Δεν ξέρω τόνομά σου, ούτε να το μάθω θέλω.. Μη μου μιλάς για σένα μήτε για τον τόπο σου, μόνο έλα πάλι απόψε... Την αρμονία του κορμιού σου, να γευτώ θέλω και τους πύρινούς σου κάλυκες, ηδονικά να αγκαλιάσω και να καώ γοερά μέσα τους... Της ακόρεστης δίψας μου -καταμε

Ξαπλώνω πάνω σε άστρα, την ώρα που ο ουρανός κάτω από τα δάχτυλά μου ξαναγεννιέται, απλώνεται, τεντώνεται, αναμορφώνεται, φυσά, καταδύεται και φιλοξενεί κι άλλα αστέρια, φωτεινά, μυστηριακά αντικείμενα πάνω στον απύθμενο μουσαμά του. Είναι, από όσο θυμάμαι, η πρώτη φορά στη

Επέστρεψαν δριμύτερες οι αϋπνίες, κι επειδή πολύ με χαλάνε -μια και δε μου επιτρέπουν να γράψω- αποφάσισα να επισπεύσω το μέλλον μου. Έτσι, από αύριο κιόλας, βάζω μπρος με τα σχέδια για τη μετακόμισή μου στο χωριό. Θα ήθελα να κλείσω το σημείωμα εδώ, αλλά είναι κρίμα να μη

Επιστροφή στο χθες μου. Απόσπασμα από μια νουβέλα που έγραψα δέκα χρόνια πριν με τίτλο Το Λάθος Πάθος: Ίσως ποτέ να μην κατάλαβες, το πόσο πόνεσα για σένα, όταν το σώμα σου ήταν ακόμη εδώ. Τώρα, έχω απομείνει μοναχός με την ψυχή σου, και οι αναμνήσεις μου, σαν το νερό τρ

Ολοζώντανες είναι οι εικόνες απ’ το χθες, κι ας μοιάζουν τώρα παρμένες από κάποια άλλη, από μια απόμακρη ζωή. Εικόνες του πόνου και της χαράς, της απογοήτευσης και της απροσκάλεστης, μα ευπρόσδεκτης ελπίδας. Κάθεται στην αυλή μιας μπυραρίας στην Τσιανγκ Μάι και κλαίει με λ

In poetry the intellectual must be fused with the sensuous to bring out gratifying meanings. A deep, inner music is the soul of poetry with emotion being the heart of any poem! Truly fine poetry must be read aloud. A good poem does not allow itself to be read in a low voice

[μεράκι, το] φροντίδα, δεξιοτεχνία, γνήσιο ενδιαφέρον (Πάπυρος - Larousse) Μέτριος ορισμός. Άμα πεις και για μεταφράσεις, ακόμα χειρότερα. Στα αγγλικά: appetite, craving, desire, hunger, lust, yearning - not even close, imho. Την έννοια όμως την ξέρεις, τη νιώθεις. Κι ας μ

Παράξενη ζωή. Παραξενα πλάσματα. Παράξενες καταστάσεις. Προχωράμε Σπάμε Πέφτουμε Σηκωνόμαστε Τσαλαπαταμε Τρεκλίζουμε Παίζουμε στο γρασίδι Βουτάμε στον βούρκο Κλαίμε γελάμε Θυμωνουμε τσακωνομαστε Αναπολουμε Λησμονουμε Μετανιώνουμε. Αλλα ελπίζουμε άλλα έχουμε

Κορμιά Ανάσες Παιχνίδια Αγγίγματα ΕλπίδεςΘραύσματα ΌνειραΦως Ήλιος ΧάδιΣκοτάδι ΖωήΘάλασσα Νότες Αντοχή Ανοχή Επιβίωση ... Δραματική. Ότι θυμάμαι εκείνο με ξεχνά Το χέρι σου λίγο πριν με αγγίξει γίνεται σπινθήρες και φαντάσματα Τα χείλη σου λίγο πριν μαζί μου ενωθούν γίνο

Ο γάμος σαν μυστήριο της εκκλησίας σημαίνει έναν τρόπο σχέσης με τον Θεό που υπερβαίνει κοινωνικά σχήματα οικογένειας και τεκνοποίησης. Αυτό μπορεί να ακούγεται παράδοξο, επειδή έως πρόσφατα η Εκκλησία έχει δεχτεί να λειτουργήσει ως εντολοδόχος του κράτους, εκτελώντας προν

Εσύ πονάς, επειδή δε σε γαμάει. Εσύ πονάς, διότι τα χέρια αντί να ψαχουλεύουν πάνω σου, μέσα σου, έρωτα απέραντο, γίνονται μαστίγια κι αφήνουν λεκέδες. Εσύ πονάς, γιατί ξέρεις αλλά δεν μπορείς να μιλήσεις. Ξέρεις όμως! Εσύ πάλι πονάς, επειδή δε σ’αγαπάει πια και στο δείχνει

Αυτό είναι το πρώτο διήγημα που έχω γράψει. Πρόκειται για μια ιστορία δώδεκα χρόνων, την οποία είχα κάποτε εκδώσει μαζί με δύο άλλα κομμάτια σ ένα βιβλιαράκι στην Κύπρο. Σ αυτή, τη νέα, και ελπίζω βελτιωμένη της εκδοχή, επαναφέρω το αρχικό "τέλος", αφού τα χρόνια πέρασαν

Κανείς ποτέ δεν θα καταλάβει. Ποτέ και κανείς. Ποτέ κανείς. Είμαι καπου αλλου απο τα συνηθισμένα. Σε μια ξένη γη σε εναν τόπο ξένο. Στην Αθήνα ένιωθα ξένη απο τους ανθρώπους. Εδώ νιώθω ξένη απο τη ζωή μου. Απο τη ζωή που ονειρευομουν κι απο τη ζωή που θα ήθελα. Δεν μπορ

[μεράκι, το] φροντίδα, δεξιοτεχνία, γνήσιο ενδιαφέρον (Πάπυρος - Larousse) Μέτριος ορισμός. Άμα πεις και για μεταφράσεις, ακόμα χειρότερα. Στα αγγλικά: appetite, craving, desire, hunger, lust, yearning - not even close, imho. Την έννοια όμως την ξέρεις, τη νιώθεις. Κι ας μ

σε… 53 λεπτά demon April 17th, 2008 Είχαμε επέτειο σήμερα. Για την ακρίβεια ακόμη έχουμε… Είναι 23:07 τώρα, οπότε για τα επόμενα 53 λεπτά μπορείς να μας ευχηθείς, να χαμογελάσεις φαρδιά και, έστω, για το τρυφερό, ανόητο και παιχνιδιάρικο του πράγματος, να πεις δυνατά πόσο

Άνοιξα τις σχισμές μου να μπει μπόλικο οξυγόνο μέσα. Κοιτούσα συνεχώς τριγύρω, πάνω από το κεφάλι μου… Χρώματα πολλά, άψογα ανακατεμένα. Χρώματα που άφηναν χώρο το ένα στ’άλλο. Χρώματα που φυσούσαν, που έγραφαν στον ουρανό, που σχεδίαζαν, που ονειρεύονταν. Χρώματα γης μα κα

Η χθεσινή ημέρα ήταν η καλύτερή του. Του Αγίου Βαλεντίνου. Εδώ και χρόνια ήταν η καλύτερή του. Εδώ και εφτά χρόνια για να είμαστε ακριβείς. Όχι, δεν ήταν ερωτευμένος, απλά είχε ένα πάθος. Αγαπούσε την αγάπη, ακριβώς όπως εκείνος ο αλήτης του ντάρμα, ο Κέρουακ. Κάθε φορά, λ

Ερωτοχτυπημένε μου αναγνώστη, χρόνια σου πολλά… Σήμερα είναι η μέρα σου…. Ξυπνάς το πρωί, και κόβεις από το ημερολόγιο το χαρτάκι που λέει “13th February”… Από πίσω γράφει το γνωστό σουρεαλιστικό δίστιχο…. Διαβάζεις αργά, για να εμπεδώσεις το μεγαλείο της ποιητικής αρμονί

In poetry the intellectual must be fused with the sensuous to bring out gratifying meanings. A deep, inner music is the soul of poetry with emotion being the heart of any poem! Truly fine poetry must be read aloud. A good poem does not allow itself to be read in a low voice

«Θα μπορούσα να φτάσω μέχρι το φόνο για σένα,» της είπε κάποτε, πριν χρόνια πολλά, μα εκείνη δεν τον πίστεψε. Από τότε έζησαν κι οι δυο τους πολλά, πολλά αλλά χώρια, μέχρι που τη συνάντησε μια μέρα τυχαία στο δρόμο μετά από δέκα τόσα χρόνια μοναξιάς, και η ζωή του πήρε μι

Καποιος είπε ότι ο έρωτας είναι πανεμορφος, γιατί ειναι η μεγαλύτερη ανατροπη στη ζωή. Ακριβώς. Αυτή είναι η μαγεία. Να έχεις ενα τέλειο αυτοκίνητο στην κορφή του βουνού. Και μια ωραία μέρα να ερωτευτεις καποιον που βρίσκεται κάτω στην ακτή. Να τον ερωτευτεις τρελά.

Σωπαίνουν οι στιγμές μου, γύρω από ένα σώμα που πάλλεται, που ψάχνοντας αγωνιωδώς της λήθης την μικρή διαύγεια, εκτενώς αναλλώνεται σε εφήμερες απολαύσεις και ένα πνεύμα ανώριμο εθελοτυφλεί ασθμαίνοντας γύρω από αυταπάτες και σιωπές που κρατούν σφαλιστές τις αιχμές ενός

Πηγή: galerieslunamoon.free.fr Ήμουνα πάνω σου όλο το απόγευμα. Ασίγαστη ανάγκη. Αξέχαστη ικανοποίηση. Πάνω στη μηχανή, πλαγιασμένοι και οι δυο, σχεδόν γλείφοντας την άσφαλτο στις στροφές του Καρέα. Περνώντας μέσα από τον αέρα, με τα κράνη σφιχτά στα κρανία. Η ζελατίνα κατε

Η blogosfaira μου ένα μήνα μετά. Ίσως ακουστεί κάπως εγωιστικό ή αφελές, αλλά κλείνω έναν ιντερνετικό μήνα ζωής και παρουσίας και θέλω να μου ευχηθώ και γραπτώς “Χρόνια πολλά”. Ε, αφού το ξεκίνησα που το ξεκίνησα αυτό το “παιχνίδι” ας το κάνω σωστά τουλάχιστον. Άλλωστε επί

Αφορμή για τις σκέψεις που ακολουθούν είναι ένα post στο scienceandcoffee με τίτλο LUCY in the SKY with DIAMONDS καθώς και το σχόλιο στο συγκεκριμένο ποστ, του Biologou, που ευχαρίστως θα το ονόμαζα «ωδή στα πάθη» Εδώ θα παραθέσω μόνο έναν προβληματισμό που θέτει η phd και