Πάρτε άλλη μια φωτογραφία που μου άρεσε (δε ξέρω πως τα καταφέρνω αλλά κάποιες βγαίνουν νομίζω όμορφες). Στο βάθος η Γκιώνα, όπως φαίνεται απο την Οίτη, απο σημερινή βόλτα στο χωριό Πυρά, σκαρφαλομένο στα 1150 μέτρα. Αν σας άρεσε αυτό το θέμα τότε ίσως σας ενδιαφέρουν κα

ΟΧΙ ΜΕΤΑΛΛΕΙΑ ΣΤΗΝ ΟΙΤΗ Η ΟΙΤΗ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ «ΓΚΙΩΝΑ» http://www.e-ecology.gr "Για όλους εμάς η Οίτη είναι το βουνό των λουλουδιών με τη μεγαλύτερη βιοποικιλότητα, το βουνό με τα πλούσια νερά, με τα περισσότερα και ομορφότερα φαράγγια της Ελλάδας, τις ιαματικές πηγ

Τον τελευταίο καιρό μεταλλευτική εταιρεία προσπαθεί να επεκτείνει τις δραστηριότητές της στην Οίτη, σε δάση και δασικές εκτάσεις, δημόσιες και ιδιωτικές, ακόμα και μέσα στον Εθνικό Δρυμό, σε προστατευόμενες περιοχές από το ΝΑΤURA 2000 και Ευρωπαϊκές Οδηγίες για την προστα

Για τα μεταλλεία στην Οίτη Δεν γνωρίζω αρκετά για την υπόθεση και δεν είμαι a priori εναντίον των μεταλλείων και των υπολοίπων επενδύσεων. Αν κρίνω όμως από το σύνθημα Η ΟΙΤΗ ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΓΚΙΩΝΑ τότε τα πράγματα πρέπει να είναι πολύ ανησυχητικά για το καταπράσινο βουνό τ

ΟΙ ΠΡΩΤΕΣ 1000 ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ ΕΙΝΑΙ ΓΕΓΟΝΟΣ!! ΟΧΙ ΜΕΤΑΛΛΕΙΑ ΣΤΗΝ ΟΙΤΗ!! Η ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΥΠΟΓΡΑΦΩΝ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ! Μέσα σε επτά (7) ημέρες χίλιοι (1000) φίλοι της Οίτης από την Ελλάδα και το εξωτερικό ανταποκρίθηκαν και υπέγραψαν στο http://www.gopetition.com/onlin

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΩΝ ΦΟΡΕΩΝ ΓΙΑ ΣΥΛΛΟΓΗ ΥΠΟΓΡΑΦΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΙΤΗ Οι εποχές που η εγκατάσταση μεταλλείων γινόταν για λόγους “δημοσίου συμφέροντος” και η μεταλλευτική εταιρεία δέσμευε την περιοχή, και μαζί δέσμευε τις τύχες των κατοίκων της, πέρασαν ανεπιστρεπτί. Δεν μπορούμε να μεί

Στα βήματα του Γαργαληστή κινείται η νέα δουλειά του Δημήτρη Μπασλάμ, όντας ένα ακόμα μελοποιημένο παραμύθι... Ήρωας εδώ είναι ένας καλοφαγάς και μέγας σεφ λαγός, ο Αγησίλαγος, ο οποίος μπλέκει σε διάφορες διασκεδαστικές φαγητοπεριπέτειες, με αφορμή ένα επεισόδιο μαγουλάδων

..χτες έφυγα το πρωί και γύρισα το βράδυ, αφού πέρασα μια εξαίσια μέρα γεμάτη εκπλήξεις, με ντομάτες από σπόρους ντόπιους, που τη γεύση τους νοσταλγούσα πάνω από 25 χρόνια, σε ένα ξάγναντο που ήταν ερημιά στη μέση του πουθενά και τώρα ετοιμάζεται να γίνει τόπος συνάντησης