηδεία. Τη δική μου. Ναι, να πω πώς θα ήθελα να πεθάνω. Και μετά να ρωτήσω εσένα. Έχω γράψει κομμάτι επ’αυτού παλιότερα (όποιος δε βαριέται τόσο διαβάζει: http://www.blogosfaira.com/archives/184). Τότε που δε με διάβ

Ο Lockheart μου πάσαρε ένα σεντόνι… μούρλια. Σαράντα ολόκληρες ερωτήσεις ό,τι πρέπει. Τι είπα για το προηγούμενο παιχνίδι; Ότι ήταν ανάκριση. Τι είναι 19 χαστούκια μπροστά σε 40. Ε?! Λες και το ‘ξερα. Εμμένω όμως: εμένα οι ερωτήσεις μ’αρέσουν. Τρελαίνομαι για την ακρίβεια.

Το Όνειρο με έβαλε κάτω κι άρχισε την ανάκριση τρίτου βαθμού και μάλιστα χωρίς προβολέα. Έτσι, στο σκοτάδι, κάτω από το νερό και το σύμπαν, βάλθηκε να μάθει. Μ’αρέσουν οι ερωτήσεις, οπότε έπαιξα. Τι με ρωτάς; 1. Γιατί κλαις; Γιατί είμαι μόνη εκεί ψηλά κι όλα τα άλλα, απλώς

Και μετά σου λέει μάνα… Ωραία μάνα. Να σε χαρώ, γοτθική δύναμη, που θες να αποκαλύψω εξτρεμιές! Λες και λίγα έχω πει για μένα. Και για τον άντρα δηλαδή, αλλά αυτόν ποιος τον ρωτάει; Απλώς αν ποτέ χωρίσουμε μπορεί να με τρέχει ζητώντας μου μερίδιο ή πνευματικά δικαιώματα, οπ

Ε ρε τρέλα! Μας έχει βαρέσει η άνοιξη για τα καλά. Εμένα ίσως λιγάκι παραπάνω. Γιατί εκτός από πεταλούδες βλέπω καθημερινά στον ξύπνιο μου και κάτι αραχνούλες που δε λένε να αφήσουν σε ησυχία την ψυχούλα μου. Και τη μαυρίζουν σε κάθε ευκαιρία. Τώρα, αν οι αραχνούλες είναι β

Tο είχα πει τότε που οργανώσαμε εκείνο το περίεργο, νυχτερινό chat. Το ερωτικό, στο χώρο των comments, με θύματα fellow bloggers. Ε, ήρθε ο καιρός να το κάνω. Και μια και το κράτησα το σπίρτο, το πετάω παρακάτω! Ή πιο σωστά, μια που μου το ανάψανε το σπίρτο, λέω να το ανάψω

Αχχχ, αυτό είναι. Όχι μόνο παιχνίδι αλλά μετά μουσικής! YES! Το Μαλινάκι, λίγο πριν πάρει τα νεύρα της και πάει στην Πάτρα για τρελό ξεφάντωμα και… γενικώς διαχύσεις, με προσκάλεσε σε ένα έκτακτο παιχνίδι. Διαλέγω με ποιο κομμάτι θα έλεγα σε κάποιον πως τον αγαπώ ή επιλέγω

Ως πειραχτήρι, θα μου επιτρέψετε για ακόμα μία φορά, να παραλλάξω λιγουλάκι τους κανόνες. Ο κλειδοκράτορας του Νεραϊδόκοσμου με προσκάλεσε να παίξω ένα αλλόκοτο παιχνίδι. Για την ακρίβεια, είμαι σίγουρη πως ο εμπνευστής του αποτελεί διεστραμμένη προσωπικότητα και περνά μία

Το ομορφότερο μέρος του κόσμου είναι… μακάρι να ‘ξερα. Αλλά η Μαλίνα απαιτεί να μάθει και μ’έχει καλέσει στο παιχνίδι αυτό μέρες τώρα. Ε, στο τέλος θα φάμε ξύλο… Δεν ξέρω ρε συ Μαλινάκι… έχω να ταξιδέψω χρόνια στο εξωτερικό, αν κι έχω πάει σε πολλά μέρη. Αγάπησα τη Γερμανία

Κοίτα τώρα τι σκαρφίστηκαν οι άνθρωποι. Τι μαλακία έχω στο desktop μου. Καθένας μας δηλαδή. Που στην προκειμένη μόνο μαλακία δεν είναι, διότι νομίζω ότι όλοι μας το τι έχουμε σαν wallpaper στην επιφάνεια εργασίας μας, το προσέχουμε ιδιαίτερα. Γιατί το κοιτάζουμε συνέχεια κα

Meta apo ena kauto kai apolaustiko mpanio, phra ena karoto sto ena xeri (pou ka8arisa biastika kai apo o,ti blepw exei akoma floudes epanw tou), ebala mia Vodka portokalada(a,re mana…afou mou agorazeis tis Vodkes,giati den pairneis kai lemonades?ti fobasai?mhn xalasw to sto

Περάστε… γδυθείτε… πληκτρολογήστε! Ας κάνουμε ένα chat τελείως διαφορετικό. Το κείμενο δε θα το γράψω εγώ μονάχα, ούτε και θα το διαβάσετε έτσι, με τη μορφή κειμένου. Μπείτε στα comments αυτού του post και μιλήστε μεταξύ σας. Chat blog+ -αρισμένο ΤΕΛΕΙΩΣ! Όχι στη λαδόκολλα…

Έλα μην είσαι κατσούφης. Σου ΄χω νέο παιχνίδι σήμερα. Γιατί, ποιος σου είπε ότι εγώ είμαι σε καλύτερη διάθεση από σένα; Σκατά είμαι κι εγώ. Μη βλέπεις το πρόσωπο. Ξεγελά. Μου λένε ότι έχω baby face. Τώρα πως γίνεται να είσαι μοιραίο, θηλυκό, γκόμενα ή όπως θες πες το, με ba

(Πηγή εικόνας: yiorgosbs.wordpress.com) Έχει πλάκα και είναι από κείνα τα πράγματα, που σε κάνουν να σκέφτεσαι αν όντως υπάρχει αυτό που λέμε “τυχαίο”! Ποτέ μου δεν το πίστεψα αυτό. Κατά 99% θεωρώ πως ό,τι συμβαίνει, συμβαίνει για κάποιον λόγο. Ω ναι! Πρόσφατα στα σχόλια απ

Ο θλιμμένος Αρλεκίνος είχε την ιδέα να γράψουμε ένα κείμενο/ποίημα/ιστορία μαζί. Έκανε την αρχή. Έγραψε την πρώτη παράγραφο και θα το συνεχίσουμε το “παιχνίδι” αυτό εναλλάξ. Κάθε φορά θα “ανεβάζω” λοιπόν τη συνέχεια, εδώ. Κι εκείνος, στο δικό του blog. Αρλεκίνος: Κοιτάζω