Αργά το απόγευμα σε αστικό λεωφορείο. Χαζεύω έξω από το παράθυρο και κοιτάω αγχωμένη το ρολόι γιατί μάλλον πάλι θα αργήσω . Ξαφνικά ακούω κάτι χτυπήματα στην πόρτα του λεωφορείου και ανθρώπους απ έξω να φωνάζουν τον οδηγό να ανοίξει. Είναι γύρω στους 5-6 γυναίκες και άντρ

Βαρέθηκα. Βαρέθηκα να είμαι με κάποιον, να μην είμαι με κάποιον , να ψάχνω κάποιον. Βαρέθηκα όλους εκείνους τους ανώριμους που δεν ξέρουνε τι θέλουνε, όσους είναι και καλά "ώριμοι" άλλά είναι πανίβλακες, όσους το παίζουν κάποιοι , όσους το παίζουν "η άτιμη η πουτάνα η ζωή

Κατεβαίνω αμέριμνη από το λεωφορείο. Θέλω να περάσω απέναντι. Κοιτάζω, οκ το αυτοκίνητο από πίσω ακριβώς έχει σταματήσει και περιμένει υπομονετικά. Βαδίζω ανάμεσα στο κενό του λεωφορείου και του αυτοκινήτου και στέκομαι στην άσπρη διαχωριστική γραμμή για να στρίψω το κεφα

Ε ας το αλλάξω είπα και ξεκίνησα εις την αναζήτηση νέου.Τι το ήθελα? Ανακάλυψα ότι δεν μπορούσα να το αλλάξω,μου έβγαζε ένα σφάλμα λάθους και ότι έπρεπε να επικοινωνήσω με την bloggerομάδα υποστήριξης

  Τα πρώτα νέα ήρθανε από τον Γ. -Νάντια: Πονάωωωωω…είμαι κομμάτια.. -Γ: Άσε κ γώ…ΠΑΝΤΟΥ... -Νάντια: Γιατί καλέ εσύ τι έπαθες? -Γ: Με δείρανε καμιά 20αριά αλλοδαποί γιατί είμαι και καλά emo…K δεν είμαι γαμώ την πουτάνα μου γαμώ...!!! Βρίζει ο αγανακτισμένος μου φίλος που

mallon isxuei to anti8eto.opws eipan oi prolalisantes arenes. Oi gunekes omws briskontai sti duskoli 8esi na perimenoun -kata basi toulaxiston to prigkipopoulo. Loipon agapiti otan s poun na perimeneis mnm kai auto den er8ei pote, pare tin tsantoula sou kai orma me fora sto

Αρμονία.Εσωτερική ισσοροπία.Ε είναι κάποια πράγματα τα οποία δεν έχω.Δεν μπορώ ,άμα τσιτώσω τσιτώνω άγρια.Θαυμάζω κάτι τέρατα ψυχραιμίας που υπάρχουν και μπορούν και δεν εκνευρίζονται όταν τους κάνουν τσατσιές.Και κάτι που με εκνευρίζει αφάνταστα μα αφάνταστα είναι να μου α