(Πηγή εικόνας: giverny-impression.com) Δεν έχω κέφι σήμερα. Η ψυχή μου μεταμορφώθηκε σε κοιμισμένο νούφαρο και ξάπλωσε πάνω σε φυσαλίδες γυάλινες. Ταξίδεψε τόσο μακριά από μένα. Ετοιμαζόμαστε με τον άντρα για την τελευταία, μεγάλη μας μετακόμιση. Αυτής της σεζόν, τουλάχιστο

Τι απαίσια μέρα… Χειμωνιάτικη τελείως. Ούτε καν φθινοπωρινή. Κι εγώ, κλασικά εικονογραφημένα, έξω. Πάνω στη μηχανή. Στα φώτα της Αττικής, του The Mall, της Ηλιούπολης, του Βύρωνα. Πήγα παντού. Πήγα και σήμερα. Ανώμαλη πρέπει να είμαι. Κάπου στην Κηφισίας είδα και την πορεία

Ναι, μπορούμε να προκαλέσουμε πράγματα γύρω μας. Υπάρχουν άνθρωποι που είναι γεννημένοι μάγοι, κι άλλοι που είναι μάντεις. Άνθρωποι που είναι ξωτικά, κι άλλοι που υπάρχουν ως νεράιδες, σε αυτή τη διάσταση. Υπάρχουν και οι δαίμονες, αλλά και οι Θάνατοι. Από νωρίς πίστεψα πως

Αγγίζω την τραχιά σου παλάμη και περνάω τα δάχτυλά μου μέσα από τα δικά σου, όπως κάνεις εσύ όταν μου ξεμπλέκεις τα μαλλιά από το αγέρι. Ένα-ένα τα δάχτυλα κουμπώνουν στη σωστή θέση. Και γλυκά σφίγγουν το δέρμα σου. Το μάτι μου τυλίγει το αριστερό σου μάγουλο με απίστευτη τ