Τίποτα δεν ανακάλυψα βασικά. Ίσως πως συνέχεια γράφω αυτοαναφορικά, και για σήμερα έχω να πω πως το λάπτοπ μου είναι για σέρβις εδώ και μια βδομάδα και με έχει πιάσει μια αντιπάθεια προς τα πάντα γιατί εγώ το αγαπώ πολύ το λάπτοπ μου, το λένε Ααρών και είναι σκατοεβραίος σ

Ο βλόγγερ Θρώγκος δεν ήξερε ότι αν βάλει κοκακόλα με ουίσκυ σε πλαστικό μπουκάλι και ταρακουνηθεί όλη μέρα μέσα σε παμβρώμικη τσάντα, κάποια στιγμή όταν πάει να το ανοίξει μπορεί να κάνει έκρηξη τύπου Μέντος, και πέρασε με κόκκινο. Ευτυχώς δεν αναφέρθησαν θύματα και υλικές

Εψές λοιπόν επήγα που λέτε στα εξωτικά Σπάτα: Παραλία των Σπατών, στο βάθος εξωγήινη ταμπέλα, via Wikipedia. Τα Σπάτα λοιπόν είναι μία κωμόπολις των Μεσογείων, εκτισμένη απάνω σε λόφον τινά, πλησίον του νέου Αερολιμένος Αθηνών ονόματι “Ελευθέριος Βενιζέλος”. Γύρω, δάση α

Σε όλη τη Φιλοσοφική Ημών Σχολή οι φιλολογίτσες τιτιβίζουν αδιάκοπα στους διαδρόμους, πίτσι-πίτσι, πίτσι-πίτσι. Σε όλη; Όχι! Γιατί σε μια γωνίτσα του τσιμεντένιου τέρατος ο Θρώγκος εκμεταλλεύεται τις νέες τεχνολογίες που προάγει το Ε.Κ.Π.Α. για να γράψει αυτό το ανούσιο πο

Η ρουτίνα είναι ένας κύκλος που γυρίζει. Περιέχει αυστηρώς ή περίπου αυστηρώς ορισμένα χρονικά περιθώρια για κάθε δραστηριότητα που μπορεί να εκτελέσει ένας άνθρωπος. Για μένα, συγκεκριμένα, η ρουτίνα δεν έχει τυχαία κυκλική δομή, αλλά αυτός ο κύκλος, ως άλλος τροχός, με δ

Ποιός θα το φανταζόταν πως μια απεργία της ΓΣΕΕ θα μπορούσε να είναι τόσο μαγική. Είναι 21.03 λοιπόν και βρίσκομαι στα όρια Αλσούπολης με Αγία Φιλοθέη Αμαρουσίου, στο μικρό παρκάκι της οδού Λαυρίου απ’ όπου περνούσε στα παλιά τα χρόνια ασθμαίνοντας ο Λαυρεωτικός Σιδηρόδρομ

Όταν μιλάν απέναντι η γνωστή οικογένεια με τους γνωστούς φίλους, αισθάνομαι μια απίστευτη πολιτική ζεστασιά, σαν να μιλάνε για το δικό μου κόμμα, το δικό μου χώρο, σαν να έχουν μαζευτεί γύρω από το τζάκι και να αναλύουν τη γενεαλογία μου. Ο Σταμάτης, η Νίκη, η Αριάδνη (ποπ

Η σχέση μου με τη λογική, τους συλλογισμούς, τα μαθηματικά και με την πιθανολογία ήταν πάντοτε κακή. Η λογική μου φαίνεται κάτι αυτονόητο, οι συλλογισμοί μου ήταν πάντα αυθαίρετοι, τα μαθηματικά μου φαίνονταν ανούσια και η πιθανολογία απλά κουράζει το μυαλό μου χωρίς να βγ

Αναρωτιέμαι γιατί έχω τόσο καιρό να κάνω καινούριο μπλογκ ποστ. Θα μπορούσε να έφταιγε η εξεταστική περίοδος που θα μπορούσε να μου απορροφά τον ελεύθερό μου χρόνο. Όχι. Θα μπορούσε να ήταν η σεπτεμβριάτικη καθήλωση στα μεταφορικά θρανία που απομυζεί κάθε είδους δημιουργικ

μείναμε στην Αθήνα. Λεν πως τον Αύγουστο δεν υπάρχουν νέα, και πόσο μάλλον τον δεκαπενταύγουστο. Διαφωνώ. Εγώ έχω νέα: παίξαμε μονόπολη με αυτή κι αυτή και μας κέρδισε όλους η πρώτη αγοράζοντας και χτίζοντας την σειρά Πραξιτέλους-Κοραή-Ομόνοια, και με μεγάλη κωλοφαρδία πέφ

Ο Ανεμιστήρ τους τελευταίους μήνες είναι ο πιο καλός μου φίλος, φυσάει απαλά τα βράδια και όταν κάθομαι στον υπολογιστή και όταν ξαπλώνω στο κρεβάτι, και φυσάει πιο δυνατα όταν έρχομαι λαχανιασμένος από τα μετρά τις συγκοινωνίες και τα ποδήλατα και θέλω τη δροσιά να μου εξ

είναι ένα τρένο, το 605, που σε γενικές γραμμές δεν είναι το πιο ευχάριστο τρένο ή το πιο καθαρό ή το πιο ήσυχο, απλά είναι αυτό το οποίο κάνει τη διαδρομή Αλεξανδρούπολη-Αθήνα κάθε βράδυ, με αφετηρία στις 15.22 και άφιξη στις 06.30. Σε γενικές γραμμές το προτιμούν αυτοί π

Κάπου έχω διαβάσει πως οι πολεοδόμοι του κέντρου των Αθηνών έφτιαξαν ένα νοητό τρίγωνο, το οποίο σχηματίζεται από τρεις πλατείες, την πλατεία Συντάγματος, την πλατεία Ομονοίας και μια τρίτη πλατεία εκεί όπου βρίσκεται η σημερινή Τεχνόπολη, η οποία όμως δεν κατασκευάστηκε π

Πάνω κάτω. Πάνω κάτω. Γελούσαμε. Το σκυλί. Χτες παρευρέθην σε ένα υπέροχο back to the 90’s party για τα γενέθλια μιας συμπαθέστατης φίλης φίλου, σε μια εξίσου υπέροχη ταράτσα ενός τερατώδους δήμου. Το ότι είμαι γεννηθείς 1989 φυσικά δε σημαίνει ότι έχω κάποια βιωματική ιδέ

Από τις πρώτες μου εμπειρίες με άτομα του “άλλου” φύλου, η Πανσέληνος (όπως εύστοχα παρατηρεί ο φίλος Δεοδόνος) με καταδιώκει και με τραβά σαν παλίρροια, σε σημείο που να την κυνηγάω μερικές φορές - ή τελοσπάντων να προσπαθώ να την εκμεταλλευτώ με κάθε τρόπο. Έχω καταλήξει

Αύριο είναι μια μέρα τομή για το εξάμηνό μου. Γιατί; (Βασικά το ξέρω ότι χέστηκαν όλοι αλλά συνεχίζω) -Φεύγω από την αγαπημένη μου Αθήνα, ήτοι: εγκαταλείπω τα πανέμορφα τρόλλεϊ, το ερκοντίσιον, το καινούριο δανεισμένο μου ποδήλατο, τα Εξάρχεια, τους φίλους μου (που σιγά σι

Αναρωτιέμαι αυτή τη στιγμή αν πρέπει να γράψω κάτι σύντομο και περιεκτικό ή κάτι εκτενές και σουρρεαλιστικό. Μαλλον τίποτα απ’ τα δύο. Θα μπορουσα να γραψω χωρις τονους. Αλλά κάτι τέτοιο είναι ενάντια στην αισθητική μου. Θα μπορουσα να γραψω ενα δακρυβρεχτο ποστ για την ελ

Κάθε 15 μέρες κοντοστέκομαι έτσι όπως όταν χάνω το 11 περπατάω μέχρι την επόμενη στάση και μετά μέχρι την επόμενη στάση και κάθε λίγο και λίγο κοντοστέκομαι και κοιτάω προς τα πίσω μήπως και έρχεται, έτσι ακριβώς λίγο ενδιαμέσως ποτών και ξενυχτιών και τρεξιμάτων και σκέφτ

Ένας σημαντικός παράγοντας για να κοιμάσαι παραπάνω είναι τα απίστευτα όνειρα που βλέπεις τις τελευταίες ώρες του έξτρα ύπνου. Αν μάλιστα ξυπνάς και κάθε δυο ώρες και σκέφτεσαι διάφορα πράγματα, αυτά ενσωματώνονται με έναν μοναδικό ονειρικό (TM) τρόπο στα ήδη υπάρχοντα όνε

Εκεί πούμουν λοιπόν στη Θεσσαλονίκη στου δρόμου τα μισά, έρχεται ένας αναρχοφασίστας, παίρνει με τη βία το δυσλειτουργικό μου τετράδιο και γράφει ένα φουτουριστικό μανιφέστο. Εγώ τί να κάνω; Δεν του είπα τίποτα, γιατί ήξερα πώς θα προσβληθεί. Στο τέλος μου άφησε ένα αποτύπ

Απλά αναφέρω πως αναβάλλω εδώ και μιάμιση ώρα την επανεκκίνηση του υπολογιστή μου για ενημέρωση του anti-virus. Τις επόμενες μέρες θα ακολουθήσουν ποστ για την εθνική οδό Αθηνών-Ασπροβάλτης, την Αντιπαροχή, τους Ευζώνους, τον Αναρχοφασισμό, την Μουσική, την Κοινωνία, την Ε

Μαζευόντανε οι γέροι και λέγανε ιστορίες για τα παληά. Αυτή είναι ιστορική αφήγηση. Δεν έχουμε μεις τέτοιο πράμα, μεις έχουμε ιστοριογραφία, πούναι έγκυρη και έγκαιρη. Και πάντοτες η εθνολογική προσέγγιση πρέπει να ξεπερνά την έκταση και ένταση του ευρωπαϊκού επεκτατισμού,

Έφτασε η Σαρακοστή, η εποχή του Ταραμά, του Χαλβά και της Λαγάνας. Σε λίγο, μόνο έτσι θα θυμόμαστε τις πάλαι πότε μεγάλες θρησκευτικές περιόδους. Από τα φαγητά. Η γιορτή της Βασιλόπιτας. Η γιορτή των Κόκκινων Αυγών και του Σουβλίσματος. Αλλά τί να πεις, η αλλοτρίωση έχει ε

Προσοχή, ακολουθούν σωροί άχρηστων πληροφοριών: Σήμερα ξύπνησα μία ώρα αργότερα απ’ το ξυπνητήρι μου. Όμως αυτό δε με απέτρεψε από το να παίξω λίγο στο προσφάτως συγκερασμένο μου πιάνο και να απολαύσω τις συνηχήσεις των αρμονικών του που αρμονικά κουρδίστηκαν από τον κουρδ

Αυτή τη στιγμή σας μιλώ από τα διεθνή ύδατα μέσω του Διεθνούς Παρατηρητηρίου Βαρεμάρας της Ανδαλουσίας. Ο τρανταγμός του απελπιστικά συμπαγούς πλοίου με ταράζει, και πνίγω την καούρα μου σε λίτρα μανταρινάδας με γεύση πετρέλαιο. Οι ανέμοι ασθενείς και η θάλασσα αρκούντως υ