Να αφήσω μαλακά το νούφαρο να κυλήσει πάνω στις φλέβες μου, ε; Χρόνια μου πολλά! Blogosfaira ετών: 13 μηνών αισίως, σήμερα. Κι αν βρέξει, γύρνα κι εσύ την ομπρέλα ανάποδα και κλέψε το νερό της, τη δόξα της! Τι περιμένεις;

Να ξεκινήσουμε το χορό της βροχής γιατί δε μας βλέπω και πολύ καλά αν συνεχίσει έτσι το φθινόπωρο μας.

Καλή μέρα Άρχοντα Ουρανέ. Δηλαδή τώρα πλάκα μου κάνεις; Σκαρφίστηκες όλο αυτό το μισάωρο –και ούτε- χαμό βροχής, για να με σηκώσεις από το κρεβάτι; Κατά τις 09:00 άνοιξαν οι ουρανοί κι εγώ μέσα στη νύχτα μου, έβαλα παντελονάκι και φανελάκι και ξεχύθηκα στη βεράντα. Τις γάτε

Φλογισμένοι ουρανοί χθες, και σήμερα πολλή βροχή

Είναι σα να πιάνεις τις στάλες. Δε διαπερνούν ποτέ τα δάχτυλά σου. Δε χάνονται ποτέ μέσα στο δέρμα σου. Δεν αλλοιώνεται ποτέ το σχήμα τους, το δάκρυ τους. Έτσι, πέφτουν πάνω σου και μένουν πάντα εκεί. Αγγίζεις τις σταλαματιές και βλέπεις μέσα από τα γυαλάκια τους. Σαν πολυέ

Καλημέρες. Πολλές και ζουμερές καρδιά μου. Χτυπάς και σήμερα. Βλέπεις και σήμερα. Αγγίζεις και σήμερα. Ωραία. Είμαι καλά λοιπόν. Να σου μιλήσω ή έχεις δουλειά και σε απασχολώ; Μετράς μήπως τις χάντρες που περιμάζεψες τις τελευταίες ώρες στον ύπνο σου; Όταν φίλμαρες όνειρα κ

Βρέχει από το πρωί. Όμορφη αίσθηση του νερού που τρέχει, που δροσίζει, που ανανεώνει, που εξαγνίζει. Θαμπό τοπίο, ουρανός που δεν ξέρεις πού αρχίζει και πού τελειώνει, άρα δεν αρχίζει πουθενά και δεν τελειώνει πουθενά. Βράχηκε το χωμάτινο χώμα. Το χώμα της καρδιάς, όμως, ε