Μετά τις έντονες συστάσεις του αγαπημένου μου Spy, αποφασίζω να συντάξω με σαφή αλλά όσο γίνεται πιο λιτό τρόπο τις εντυπώσεις από την επίσκεψη στις Βρυξέλλες. Όσα θα αναφερθούν άλλωστε είναι πολύ πιθανό να αποτελούν αδιάφορες παρατηρήσεις για αρκετούς επισκέπτες του bl

Ειδοποίηση: Όσοι ακολουθήσατε τον σύνδεσμο http://vouts.blogspot.com ΔΕΝ είστε σε λάθος μέρος.- -------- Δεν είχα σκοπό να αναρτήσω άλλο post μέχρι την στιγμή της επιστροφής από τις Βρυξέλλες, αλλά είναι αδύνατο (και ανεπίτρεπτο τελικά -θα έλεγα- για μένα ως blogger) ν

"Εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Σοσιαλιστικής Ομάδας" Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο Όπως διαβάζετε στο meta-blogging side bar του blog μου (θα αναρτήσω το e-mail σε post παλαιότερης ημερομηνίας ώστε να υπάρχει η δυνατότητα link και άρα ενημέρωσης), προσκλήθηκα από τους «ευρωβουλευ

/* Η εικόνα εκλάπη από το post του Αναμοχλευτή για τον Balthazar Klossowski de Rola */ Είχα δημοσιεύσει στο .exe μου την πρόθεση να αναρτήσω ένα post για την Θεωρία Παιγνίων. Η πρόθεση να συντάξω ένα κείμενο για αυτή την Θεωρία ελκόταν από την διάθεση να ανακαλύψω – συ

Μου αρέσει να διαβάζω. Τώρα που το σκέφτομαι, τα βιβλία ήταν πάντα στη ζωή μου όχι απλώς μία απαρέγκλιτη επιλογή συντροφιάς αλλά και εμμονική εναλλακτική προσέγγισης των άλλων προς εμένα. Στα χρόνια του «δημοτικού» Οι Πολυάννες, Οι Μικροί Κύριοι και Οι Μικρές Κυρίες (μη

Will you please (do not) communicate with me , honey? Re-dated: Τώρα που δεν είναι around ο tutor μπορώ να ποστάρω κανονικά Στο podcast είχα προειδοποιήσει. "Θα μιλήσω για τις διαδικτυακές συνομιλίες" Οι αποφάσεις όμως - περισσότερο από όλες τις νοητικές λειτουργίες-

Υπαίτιοι του post με σειρά επιρροής καταδεικνύονται οι ακόλουθοι blog-αρισμένοι: Ο γλυκύτατος μου (ξινός σε σημείο χαρακτηρισμού σπεσιαλιτέ της diVa’s – βλ. “μαμά έκανα ένα λεμονάτο σκέτο sotirisk!”) Sotirisk με το φυτιλάκι της αναφοράς των αιωνίων φοιτητών Ο σουρεαλ

(Δηλώνω το φανταστικό του διαλόγου για να μην ανησυχήσετε από τώρα ) -Λοιπόν κύριε Φρόιντ; -Λοιπόν Μις Ντίβα; -Ας μιλήσουμε Γοητευτικός,, τακτοποιημένος ως σύζυγος, με κοιτούσε στα μάτια .. -Ελπίζω να μη βαρεθείτε Ήταν σαν να μου έλεγε ακριβώς το αντίθετο. «Ελπίζω να

Μπήκε στο σπίτι κοιτάζοντας με δυσθυμία. Σαν να το απέρριπτε συγκριτικά με το παλιό κι ας ήξερε πως μάλλον το αντίθετο θα έπρεπε να συμβαίνει. Πήρε ύφος αδιάφορα συγκεντρωμένο. Ανοίκειο με το μινιμαλιστικό εσωτερικό. -Τι κατάλαβες τώρα; -[…] -Να πούμε κάτι χαρούμενο;