Χαρά Λύπη Πίκρα Γλύκα Ευτυχία Δυστυχία Όλα είναι πλεγμένα κι όλα συναποτελουν την περίφημη "Ζωή". Εκεί κολλάνε κι οι καυτές κόκκινες πιπεριές. Γιατί όσο ελκυστικές και νόστιμες κι αν φαίνονται, τις δαγκώνεις και σου καίνε τον ουρανίσκο και νιώθεις σαν τον τύπο στο τσίρκ

City Life...Και νεύρα νεύρα νεύρα! Η εβδομάδα που πέρασε ηταν ιδιαίτερα νευραλγικη έχω να πω. Πέρα απο τη νευρωση στομαχου που ακομα με ταλαιπωρει, ο γιατρός που με εξετασε στα επείγοντα έπαθε εμμονή μαζί μου (ντοινγκ!) με αποτελεσμα να με βιασει τοσο πολυ συναισθηματικ

Παράξενη ζωή. Παραξενα πλάσματα. Παράξενες καταστάσεις. Προχωράμε Σπάμε Πέφτουμε Σηκωνόμαστε Τσαλαπαταμε Τρεκλίζουμε Παίζουμε στο γρασίδι Βουτάμε στον βούρκο Κλαίμε γελάμε Θυμωνουμε τσακωνομαστε Αναπολουμε Λησμονουμε Μετανιώνουμε. Αλλα ελπίζουμε άλλα έχουμε

Βλέπω τα πάντα να κινούνται. Να μεταβάλλονται, να αλλάζουν. Στο σύνταγμα στολίσανε την πλατεια.. Απέναντι άνοιξε το Public - μαπα ειναι btw πλαίσιο και πάλι πλαίσιο Ο Καρβέλας έβγαλε καινούρια τραγούδια εχουμε θρησκεια κι οχι νοσοκομεια -τον πάω αλλα τον θεωρώ λίγο δήθεν-

Έχουμε κουραστεί. Απο την αποσταση απο τα προβληματα που προκυπτουν απ όλα. Αλλα αγαπιομαστε γαμωτο..το ακουω στην φωνη σου δεν νομιζω να εχω π ε σ ε ι τοσο ε ξ ω!!! Σε τετοια θεματα ευτυχως ή δυστυχως ποτε δεν επεσα εξω... Κατι μεσα μου παντα μου φωναζε οτι κατι παει στραβ

Eχετε δει τη Maserati Gran Turismo..? Έρωτας με την πρώτη ματιά!!! Γουστάρω 2: Το δειλό περπατημα μου στα δαιδαλώδη σοκάκια της δημοσιογραφίας..θα τα καταφερω γιατι ειναι κατι που αγαπω!!! Μου λείπει: Έχασα πολλές φιλίες αυτή τη χρονιά..πάρα πολλές..αλλα δεν έχω τη δυναμη ν

"Κοιμάσαι. Κοιμάσαι ακόμα. Είναι μεσημέρι. Σε κοιτάζω ξαπλωμένη στον ήλιο στην ακρογυαλιά. Εγώ κι εσύ μόνοι σαυτό το σπίτι, σαυτή την παραλία. Ανέβηκα σπίτι να σου φτιάξω καφέ. Υστερα θαρθω να σε ξυπνήσω. Κοιτάζω τον πίνακα σου με τα κύματα που σκάνε, κι αισθάνομαι πως κάτι

Πού να σαι τώρα πού γυρνάς; Ποιο κύμα σε παίρνει; Ποιο όνειρο τσαλαπατάς; Και ποιο σ’ανασταίνει; Ποιος δρόμος σε κρατάει μακρυά Από το ταξίδι; Ποιος έρωτας σε λαχταράει Ντυμένος σαν φίδι; Ποια λόγια ανάβουνε ξανά Τις σκόρπιες σου στάχτες; Ποια ψεύτικα μοιραία «Θα» Και

Όλοι αναζητούν αυτό το κάτι. Μας πλαθει η κοινωνία έτσι, ή τα κύτταρα μας φύσει είναι λειψά..? Who knows..? Αναρωτιέσαι πολλές φορές τι διαφορετικό έχεις εσύ απο όλους τους προηγούμενους. Και ζηλεύεις. Και μουτρώνεις. Και φοβάσαι. Κι εγώ ζηλεύω. Το καταλαβαίνω. Ζηλεύω καθε

Cold Bitch.Η φιλοσοφια μιας ολοκληρης ζωης..!Μια επιφανεια σκληρη και τραχια,τρελη και σαρκαστικη,ομορφη και θανατηφορα,μια ορχιδεα τοσο τρελα ερωτευμενη με τον εαυτο της,που προκαλει τον παγωμενο κοσμο...μα ποιος θα κοιταξει κατω απο την επιφανεια...?

Μαρέσει να είμαι πρόστυχη και σαρέσει να είσαι τρυφερός. Μαγάπησες μέσα σε ενα λευκό φόρεμα. Εγω σαγάπησα γυμνό μέσα στην ομίχλη. Στον βάλτο μου δεν θα βρεις βατραχάκια αλλα αρχίδια. Στη σειρά κατα μέγεθος. Μου είπες οτι έχεις την υπομονή να ξεσκονίσουμε μαζί αυτον τον βάλ

Κι ανάμεσα μας μια απέραντη θάλασσα. Θάλασσα απο δάκρυα και αποξηραμένα τριαντάφυλλα. Θάλασσα απο κράτη και διαβατήρια και αεροπλάνα. Θάλασσα απο στιγμές που γίναμε ένα. Θάλασσα απο στιγμές που πραγματώνονται χωρίς να είμαστε ένα. Δεν είναι απαραίτητο να είμαστε ένα για να

Νόμιζα ότι μέσα απο τους τσακωμούς, τις αρρώστιες και τις στενοχωριες πηγάζει η φθορά και η διάλυση. Τώρα συνειδητοποιώ ότι μερικές φορές πηγάζει η δυναμη απο εκεί. Η δυναμη του να ξεδιπλώνεις τις σκέψεις σου και τα συναισθηματά σου με κάθε ειλικρίνεια. Η δύναμη του να

Στο εχω πει, θελω να διαλυσουμε αυτον τον κοσμο και να τον ξαναχτισουμε απο την αρχη. Σε λατρευω, εισαι η ζωη μου η ψυχη μου το φως μου τα παντα ολα εσυ. Εισαι ο ηλιος μου κι εγω μια γη που γυριζει γυρω σου ατελευτητα Μια διψασμενη γη που ποθει να ρουφηξει αχορταγα το νερο

Αισθανομαι πολυ κουρασμενη. Λογω της αντιβιωσης, λογω της ζεστης, πραγματικα δεν ξερω. Ευτυχως εχω ιατρικη αδεια και δεν εχω δουλεια, ειδαλλως θα ειχα διαλυθει. Εχω να δωσω 20 μαθηματα στη σχολη κι εχω αγχωθει αρκετα, πρεπει να ξεκινησω το διαβασμα. Εχω και τα γερμανικα πο

Με τα μάτια ανοιχτά Να ταξιδεύω σε τόπους αλλόκοτους και σκοτεινούς Η κολόνια σου να χαιδεύει τη σκέψη μου Κι η σκέψη μου να κλειδώνει στο μυαλό σου Να μου κρατάς το χέρι απαλά γιατι σπάει εύκολα Να μου φιλάς τα μαλλιά γιατι ματώνουν εύκολα Να τυλίξεις την καρδιά μου με ζου

Cold Bitch.Η φιλοσοφια μιας ολοκληρης ζωης..!Μια επιφανεια σκληρη και τραχια,τρελη και σαρκαστικη,ομορφη και θανατηφορα,μια ορχιδεα τοσο τρελα ερωτευμενη με τον εαυτο της,που προκαλει τον παγωμενο κοσμο...μα ποιος θα κοιταξει κατω απο την επιφανεια...?

Πήρα το μετρό απο τον Κεραμικό. Κατεβηκα Συνταγμα. Πήρα την γραμμή για Άγιο Δημήτριο. Πήγα να κάτσω. Και τραβήχτηκα. Πίσω. Μια κοπέλα αδύνατη κι ευθραστη έτρεμε στο κάθισμα. Ένας άνδρας γονατιστός στα ποδια της και γυμνός. Μου πήρε ώρα να συνειδητοποιήσω ότι την είχ

Open hearted as a heart can be Cause we all a ruin like broken leaves I give you me in oceans of tears up to my knees Stitched together like pants and sleeves I carry this carapace worn thin by he and she Danced to dust and dusk and Strung along the highway I found my way

Θυμάμαι που του Χάρη (=αν κι ο χρονος θα δειξει..ένας απο τους καλυτερους μου φιλους) του άρεσε το κελαρυστό γέλιο μου. Κρυστάλλινο και καθαρό. Ελαφρώς μουσικό. Συνειδητοποίησα οτι το έχω ξεχάσει. Ολοι μου λένε να γελάω λιγότερο, γιατι φαίνομαι αφελής ενω δεν είμαι. Γελάω π

Είναι μερικές μέρες που δεν μπορώ να κινηθώ. Που το μετρό με τους αγνωστους με πνίγει. Με αγνώστους που δεν περιμένουν να κατεβεις για να ανεβουν. Εκει να σε τσαλαπατήσουν για να σε κάνουν σαν τα μούτρα τους. Τους ενοχλεί το χαμογελαστό σου υφάκι. Το καλοκαιρινό σου μπλουζ

Η φυγή μπορεί να σε απελευθερώσει στον υπερθετικό βαθμό. Μόνο η φυγή. Η επιγνωση ότι θα αφήσεις τα πάντα πίσω... Τα πάντα...! Θα ξεχάσω την κατηφόρα που κατεβαίναμε με τη νίκη κουτσομπολεύοντας όταν τελειώναμε το σχολείο. Θα ξεχάσω τις πατατες στο χέρι και το window-shop

“Ο Κόκκορας που λαλεί στο σκοτάδι” Published May 6th, 2007 Ο κόσμος που ονειρεύομαι , Φιλελευθερισμός , Τύπος, MME , Προσωπικά Στον “Πρίγκηπα Κροπότκιν”. Το Σάββατο, μετά από τη συνεδρίαση της Διοικούσας Επιτροπής, πήγαμε στο Protestival στο οποίο ως γνωστό συμμετείχαμ

Δεν θέλω να φοβάσαι μαζί μου. Είσαι κάτι παραπάνω απο ξεχωριστή. Είσαι η καρδιά μου.. Δεν θα τολμήσω ποτέ να σε πληγώσω.. Στα λόγια όλα ωραία είναι. Μπορεί να το κάνεις αθελά σου. Άλλωστε ο πραγματικός έρωτας πληγώνει. Όχι κάνεις λάθος. Ο πραγματικός έρωτας είναι να με

Τα μάτια σου σκίζουν τις νύχτες μου Και κουλουριάζομαι στο κρεβάτι μου και κρυώνω Παρόλο που ο Μάιος έχει φορέσει τα καλοκαιρινά του Λες να μην εμπιστεύομαι τους καλοκαιρινους ερωτες Αλλά τους ανοιξιάτικους Και γελάω Σου λέω να μην με εμπιστεύεσαι πολυ Γιατί είμαι αλαφροί