Η χαζή απορία της ημέρας : Γιατί στα ελληνικά σίριαλ μονίμως όσες ηρωίδες ονομάζονται "Νίνα" είναι ή κακιασμένες σνομπαρίες ή πουτάνες; Το ονοματάκι μου είναι πολυ ωραίο και δεν μπορώ να το καταλαβω αυτη τη συνδεση :(((

Χαρά Λύπη Πίκρα Γλύκα Ευτυχία Δυστυχία Όλα είναι πλεγμένα κι όλα συναποτελουν την περίφημη "Ζωή". Εκεί κολλάνε κι οι καυτές κόκκινες πιπεριές. Γιατί όσο ελκυστικές και νόστιμες κι αν φαίνονται, τις δαγκώνεις και σου καίνε τον ουρανίσκο και νιώθεις σαν τον τύπο στο τσίρκ

Κάποιος κάποτε κάπου... Μου είχε πει οτι ξέρω να συνδυαζω τις στιγμες με τη σωστή μουσική. Είμαι στο γραφείο μου στο δωμάτιο μου. Κι είμαι αποκαμωμένη. Απο την εξεταστικη, απο την αναζητηση δουλειάς, αλλα περισσοτερο απο ολα, απο τους ανθρωπους που με περιτριγυριζουν.

Τώρα που επέστρεψα, δεν το πιστεύω οτι έζησα 6 μήνες μακρυά απόλους κι απόλα, στη Γερμανία. Ήταν 6 μήνες υπέροχοι. Δεν έζησα σαν κλασικη φοιτήτρια ερασμους. Δεν έκανα ναρκωτικά, δεν μεθυσα ποτε, δεν εκανα αχαλινωτο clubbing, αντιθετως κλαμπιστηκα ελαχιστες φορες, μιας και

Δεν μιλαμε πολυ πια. Ίσως γιατι εχεις αντιληφθει οτι μεγαλώνω και σιγά σιγά προχωράω πιο πέρα. Ίσως γιατι όπως λες είμαι αλαφροίσκιωτη σαν τη θεια μου. Ίσως γιατι μπορει να με θεωρεις αγνωμων κι αχάριστη. Μερικές φορές με στενοχωρεί ο τοίχος που έχουμε χτίσει αναμεσα μας

Παράξενη ζωή. Παραξενα πλάσματα. Παράξενες καταστάσεις. Προχωράμε Σπάμε Πέφτουμε Σηκωνόμαστε Τσαλαπαταμε Τρεκλίζουμε Παίζουμε στο γρασίδι Βουτάμε στον βούρκο Κλαίμε γελάμε Θυμωνουμε τσακωνομαστε Αναπολουμε Λησμονουμε Μετανιώνουμε. Αλλα ελπίζουμε άλλα έχουμε

Κορμιά Ανάσες Παιχνίδια Αγγίγματα ΕλπίδεςΘραύσματα ΌνειραΦως Ήλιος ΧάδιΣκοτάδι ΖωήΘάλασσα Νότες Αντοχή Ανοχή Επιβίωση ... Δραματική. Ότι θυμάμαι εκείνο με ξεχνά Το χέρι σου λίγο πριν με αγγίξει γίνεται σπινθήρες και φαντάσματα Τα χείλη σου λίγο πριν μαζί μου ενωθούν γίνο

Κανείς ποτέ δεν θα καταλάβει. Ποτέ και κανείς. Ποτέ κανείς. Είμαι καπου αλλου απο τα συνηθισμένα. Σε μια ξένη γη σε εναν τόπο ξένο. Στην Αθήνα ένιωθα ξένη απο τους ανθρώπους. Εδώ νιώθω ξένη απο τη ζωή μου. Απο τη ζωή που ονειρευομουν κι απο τη ζωή που θα ήθελα. Δεν μπορ

Καποιος είπε ότι ο έρωτας είναι πανεμορφος, γιατί ειναι η μεγαλύτερη ανατροπη στη ζωή. Ακριβώς. Αυτή είναι η μαγεία. Να έχεις ενα τέλειο αυτοκίνητο στην κορφή του βουνού. Και μια ωραία μέρα να ερωτευτεις καποιον που βρίσκεται κάτω στην ακτή. Να τον ερωτευτεις τρελά.

Θα ανοίξουμε τα χαρτιά μας και θα μιλησουμε καθαρα. Τα παντα θα σωπασουν. Η θάλασσα θα κοχλάσει και θα φτύνει καρδιές που ερωτευτηκαν αχινούς και θηρία που αγαπησαν γοργονες. Η στεριά θα σκάσει και θα ξεράσει λάβα ... να τυλιξει για πάντα όσους τολμησαν να κοιταξουν τη

Τρέξε και ψάξε Μια λύση να βρεις Γιατί πατάς αγκάθια Στα λιμάνια της σιωπής; Εκεί που δακρυζουν τα δέντρα Παγώνει η ζωή Εκει που δακρύζουν ανθρώποι Φλέγεται το κορμί Αγαπώ τη σιωπή λατρευω να μυρίζω τ αρωμά σου Μισώ τη σιωπή εκεί χανω τον παλμό της καρδιάς σου Έκστ

Περπατούσα στη Κηφισιά. Είχε πολύ κρυο. Αλλα ειχε και αυτα τα ομορφα δεντρα με τα πλατια φυλλα, τα οποια ειχαν πεσει κατω κι ετσι κιτρινα ηταν πολυ ομορφα...Φθινοπωρινη εικονα αλλα γλυκια και ομορφη.. Σε 11 μερες θα αποχαιρετησω οτι αγαπώ. Οχι δεν φευγω ακομα...θα φυγε

Βλέπω τα πάντα να κινούνται. Να μεταβάλλονται, να αλλάζουν. Στο σύνταγμα στολίσανε την πλατεια.. Απέναντι άνοιξε το Public - μαπα ειναι btw πλαίσιο και πάλι πλαίσιο Ο Καρβέλας έβγαλε καινούρια τραγούδια εχουμε θρησκεια κι οχι νοσοκομεια -τον πάω αλλα τον θεωρώ λίγο δήθεν-

Ο χρόνος περνά και χαράζει τη λάμψη μας Κλέβει τις ανασες μας Κι αφήνει σε γκρεμισμένους ναούς Γλώσσες φωτιάς στα μάτια Για να μας θυμίζει ότι αφου επιλέξαμε να καούμε... Καποτε θα καταλήγαμε αποκαίδια... Φοβάμαι τη στιγμή Που η υγρασία θα τρυπώσει στα κοκαλά μου

σε αναζήτηση πλερέζας βρίσκονται αυτές τις ημέρες διάφορες χήρες που εκτός από το ότι είναι χήρες θέλουν και να φαίνονται με πρώτη και καλύτερη την χήρα της φωτογραφίας που βγήκε για shopping πλερέζας πριν ακόμα πεθάνει ο Καίσαρ όσο πάει αυτή η ιστορία γίνεται όλο και πιο

Eχετε δει τη Maserati Gran Turismo..? Έρωτας με την πρώτη ματιά!!! Γουστάρω 2: Το δειλό περπατημα μου στα δαιδαλώδη σοκάκια της δημοσιογραφίας..θα τα καταφερω γιατι ειναι κατι που αγαπω!!! Μου λείπει: Έχασα πολλές φιλίες αυτή τη χρονιά..πάρα πολλές..αλλα δεν έχω τη δυναμη ν

κατα την wikipedia. Θες να πεις κάτι, αλλα η γλώσσα σου έχει δεθεί κόμπο. Θες να κάνεις κάτι, αλλα τα ποδια σου έχουν μεταμορφωθεί σε βαρίδια. Πρέπει να κάνεις κάτι, κι όμως το πρέπει γίνεται ζυγός στο σβέρκο σου. Θες να κάνεις κάτι, κι αυτό γίνεται σκελετός στην ντουλάπα

Το γκαζόν είναι καταπράσινο κι ο ήλιος λαμπερός Αλλα εγω αργοσέρνομαι στον χωροχρόνο.. Είναι απο αυτές τις μέρες που αναπνέεις βαθιά και δυνατά Αλλα νιώθεις τα πνευμόνια σου άδεια. Αυτό το φθινόπωρο (γιατί εγω πιστεύω ακόμα στις 4 εποχές) μπήκε με γιορτή και με χαμόγελο Μι

Πού να σαι τώρα πού γυρνάς; Ποιο κύμα σε παίρνει; Ποιο όνειρο τσαλαπατάς; Και ποιο σ’ανασταίνει; Ποιος δρόμος σε κρατάει μακρυά Από το ταξίδι; Ποιος έρωτας σε λαχταράει Ντυμένος σαν φίδι; Ποια λόγια ανάβουνε ξανά Τις σκόρπιες σου στάχτες; Ποια ψεύτικα μοιραία «Θα» Και

Όλοι αναζητούν αυτό το κάτι. Μας πλαθει η κοινωνία έτσι, ή τα κύτταρα μας φύσει είναι λειψά..? Who knows..? Αναρωτιέσαι πολλές φορές τι διαφορετικό έχεις εσύ απο όλους τους προηγούμενους. Και ζηλεύεις. Και μουτρώνεις. Και φοβάσαι. Κι εγώ ζηλεύω. Το καταλαβαίνω. Ζηλεύω καθε

Cold Bitch.Η φιλοσοφια μιας ολοκληρης ζωης..!Μια επιφανεια σκληρη και τραχια,τρελη και σαρκαστικη,ομορφη και θανατηφορα,μια ορχιδεα τοσο τρελα ερωτευμενη με τον εαυτο της,που προκαλει τον παγωμενο κοσμο...μα ποιος θα κοιταξει κατω απο την επιφανεια...?

Cold Bitch.Η φιλοσοφια μιας ολοκληρης ζωης..!Μια επιφανεια σκληρη και τραχια,τρελη και σαρκαστικη,ομορφη και θανατηφορα,μια ορχιδεα τοσο τρελα ερωτευμενη με τον εαυτο της,που προκαλει τον παγωμενο κοσμο...μα ποιος θα κοιταξει κατω απο την επιφανεια...?

Cold Bitch.Η φιλοσοφια μιας ολοκληρης ζωης..!Μια επιφανεια σκληρη και τραχια,τρελη και σαρκαστικη,ομορφη και θανατηφορα,μια ορχιδεα τοσο τρελα ερωτευμενη με τον εαυτο της,που προκαλει τον παγωμενο κοσμο...μα ποιος θα κοιταξει κατω απο την επιφανεια...?

Μαρέσει να είμαι πρόστυχη και σαρέσει να είσαι τρυφερός. Μαγάπησες μέσα σε ενα λευκό φόρεμα. Εγω σαγάπησα γυμνό μέσα στην ομίχλη. Στον βάλτο μου δεν θα βρεις βατραχάκια αλλα αρχίδια. Στη σειρά κατα μέγεθος. Μου είπες οτι έχεις την υπομονή να ξεσκονίσουμε μαζί αυτον τον βάλ

Κι ανάμεσα μας μια απέραντη θάλασσα. Θάλασσα απο δάκρυα και αποξηραμένα τριαντάφυλλα. Θάλασσα απο κράτη και διαβατήρια και αεροπλάνα. Θάλασσα απο στιγμές που γίναμε ένα. Θάλασσα απο στιγμές που πραγματώνονται χωρίς να είμαστε ένα. Δεν είναι απαραίτητο να είμαστε ένα για να