Κάποτε εμείς οι άνθρωποι είμαστε πολλά άκυροι. Σήμερα την ώρα που έβλεπα τηλεόραση, νομίζω ήταν άλμα επί κοντό στο ΡΙΚ2, εν ξέρω πως τα κατάφερα, αλλά έππεσεν μου το τηλεχειριστήριο (πολλά ι,η,ει τζαι ίντα ξέρω ίντα ξέρω!) πάνω στο πόδι μου. Στο πόδι εννοώ λλίο πιο μέσα π

Ξέρεις τι φοβάμαι? Φοβάμαι να γράψω αυτά που σκέφτομαι. Φοβάμαι και να τα πω. Φοβάμαι να μου πεις εσύ, αυτό που ήδη ξέρω. Φοβάμαι τις αποφάσεις που περιμένουν να παρθούν και δεν σταματάνε να χτυπάνε τις πόρτες του μυαλού μου, τις πιο άκυρες, τις πιο ακατάλληλες ώρες. Φοβάμα

Είχε περάσει κάμποσες φορές από το μυαλό της αυτό το ταξίδι, μα πάντοτε το ανέβαλε. Δεν ένιωθε πως είχε έρθει ακόμα η ώρα να γνωρίσει την Θεσσαλονίκη. Γιατί ο κάθε τόπος, έχει τις δικές του ανάσες, τις δικές του ιστορίες και αναμνήσεις και πρέπει να τον σέβεσαι. Πρέπει ν

Χτύπησε πάλι το τηλέφωνο. Στο άκυρο πάλι. Στο πουθενά πλάι εγώ. Και απάντησα. Και πάλι σε άκουγα στην γραμμή... την ανάσα σου βασικά, γιατί δεν έχεις πια κάτι να πεις... Ήρθε και το μετά, μετά που χάθηκα στο σκοτάδι... Ζήσαμε... μπορεί τα πάντα. Μπορεί και τίποτα... Πιο πιθ

Χθες ταξίδευα πάλι.... Και ταξίδι δίχως θάλασσα δεν νοείται. Με την ανάσα της στα πνευμόνια μου, περπάτησα μέσα της. Ανάμεσα στην άμμο και τα βράχια... βούτηξα και άνοιξα τα μάτια...σχεδόν άγγιξα το βυθό της. Είναι τα πρώτα μπάνια και η ανάσα μου, δεν βαστάει για πολύ..

Θα ήθελα να μιλήσουμε... Κάποια στιγμή... όποτε μπορέσεις δηλαδή. Όχι... όχι δεν είναι και επείγον. Όχι μην ανησυχείς. Όλα good! Βασικά... βασικά καλησπέρα σας... φλασιές... όταν θες να πεις και για τα δυο. Και κάτι αστείο και κάτι που δεν σηκώνει αστεία... Βασικά καλησπέρ

Πάει ένας ολόκληρος χρόνος από τότε που χώρισε με τον Βασίλη. Πότε πέρασε, ούτε η ίδια δεν κατάλαβε... Πριν κάνα μήνα, γνώρισε τον Παντελή. Την έκανε να γελάει. Έτσι απλά και αυτό μόνο. Θεώρησε πως ήταν καιρός να προχωρήσει.. Με τον Βασίλη ήταν μαζί από παιδιά. Σκανταλιές

Είμαι λιγουλάκι off αυτές τις μέρες... Λίγο η δουλειά, λίγο η ζέστη, ευτυχώς σήμερα δρόσισε... Στο σπίτι, το pc ανέπτυξε πρωτοβουλία και πλέον με ενημέρωσε ότι είναι σε διακοπές... Επέστρεψα στα κλασσικά λοιπόν. Χαρτί και μολύβι... Δεν έχω προλάβει να τα "αντιγράψω"... δεν

Κλαίω, πως αλλιώς, αφού αγαπιούνται οι άνθρωποι κλαίω για τα χρόνια που έρχονται χωρίς εμάς και τραγουδάω για τα αλλά που πέρασαν, εάν είναι αλήθεια. Για τα "πίστεψέ με" και τα "μη." Μια στον αέρα μια στη μουσική, εάν αυτά είναι αλήθεια τραγουδάω κλαίω για το σώμα πού άγγι

Βρήκα την λύση....είναι πολύ εύκολο να κρατάς μούτρα τελικά! Από δω και πέρα όταν κάτι με ενοχλεί, δεν θα το συζητάω... Θα περιμένω να μυρίσεις τα νύχια σου. Θα σου μιλάω τυπικά τελείως και όταν με ρωτάς τι συμβαίνει, θα χαμογελάω και θα λέω "Τίποτα μωρό μου!" , ενώ παρ

Πόσους αγάπησες? Αλήθεια πες. Δεν έχεις πρόσωπο εδώ... δεν έχει κάτι να φοβάσαι τούτος ο κόσμος... όχι εμένα, όχι κανέναν άλλο... μπορείς να πεις αλήθεια? Σε σένα λέω, μπορείς να πεις αλήθεια? Στον εαυτό σου, όχι σε μένα... Γιατί, όταν συναντάμε το "ιδανικό" , προ

Γέλα ... σε παρακαλώ , γέλα μου... Ψυγείο έγινε ο κόσμος. Πέτρα μεγάλη και βουλιάζει.. Δεν θα φύγω.. μην φοβάσαι Μάθε μόνο πως κατάληξη καλή και για τους δύο είναι αδύνατο να υπάρξει. Αφήσαμε να περάσεις ο καιρός. Ξεχνάω μα δεν το θέλω... Θυμάσαι μα δεν το θες... Αναστεν

Χθες το σπίτι μύριζε σοκολάτα.... πολύ σοκολάτα!!! Φτιάξαμε σουφλέ σοκολάτας με την Π.. ανάψαμε κεριά, στρογκυλοκαθήσαμε στο καναπέ και τα τσακίσαμε... Μετά, ταινία αισθηματικού περιεχομένου και κλάμα... Φλασιές από τα ξένοιαστα χρόνια, τα μικρά (μηδαμινά θα έλεγα) προβλ

Υπάρχουν οι "ταξιδευτές"... Άνθρωποι που περιπλανιούνται από το ένα σώμα στο άλλο... Άνθρωποι με διψασμένες αισθήσεις... Θα τους καταλάβεις από τον τρόπο που σε αγγίζουν με το βλέμμα.. από τον τρόπο που ανατριχιάζουν το κορμί... μουδιάζουν το μυαλό... Εθίζεσαι στον ερ

Να ζεις, να αγαπάς και να μαθαίνεις... Κλεμμένη φράση από κάποιον με περίεργο επίθετο... Να ζεις... Πόσες παραμέτρους έχει αυτό.. Πως να ζω?? Πως να αναπνέω?? Ακόμα και όταν το κάνω, βάζω μέσα μου βρωμιά και προσπαθώ να μείνω καθαρή... θα τα καταφέρω??? Να αγαπάς... Αγα

Το χεις νιώσει, έτσι? Να έχεις ανάγκη κάποιον να τυλίξει το σώμα σου με το δικό του.... Κάποιον να σου χαϊδέψει τα μαλλιά Να σου πει ότι όλα θα πάνε καλά... Κάποιον να μυρίζεις το δέρμα του... Να σε κρατάει σαν μωρό... Να μην φοβάσαι.. Να μην είσαι μόνη... Τι δώρο... η συ

Ίσως ακούγετε λιγάκι κίνκι αλλά φαντάσου αυτό please!! Είσαι γυμνός μέσα στο κρύο.Το κρύο συμβολίζει την ζωή σου που τελευταία δεν της λείπουν τα προβλήματα. Στα πόδια έχεις αλυσίδες.Η μια σε δένει με το παρόν και η άλλη με το μέλλον. Και εκεί που έχεις απελπιστεί τελείως

Ελύτης Οδυσσέας - Εκείνο που δε γίνεται. Nα χε η νοσταλγία σώμα να το σπρώξω απ το παράθυρο έξω ! Nα τσακίσω εκείνο που δε γίνεται ! Κορίτσι που από το γυμνό σου στήθος σαν από σχεδία κάποτε μ έσωσε ο Θεός Και ψηλά πάνω απ τα τείχη με την ημισέληνο με πήγε μην κι απ

Μια παρεξήγηση ήταν. Δεν θέλαμε να πιέσουμε καταστάσεις και κάναμε κουβέντες μισές που άφηναν κενά απροσδιόριστα, παραπλανητικά Να μην σε πιέσω, να μην με πιέσεις.... τελευταία στιγμή το προλάβαμε... Μπήκε ο εγωισμός μπροστά και κάπου ξέχασες. Με μπέρδεψες με φιγούρες άλλε

Τα έχω μπερδέψει λίγο και λέω να αρχίσω πάλι τις ιστορίες... Λέω αυτή τη φορά να μιλήσω για τον Γιώργο και την Κλαίρη. Να κολλήσω την ουσία της με τους ρυθμούς μου και ότι φτιάξω, δεν έχει εγγύηση .... Η Κλαίρη έχει το παιδί της. Είχε τον γάμο της. Έχει το σπίτι της... λ

... και έφτιαξα. και περίμενα. πάλι. σταμάτησα τα πάντα. πάλι. Δεν πειράζει....χαίρομαι που σε είδα... χαίρομαι που μιλήσαμε και ας μην είπαμε τίποτα ουσιώδες... Μοιάζεις να καταλαβαίνεις σιγά σιγά το παρελθόν...ταυτίζεσαι όμως με αυτό και δεν πρέπει... Με έχεις μπερδέψ

Διάβασα και αναδημοσιεύω αυτό: Κλείστε την τηλεόραση! Για μια μέρα, έστω. Δείξτε τους την δύναμη του κοινού. Μην τους δώσετε άλλο το δικαίωμα της χειραγώγησής μας. Ζητάμε ανεξάρτητη και αντικειμενική πληροφόρηση, έγκαιρη, έγκυρη και σοβαρή ενημέρωση, χωρίς ροζ και κίτριν

Πιάνεις ένα χαρτί και ξεκινάς να ζωγραφίζεις γραμμές... ίσιες γραμμές.... παράλληλες.... Μοιάζουν να είναι παράλληλες αλλά κατα πόσο ισχύει αυτό? εννοώ... όσο κια αν τις βλέπεις ίσιες, δεν είναι! Με το χέρι τις ζωγράφισες... δεν μέτρησες με τον χάρακα το κενό μεταξύ τους!

Στα μπουζούκια τον γνώρισε... απέναντι τα τραπέζια τους, άφθονο το ποτό, φωτιά τα μάτια τους....βαρετή η παρέα των υπολοίπων... Σηκώθηκε να χορέψει το τραγούδι της... φίλος ο τραγουδιάρης καθώς ήταν, της άνοιξε σαμπάνια και εκείνος την έλουσε με λουλούδια ενώ ταυτόχρονα τ

....αλλιώς θα προσπεράσει! ok... την παλεύω δεν είναι αυτό... κάτι με χαλάει όμως... δεν μπορώ να το προσδιορίσω ρε γαμώτο. Από την άλλη ίσως και να κάνω λάθος... Δεν σκοπεύω να πιέσω κανέναν ούτε καν το εαυτό μου ... πάω για μια τελείως φλου κατάσταση, και μου το γυρνάς